Fo.XLI

ꝙ gͦ in ſitiores. hi ꝑ ieiunia. per ſobrietatē. per abſtinentiam. ꝑ ꝯtinentiam. ꝑ ꝑſimoniaꝫ. ꝑdomitionem carnis ꝑ caſtitatēqꝫ. animūpreditum faciunt eſſe virtutibus. ⁊ in theſauro regni celeſtis fiunt ditiores. Et vtad hanc ſuſtinendam ꝑcitatem fiamꝰ ꝓpenſiores. poſtremo annectit. Gelius ēem minꝰ egere qͣꝫ plus habere. Interindigeo. ⁊ careo. hͦ intereſt. qm̄ abſqꝫ vllaprorſus differentia illis caremꝰ. q̄ in nobis non ſunt. ſiue nobis oportuna extiterint. ſiue non indigemꝰ autem illis. q̄ nobis ſunt ad noſtꝝ vſum neceſſaria. etiamſi illis non careamꝰ. quo pacto ſane dicimus. oculis qͥ in nobis ſunt indigemusad videndū. dentibꝰ ad edendum. linguaad loquendū. ⁊ pedibꝰ ad ambulandum⁊ ceteris membris ad propria exercendaofficia ſepenumero etiam ill̓ indigemusquibꝰ ⁊ ſi careamꝰ ꝓ noſtra tn̄ ſubuentione opꝰ eſſent. vt ſi pro annuo victu. x. alicui opꝰ eſſet talentis. ⁊ ꝓ ſuſtinenda hyeme veſtimentis. qͥbꝰ careret Ad hunc qͥdem ſenſum textus eſt iſte interpretandMelius eſt em̄ minꝰ egere. qͣꝫ plus habere. ac ſi aꝑte dixiſſet. melius eſt egere alicuius rei. q̄ nobis minus eſt. hͦ eſt q̄ nob̓deficitqͣꝫ plus habere. id eſt plus abundare. qͣꝫ opus ſit. qm̄ melius eo aliquioegeſtatis propter dn̄m ſuſtinere. qͣꝫ ſuperabundare. Nā egeſtas. q̄ propter deum ēgenerat humilitate que eſt cauſa ſalutis.dicente xp̄o niſi efficiamini ſicut paruulꝰiſte. humiles .ſ. ſimplices ⁊ puri: non intrabitis regnum celoꝝ. q̄ etiam cā eſt exaltationis dicente eodem humilitatꝭ magiſtro. qͥ ſe humiliat exaltabitur. q̄ eſt iſtavia ad acquirendam ſapientiam Salomone teſtante qͥ ait. In animam maliuolam. hoc eſt ſuperbam ⁊ elatam non intrabit ſapientia. q̄ eſt cauſa tam diuine qͣꝫhumane bn̄dictionis. proinde beata deigenitrix de ſe inqͥt. Quia reſpexit deꝰ humilitateꝫ ancille ſue. Ecce em̄ ex hoc beatam me dicent omnes generatōnes. queeſt cauſa. quare orationes ⁊ alia ſua oꝑagrata ſint altiſſimo. vn̄ ſcriptum eſt. oratio hūilitantis ſe nubes penetrat. īmo etcelos. immo ⁊ ad ſummi dei aſcēdit maieſtatē. q̄ ⁊ demum eſt oīm bonoꝝ initiū.abundantia aūt parit ſuꝑbiam. que oīm

eſt maloꝝ origo. Eam obrem ẜui dei. vtcarnis illecebroſos appetitus. et omnesqueant reprimere uoluptates. iugit̓ ac diligenter attēdere debent. vt alimentoꝝ veſtimentorūqꝫ minus habere velint. qͣꝫ eisopꝰ fuerit. Deus enim glorioſus ⁊ ſūmebonꝰ. ⁊ ſūmę clemes. qui oīa regit. oīa gubernat. qui ſanat cōtritos corde. qui nr̄asintuet̉ neceſſitates. qͥ paſcit volucres celi.qui veſtit lilia agri. qui ad Velyā coruuꝫdeſtiuauit. qui populū mana cibauit noſtris nō ſinet nos ī neceſſitatibꝰ deperire.Textus viceſimuſoctauus AuguſtinꝰOn ſit notabilis habitꝰ veſter. necaffectetis veſtibus placere. ſꝫ moribus.Cōmentū viceſimūoctauū AmbroſiusDhibito in victu pro refrenandacarnis cōcupiſcentia cōſentaneomoderamiue. Iā ꝓ euitanda veſtitꝰ pompa de habitꝰ qualitate preceptūſubiungit dicēs. Nō ſit notabilis habitꝰveſter. Oīs quidem exceſſus notabilis eſtꝓpterea nec nimis precioſa. nec nimis abiecta religioſoꝝ debēt eſſe veſtimenta. nevel nimis pōpoſi. vel ypocrite a laicis iudicentur. fecit vtiqꝫ vir ſanctꝰ qd̓ docuit.Scriptu eſt enī de eo. qꝛ veſtimenta eiꝰ ⁊calciamēta. nec nitida nimiū. nec abiectaplurimū. ſed ex moderato ⁊ cōpetenti habitu erāt. Ipſe quoqꝫ de ſeipſo in ſermone de cōi vita clericoꝝ ita inqͥt. fateor enīvobis de precioſa veſte erubeſco. ⁊ nō decet hanc ꝓfeſſionē. Nō decet hāc ad monitionē. nō decet hec membra. non decethos canos. Et ſi declinandū quouiſmodo ab aliquo extraneoꝝ cuipiam in veſtimentis videat̉. tolerabiliꝰ atqꝫ decentiuseſt apud nos. Religioſos viros. ad deſpectū habitum deſcendere. qͣꝫ ad precioſum efferri. tū qꝛ ſicut mortui ſumꝰ mundo. ita ⁊ oēm eius pompam abdicare debemꝰ. tum qꝛ precioſe veſtes curioſuꝫ. elatum. ⁊ in fectum faciunt aīm. Ob eam reꝫdiuꝰ Hieronymus ait. Nō tenera veſtisſed mundicia mētis ornatum facit monachu. Et dn̄s in euāgelio. Ecce qͥ mollibꝰveſtiūt̉ ī domībꝰ regū ſt̓. tāqꝫ ſi patēt̉ ſalus

a