remittendus eſt. ſic cariꝰ reſecanda cura.vt dei famulos cibi. aliarūqꝫ deliciaꝝ n̄ teneat voluptas. nec ſeruiant gule. qui deſeruire debēt aīe. Periculoſe enī ac ꝑhoc ſūmopere fugiende ſunt voluptatesque effeminatū faciūt aīm. ſicut idoneusteſtis eſt ſardanapalus. Maximū attenuant robur. ſtrennuū ducem vilē faciuūt. ⁊in bello inuictum ſua lenitate deuincūt ⁊ꝓſternūt. ſicut indomitꝰ Hanibal teſtat̉.quē cum fomēta campanie ⁊ arma vincere neqͥuerant. hyberna vina dapeſqꝫ ſoluerunt atqꝫ eneruauerūt. Ob eā rē Marcus Cicero ꝯſentaneū nō eſſe inquit. vt qͥmetu nō frangit̉. is frangat̉ cupiditate. etqui inuictū ſe a laboribꝰ preſtiterit. ille avoluptate vincat̉. Quanto gͦ famuli deiminꝰ indigent. tāto eos ampliꝰ decet adpriſtinā felicē auſteriorēqꝫ vitā redire. necaīe virtutes ipſe auferant voluptates. qͥbus neqꝫ maior neqꝫ ſuauior pōt inueniri tyrannꝰ. Nēpe vniuerſa nature ⁊ fortune ⁊ gratie cū quadā falſa ⁊ peſtifera iocūditate eripiūt bona. qm̄ vt recte Iſidorꝰeas interpretatur. Uoluptates nil aliudſit. niſi cū quadā lubrica ſuauitate ad illicita fede mētis inclinatōes. Hinc magnꝰille ſtoicꝰ Seneca inqͥt. ꝙ hoſtis vnqꝫ tāꝯtumelioſus fuit. qͣꝫ in quoſdā voluptates ſue. Quidā ſe in voluptates mergūtquibꝰ in ꝯſuetudinē adductis carere nonpn̄t. ⁊ ob hoc miſerrimū eſt. quo eo ꝑuenerint. vt illa q̄ ſuꝑuacua fuerunt facta ſintneceſſaria. ſeruiūt itaqꝫ voluptatibus nōfruunt̉. ⁊ malaſſua. quod maloꝝ vltimuꝫeſt amant. ꝑinde in preclaro et excelſo volumine de philoſophica ꝯſolatione diuꝰBoetius eas deteſtando ita interrogat.Quid de corporis voluptatibꝰ loq̄r. quarū appetentia quidē plena eſt anxietatis.ſatietas ꝟo pn̄īe quarum motus quid habeat iocunditatis ignoro. triſtes ꝟo eſſevoluptatū exitus. quiſquis reminiſcit̉ libidinū ſuarum intelliget. que ſi bonos explere pn̄t. nihil cauſe eſt. quin pecudes qͦꝫbeate eſſe dicant̉. Sed certe vt Hieronymus ait. nihil ꝓdige ſatis eſt voluptati.ſemꝑ famem patit̉ ſui. que alimētis perpetuis neſcit īpleri. propterea a blandimentis voluptatū abſtrahendus eſt animꝰ neſi mergi incipiat. ſubleuari mō non poſſitSirenis vtiqꝫ morē tenēt que tādiu nau

tas allicit ⁊ demulcet cantu quouſqꝫ naufragium perſpexerit incurriſſe. Nullꝰ igit̉ſe illecebroſis ſeducat a moribꝰ. Nullusvinci a voluptatibꝰ ſe permittat. vnuſqͥſqꝫ conſtanter pugnet. virilit̓ dimicet. hoſtem audacter inuadat. qm̄ nullus ſpiritualis certaminis apprehendit palmaꝫ qͥnō legittime certauerit qͥ in ſemetipſo prius per afflictā ventris concupiſcentiamante carnis nō deuicerit incentiua. Necad conſuetum ſpiritalis certaminis ordinem aſſurgit̉. ſi non prius inter noſmetipſos hoſtis poſitus gule videlicet appetitus edomet̉. qm̄ ſicut ab arte ⁊ a naturarecte docemur. niſi ea que nobis viciniora ſunt proſternamꝰ. ꝑ quam inaniter adremotiora īpugnanda pertranſimus. Etvt vitia que in nobis ex ipſis generanturvoluptatibus. maiori cū impetu extinguēda inuadamꝰ adiecit. illos ſane extimentditiores q̄ in ſuſtinenda parcitate fuerintfortiores. Duplex diuitiarum genꝰ eſſe nouimus. aliud quidem temporalium.aliud ſpiritualium. Temporales diuitieque ſint latet neminem. quoniam prediapalatia. gēme. auri argentiqꝫ pondera. etmagna pecuniarum copia. que in caducarum diuitiarū veniunt appellationē. Inhis vtiqꝫ etiam ditiores ſunt. qui in ſuſtinēda parcitate fuerint fortiores. quoniaꝫvt antiquꝰ ſermo dicit. qui parci ſunt diuites fiunt. Sed ad preſens negociū hecminime ſatiſfacit interpretatio. Idcirco q̄ſint ſpirituales diuitie. ⁊ quo pacto in illis ditiores fiant. qui in ſuſtinenda parcitate fuerint fortiores videamꝰ. Spirituales diuitias. fidem. ſpem. caritatem. iuſticiam. humilitatem. temperantiā. prudentiam. conſtantiam. ⁊ reliquas appellamᶜvirtutes. hinc ad verā philoſophiā Marcus Tulliꝰ mentem erigens in paradoxis qͣꝫ digne qͣꝫqꝫ excellenter dixit. quanti precij eſtimanda eſt virtus. que nec eripi nec ſurripi poteſt. neqꝫ naufragio neqꝫ incendio amittitur. qua prediti qͥ ſuntſoli ſunt diuites. At enim nemo diues niſi abundans diuitijs. Uirtus autē ex nece pullulat vitioꝝ. quoniam teſte philoſophorum maximo Areſtotile. Unūqd̓qꝫ ex ſuo efficitur contrario. Occidunturautem vitia maxime ex carnis mortificatione. et ex ipſa parcitatis fortitudine.