Fo.XLVI

nus decimo libro de ciuitate dei. meminit multis hominibus. boūqꝫ conatibusimmobilem redditam. vna muliercula z0na alligatam ad ſue pudicitie teſtimoniūmouit ⁊ traxit. Uirgo item veſtalis. cumde eius corruptione queſtio verteretur.aqua impleta cribro de Tyberi neqꝫ perfluente. abſtulit controuerſiam. Econtra impudicitiā ſic ſemper exhorruit deꝰvt apud nullam nationem reliquerit impunem. Idcirco ne quis impudicū paruipendat aſpectum. ſed ad ipſum euitandum fugiendūqꝫ ſemper ſimꝰ feruentiores. qui ⁊ quales ex ip̄o ſequantur effectꝰoſtendit. cum ſubdit.Textꝰ triceſimuſquartus AuguſtinusT cum ſe inuicem ſibimet etiamStacente lingua cōſpectu mutuo.corda nunciant impudica. ⁊ ẜmconcupiſcentiam carnis alterutro delectantur ardore. etiam intactis ab īmunda violatione corporibus. fugit caſtitasipſa de moribus.Cōmentū triceſimūqͣrtū AmbroſiusErum quidem eſt. quod antiquꝰſermo dicit. Diutiſſime non poteſt amantium tegi amor. cuiꝰ reicauſam illam eſſe arbitror. quam ipſe preceptor inſinuauit his verbis. Amor meᵗpondus meum. eo feror. quocūqꝫ ferorꝭ.Et rurſus. amor tranſformat amanteꝫ inamatum. ⁊ adeo quidem. vt amboꝝ vnꝰefficiatur animus. Et ſi natura corporūadmitteret penetrationem. idem proculdubio fieret corpus. quam cum non patiat̉ nutibus. geſtibus. ⁊ quibuſcūqꝫ poſſunt actibus nituntur vinculum inſinuare animorum. quod ⁊ de caſto ⁊ libidinoſo poteſt amore contingere. Si perfectfuerit. caritas ipſa intendit̉. Si autemcarnalis ⁊ voluptuoſus. beluini. morescaſtitatem iam amiſſam denunciant.Hoc eſt quod ait. mala que ex impudicoſequuntur aſpectu explicādo. Et cū corda. hoc eſt cogitationes ipſe turpit̉ ſe adamantium. ſe inuicem. ſibimet mutuo aclibidinoſo aſpectu. etiam ſi tacēte linguavt inter eos nullus prorſus oriatur ſer-

mo. impudica eſſe denunciant. ⁊ cum ſecundum concupiſcentiam carnis alterutro. hoc eſt reciproco delectantur ardoreetiam minime tactis ab immunda violatione corporibus. cum hec inquaꝫ q̄ iamdiximꝰ ex impudico ꝓuenerint aſpectu. hͦdānoſuꝫ ⁊ plurimū deteſtabile ſequet̉ malū. ꝙ fugiet caſtitas ip̄e de moribꝰ Itaqꝫmala q̄ ex vano proficiſcunt̉ aſpectu. ſūt.que ipſa fiūt corda impudica. ꝙ inextinguibiles libidīs naſcunt̉ ardores. ꝙ honeſtatis flores ⁊ om̄es beati corrumpunt̉moresj. ex quoꝝ qͥdeꝫ corruptela etiaꝫ intactꝭ ab immūda violatione corꝑibus fugit. ⁊ tandem ipſa religioſoꝝ ſponſa caſtitas perit. Etem̄ ex impudico viſu ī malam cogitationē. que ꝑ cor ſignificat̉. exmala aut cogitatione in prauā deueniturdelectationē. hec ꝯſenſum parit. ex qͦ libidinoſe carnis ſuccendant̉ ardores. ex quibus mala gignit̉ oꝑatio ꝑ cuius frequentiā ꝯſuetudo naſcit̉. ꝯſuetudo aūt ⁊ legeꝫ⁊ neceſſitateꝫ inducit. Iſtis fomentis qͣſiquibuſdā gradibꝰ exercet̉ libido. tollit̉ demente ꝟginitas. fugit de moribꝰ caſtitas.ꝯſumat̉ ⁊ creſcit pctm̄. qͦ anima miſera autit̉ a deo. qm̄ vt a noſtro p̄ceptore definitū eſt. pctm̄ nil aliud eſt niſi ſpreto incōmutabili bono. adheſio bono ꝯmutabiliquare adultera effecta. ac proinde iure aſuo legitimo ſponſo repudiata. ⁊ expulſaom̄iqꝫ auxilio deſtituta in manus inciditinimicoꝝ. qd̓ in Dalida ſatis eſt aꝑte figuratū. que Sampſonē viꝝ ſuū fortitudine expoliatum ſuis prodidit hoſtibusQuid em̄ ꝑ dalidam niſi concupiſcentiaQuid per Sampſonē niſi mens intelligitur. Nā quemadmoduꝫ Sampſon ſuefortitudinis ꝑ reſecatione capilloꝝ ꝟtutepͥuatꝰ. a Dalida vxore hoſtibꝰ tradit̉. ſic⁊ aīa miſera capillis. hͦ eſt timore ⁊ amore dei. pudore. ⁊ ſue rōnis lumīe. ceteriſqꝫꝟtutibꝰ. qͥbus inuictiſſime cum hoſte pugnans decora ꝯſpicit̉. reiectis ⁊ omninoproſtratis. a Dalida ꝯiuge. hoc eſt. ⁊ ꝓditrice ꝯcupiſcentia diuino prorſus deſtituta auxilio. ī laqueos tradit̉ demonioꝝEccl̓iaſtico teſtāte qͥ ait Si dederꝭ ale tueꝯcupiſcentias ſuas. faciet te in gaudiuminimicis tuis. In gaudiū enim eoꝝ te faciet. cum ab eis captus ſubuerteris.Nāqꝫ hoſtium mos eſt. vt debellata ciui

K