tor dixiſſet. Non vos regni huiꝰ mundicuriales. ſed celeſtis eſſe debetis. ⁊ ideonō ſicut illos vos mollia veſtimenta. ſedopera penitentie delectent. Etenī molliaveſtimenta mollem effeminatūqꝫ animūefficiunt. quare mollibus veſtimētis vt recte Hugo monet regia delectet̉ aula: aſperis ⁊ humilibꝰ xp̄i delectet̉ eccleſia.Preeioſe igit̉ veſtes quibus ornari debemus ſpiritualia debent eſſe ornamēta. caſtitas videlicet hūilitas. māſuetudo. patiētia. ieiunia. miſcd̓ia. aſſidnitas orandi.fides. ſpes ⁊ caritas. q̄ illud ampliſſimumprecioſiſſimūqꝫ veſtimentū eſt quod operit multitudinē peccatoꝝ. ſine quo ad celeſtes nuptias recipit̉ nemo. hinc ad conuiuiū ſine illo eunti in euaugelio dictumeſt. Amice quomodo huc intraſti nō habens veſtē nuptialeꝫ. Perinde preceptor noſter adiecit. Nec affectetis veſtibus placere. ſed moribꝰ. boni ac beati mores ex ipſis generant̉ virtutibꝰ. beati mores ſunt. qui nos a filijs huius ſeculi diſcernūt. beati mores ſunt. quibus celeſtiplacemꝰ imꝑatori. beati mores ſunt. quibus anima pulcherrima ⁊ ſplendidiſſimareddit̉. per quos eam celeſtis ſponſus inſuam recipit ſponſam. per qͦs in thalamorecipit̉ deitatis. ꝑ quos agminibꝰ aſſociatur beatoꝝ. Nō enimexteriorem pulchritudinē ſponſus requirit inuiſibilis. ſicutſcriptum eſt. Omnis gloria eiꝰ filie regisabintꝰ. Nō auro contexta. non gēmis ornata. nō lapidibꝰ precioſis ꝯfigurata. nōſerico veſtimenta conficta. noſtro placētſaluatori. qui vnica ⁊ inconſutili veſte cōtētus. Nō enim tunicas. vt ait Auguſtinꝰ. In regno celoꝝ ſumus inſpecturi.ſed veſtis cuiuſcūqꝫ. fulgor iuſticie deputabitur. ipſiꝰ erit innocentie ſplendor. humilitatis exaltabit̉ decor. caſtitatis nitor⁊ omniū bonoꝝ operuꝫ ſublimabit̉ odorin quo ſane diuinitꝰ monitus. oī reiectacōtempteqꝫ mūdi gloria. ſacroſancto baptiſmatis lauacro mundatꝰ. nigris humilibuſqꝫ voluit a ſanctiſſimis virꝭ Ambroſio Mediolan̄. antiſtite. ⁊ SimplicianoLiguriēſi diui Pauli primi heremite diſcipulo indumentis veſtiri. ſicut idem vitſanctus Ambroſiꝰ in eo ſermone. quēdeAuguſtini ꝯuerſione ⁊ baptiſmo edidit.ꝑ quam deuotiſſime ſcribit. Et ipſe Au-

ſermone de cena dn̄i de ſui habitꝰ figuta⁊ qualitate ita memorat dicēs. Nos quividemur gerere in corporis noſtri habitufigurā crucis. ⁊ nomē ſancte religiōis habemus. nigrā veſtē humilitatis portamꝰ⁊ zonis pelliceis precincti ſumꝰ. quorumſignificationem talē in excellētiſſimo ſermone de filio ꝓdigo aſſerit ſe a btō Ambroſio didiciſſe. penſate ergo inqͥt fratresquid veſtis nigra. quid zona pellicea. qͥdcorona capitis perſuadeāt. Nigra enimveſtis. que vilis eſt mūdi contēptū nobisdenunciat. ⁊ memoriā mortis. zona pellicea lumboꝝ refrenationē declarat. Capilli raſi de vertice ſuperfluitatē criminūſignificant ablatā de mente. Et ſubdit. ſicenim mihi ſanctus pr̄ Ambroſius. quando me regenerauit in chriſto anno etatismee trigeſimo. mihi petenti reſpōdit. Cogitate ergo fratres qͣꝫ reprehēſibile eſt. ſiſub tali habitu ſuperbia latet vel luxuria.Eius itaqꝫ edocemur exemplo. vt non ſitnotabilis habitus noſter. vt vitam habitui conformē ducamus. moribus potiusqͣꝫ veſtibus placere affectantes. obedientes apoſtolo nobis dicenti. Nolite conformari huic ſeculo. ſed reformamini innouitate ſenſus veſtri. eo pacto deo placebimꝰ omnipotenti. eo modo. anime noſtre initiate peccatis. ornateqꝫ virtutibꝰdicet. qͣꝫ pulchra es amica mea. ⁊ macl̓anon eſt in te. ſicqꝫ in die nouiſſimo eā ſuſcipiens dicet. Ueni amica mea. veni ſpecioſa mea. veni columba mea. veni dilecta mea. intra in cubiculum domini tui.veni in thalamum ſponſi tui. Intra in tabernaculum regis tui. ponā te intra thronum meum: vt mecum gaudeas. mecumleteris. mecum in eternū maneas. in eternum mea beatitudine perfrueris.Textus viceſimꝰ nonus AuguſtinusUando proceditis ſimul ambulate. cum veneritꝭ quo itis ſimul¶ VſtateCōmentū viceſimūnonū AmbroſiusUam vtile. qͣꝫqꝫ ſalutifeꝝ ſit. ſiueTi igeſſu ſiue īſtatu bonoꝝ ⁊ſomū

b

e