Fo. LXXIIII

deniqꝫ ea ipſa omnia. quibus rei publiceoccurrit̉ monaſterij. poſſunt infirmi operari. quare vt ad hec ⁊ alia fiant aptioresde periti medici conſilio quoad fieri poſſit. qͣꝫ celerrime fiant robuſtiores.Textus qͣdrageſimuſoctauꝰ AuguſtinꝰEc eant ad balnea. ſiue quocūqꝫnire neceſſe fuerit. minꝰ qͣꝫ duo veltres. Et ille qͥ habet aliquo eundi neceſſitatem cum quibꝰ prepoſitꝰ iuſſerit ire debebit.Cōmētū qͣdrageſimūoctauū AmbroſiꝰUadruplex eſt cā quare non minus qͣꝫ duo vel tres ire fratres debent. quocūqꝫ eis ire neceſſe fuerit. Prima quidē vt ſacri euangelij conſequamur effectuꝫ. Ait enim dominꝰ. vbicūqꝫ fuerint duo vel tres cōgregati in nomine meo. in medio eorū ego ſum. quodnon in ſtatu ſolum. ſed etiā in inceſſu poteſt conuenienter adimpleri. quoniā quēadmoduꝫ qui ſimul cōmorant̉. ita ⁊ quiſimul proficiſcuntur. in nomine poſſuntſaluatoris conuenire. ceu diſcipulis euntibus emaus contigit. qui propter eoruꝫſanctam mentium vnionem non ſolū ſpiritualem conſolatorem. ſed corporalē cuꝫeis chriſtū meruerunt de ſua reſurrectione habere doctorem. Secūda propter ſolatium conſequendum. Naꝫ ſi nulla ſineſocio. vt trita ſapientum ſententia eſt. iocunda eſt poſſeſſio. quale poteſt vnus ſolus habere ſolatium. Etenim ſic vnus ſolus carbo ſuccendi non poteſt. ita nemoſolus affici ſolamen non poteſt. Tertia ēpropter euitanda pericula. Nam in precipitium. in latronem. in ſuffocationem. inferarum deuorationem. in diuerſa egritudinum genera et in alia innumera malaquis ſolus incedens iucurrere poſſet. queaſſociatus facile euitaret. a ſapiente perinde ſcriptū eſt. ve ſoli qꝛ ſi ceciderit nonhabet ſubleuantem. Quarta eſt propterbone fame teſtimoniū. facile enim eſt quepiam ſolū criminari. facile detractiōis iacula in ſolū iaciunt̉. Etenī hoīes cū vidētex monaſteriū monachū ſolū incedenteꝫ.

mox ad infamie verba ꝓrumpunt dicentes. iſte vel aliquid de monaſterio aſportauit vel tāqͣꝫ impudicꝰ ſcortum queritat.vel ſuperiori rebellis fugam accepit. Uelalterius generis facinoris quidpiam perpetrauit. Alij vero honeſtius ſub figuraloquentes ⁊ nutantes aiunt. quid iſte piſcis extra aquam facit. Et eo pacto nontm̄ ſibi. ſed totum eſt religioni infamie etſcandalo. Ob eam rem etiam ſi vir maxime ſit ſanctitatis ne ſui ac religionis maculet famam. mirumīmodum ſolitariuminceſſum. ſibi cauere debet. Nec propt̓fictam humilitatem. aut contemptum ſuiaut ſenſum proprium contemnere famaꝫdebet. quoniam. vt chriſtus inquit. maledictus homo qui negligit famā ſuaꝫ. Etrurſus. qui negligit famam ſuam crudelis eſt. Hinc preceptor noſter in ſermoneprimo de vita clericorum ait. Nolo vt aliquis de nobis inueniat male viuendi occaſionem. Prouideamus enim bona. vtait Apoſtolus. non ſolum coram deo.ſed etiam coraꝫ hominibus. propter nosconſcientia noſtra ſufficit nobis. propternos fama nr̄a non pollui. ſꝫ pollere debetin vob̓. Tenēte inquit qd̓ dixi atqꝫ diſtinguite. due res ſunt. ꝯſcia ⁊ fama. ꝯſcīa tibi. fama ꝓximo tuo. ⁊ addit. Qui fidensꝯſcīe ſue negligit famā ſuā crudelis eſt. etmaxime in loco iſto poſitꝰ de qͦ dicit apoſtolus ſcribēs ad diſcipulum ſuū. Circateip̄m bonoꝝ oꝑm prebe exemplum. ⁊ inẜmone ſecundo de cōi vita clericorum abapl̓ica etiā exorſꝰ anctoritate dicit. Spectaculū facti ſumꝰ mūdo angel̓ ⁊ hoībꝰ.Qui nos amant querūt qͥd laudēt in nobis. Qui aūt nos oderūt detrahunt nob̓Nos aūt in vtroqꝫ medio ꝯſtituti adiuuante dn̄o deo noſtro. ⁊ vitam noſtram ⁊famam ſic cuſtodire debemꝰ. vt non erubeſcant a detractoribꝰ laudatores. Et inli. de ſancta virginitate inquit. Non audiendi ſunt ſiue viri ſiue femine. qͥ quando reprehenſi in aliquo negligentia ſua. ꝑquam fit. vt in malam veniant ſuſpitionevnde ſuam vitam longe abeſſe ſciunt. dicunt coram deo ſufficere conſcientiam. extimationem hominum non imprudēterſolum. veruꝫ crudeliter contemnentes cūoccidunt animas alioꝝ. ſiue blaſphemantium viam dei. quibus ẜm ſuam ſuſpitio