nem quaſi turpis. que caſta eſt diſpliceatvita ſanctorum. ſiue etiā cuꝫ excuſationeimitantium nō quod vident. ſed qd̓ putātꝓinde quiſqͥs a crimībꝰ flagitiorū atqꝫ facinoꝝ vitā ſuā cuſtodit. ſibi tm̄ bene facit.Quiſquis autē etiam famā. ⁊ in alios miſericors eſt. Propterea in libro de operemonachoꝝ aſſerit. ꝙ multo miſericordiꝰoperantur erga animas infirmoꝝ. qui fame bone ſeruoꝝ dei cōſulunt. qͣꝫ erga corpora egentiū. qui panem eſurientiū frangunt. Huic ab omni non ſolum re. vt adAlippium ſcribit. ſed etiaꝫ ſpē maligni qͣꝫpoſſumus nos abſtineamꝰ. ⁊ bonam famam cuſtodiamꝰ diſpenſatiōi noſtre multū neceſſariā. ergo vt ipſam cuſtodire valeamus. nō minus qͣꝫ duo vel tres incedamus. in quoꝝ ore omne verbum deferdende tuendeqꝫ fame ⁊ ipſiꝰ probande veritatis manebit. Et qm̄ omnis maloꝝ comes pari labe grauari cernitur. ſubiungitEt ille qui habet aliquo eundi neceſſitatem cū quibus prepoſitus iuſſerit ire debebit. Ad prepoſitum ſiue priorem ſpectat īmediate ſuper vitā ftatrum vigilareſuarum ouliū tanqͣꝫ verum paſtorem vultum cognoſcere. oues ab hedis ſegregare. inter ſanam ⁊ morbidam pecudem diſcernere. ⁊ hāc ab alijs ne totū gregē corrupat abicere. qͣꝫ qd̓ vigilantiaꝫ. ⁊ ſi interfratres in monaſterio cōmorantes habere debeat. multo magis ſuper eos foraseuntes mentis conijcere oculos tenet̉. neforte propter diſcholoꝝ conſortium religionis vituperet̉ miniſterium. Caueat igitur iuuenem aſſociare iuueni. fragilem fragili. diſcholū diſcholo. malum deniqꝫ malo. Caueat inueterato malo florentē coniugare iuuenem. qm̄ hic ꝓpter teneros annos exiguāqꝫ rerum experientiāpotius a peruerſo allicietur ⁊ peruertet̉.qꝫ econtra ipſe ꝑuerſum conuertere queat. Applicet igitur bonum bono. Aut bonō mediocrē. Aut probato ⁊ conſtanti viro malū. vt hic. cum ſancto ſanctus. ⁊ cūelecto electus. aut fiat. aut ſalteꝫ populotimore ꝓbare ſocietatis ſe eſſe demoſtret.Hanc coniungendoꝝ fratrum normā nobis eximiꝰ prophetarū Dauid reliquit dicens. Cum ſancto ſanctꝰ eris. cum electoelectus eris. cū peruerſo peruerterꝭ. Aliequoqꝫ legittime accedūt rōnes. quare nō
niſi cū quibꝰ p̄poſitꝰ iuſſerit qͥs extra monaſteriū ire debeat. tū qm̄ prepoſitus oīmrerū in monaſterio agendaꝝ cognitor eēdꝫ. Idcirco quo ⁊ cū quibꝰ. ⁊ propter qd̓eundū ſit diſtincte ſciat. oportꝫ. tu vt exeuntium refrenet̉ appetitꝰ. ſi enī vnicuiqꝫliceret quē vellet ſuſcipere ſociū. quis callide ordinare poſſet. vt frequentius aſſumeretur. ſicqꝫ alicui in ſui aīe pernitiē vagandi daret̉ licētia. In eundo igit̉ extra.⁊ in quibuſcūqꝫ concedendis recreationibꝰ maxima eſt viciſſitudo ſeruāda. Tūvt ſubiecto virtꝰ ſeruet̉ obedientie. Tumdemū ob ea que in mōaſterio: aut alijs inlocis ꝓ cōi vtilitate contingunt faciēda.Eueniret enī ſepenumero. niſi ẜm prepoſiti arbitriū fratres exirent. ꝙ aliquo fratre magnoꝑe indigeret. qͥ ſi abeſſet ſuꝑueniēti. aut etiā pre medietate nō poſſet monaſterij ſubuēire neceſſitati. ſicqꝫ vel ſcandalum. vel detrimentū nō effugeret. Quibus de rebꝰ hoc preceptū inter alia maxima eſt cū diligentia ſeruandū. Et vt deigratia cū exeuntibꝰ ſit taꝫ in eundo qͣꝫ inredeundo prelati ſui benedictionem ſuſcipere nō obmittant.Textꝰ qͣdrageſimuſnonꝰ AuguſtinꝰGrotantium cura ſiue poſt egrietudinem reficiendoꝝ. ſiue aliquaimbecillitate. ſiue etiam febribuslaborantium vni alicui debet iniungi. vtipſe de cellario petat. quod cuiqꝫ opꝰ eſſe perſpexerit. Siue autē qui cellario. ſiue qui veſtibꝰ. ſiue qui codicibus preponunt̉ ſine murmure ſeruiāt fratribꝰ ſuis.Cōmentū qͣdrageſimūnonū AmbroſiꝰLibi preceptor noſter perſonā inaducens ſaluatoris ait. Ego inqͥtdominꝰ accepi. ego reddā. Et qͥdaccepi ⁊ quid reddam. Eſuriui inquit. ⁊dediſtis mihi māducare. Sitiui ⁊ dediſtis mihi bibere. Terram accepi. Celumdabo. Temporalia accepi. eterna reſtituaPanem accepi. Uitam dabo. Quis itaqꝫ tam impius eſt. qui tam preſtanti commutatione ad pietatis obſequia preſtanda non moueatur. Quis taꝫ īmiſericors.qͥ fratri ſuo miſericordiā facere negligat.
h