Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
XLr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.XL.

quaꝫ in hoc ſeculo prox̓imo gerimus. abeternis in die iudicij liberabimur cruciatibꝰ. ⁊ celeſte regnū ꝓ tantillo obſeqͥo nob̓ab illo donabit̉ in premiū. a quo ꝓ tribunali in ſolio ſue maieſtatis ſedente audiemꝰ infirmus fui. et viſitaſtis me eſuriui. ⁊ dediſtis mihi manducare. O inefabilem bonitatē redēptoris. vt ſue celſitudini vendicet. que hic ſuis puſillis imꝑtimur. O inexplicabilē liberalitatem ſūmiregis. vt ꝓ tā exigua ſeruitute infiniti regni dignet̉ largiri amplitudinē. O maximi imꝑatoris magnitudinem. qui ꝓ terrenis celeſtia. pro momentaneis eterna. ꝓinfimis ſublimia condonare nobis pollceat̉. Idcirco fratres ſic exhibeamꝰ nosmetipſos ad ſeruiendū infirmis vt nō alteri qͣꝫ īmortali deo nos ſeruire exiſtimemus. ⁊ quāto pauꝑiores deiectiores humilioreſqꝫ infirmi extiterint. tanto ad eosviſitandos. curādoſqꝫ ſimꝰ feruentiores.qm̄ ſicut ipſa ſapientia incarnata. egrotainfirma. atqꝫ mortal̓ ad nos venit. vt nosſanaret atqꝫ īmortales faceret. ita pauꝑad nr̄as tollendas calamitates deſcenditvt pauperibꝰ atqꝫ egenis miſericordioresſimꝰ. ac perinde beatiores tāqꝫ de maiorihumilitate premiū reportantes. fiamꝰ iuxta edictū per os Dauid. tāqͣꝫ ꝑ ſuū preconem factū. qui in pſalmo cecinit. beatꝰqui intelligit ſuꝑ egenuꝫ ⁊ pauperem. indie mala que dies erit vltōis liberabit eūdn̄s. ⁊ non ſolum tunc. veꝝ etiam ⁊ in preſenti vita. maxīa ei aduenire munera optat dicēs. dn̄s conſeruet eū ⁊ viuificet eū.⁊ beatum faciat eum in terra. ⁊ nō tradateū in manū inimicoꝝ eius. dn̄s opem ferat illi ſuꝑ lectum doloris eiꝰ.Textꝰ viceſimuſſeptimꝰ AuguſtinusEd cū vires priſtinas recuꝑaueIrint. redeāt ad feliciorem ꝯſuetudinem ſuaꝫ. q̄ famulos dei tantoampliꝰ decet quanto minꝰ indigent. Neccibi eos teneat voluptas iam vegetatos.qͦs neceſſitas leuarat infirmos. Illos ſane eſtimēt ditiores. qui in ſuſtinēda ꝑcitate fuerint fortiores. Meliꝰ ē enim minusegere. qͣꝫ plus habere.Cōmeutū viceſimūſeptimū Ambroſiᵗ

Oſtremū mādatū eſt. vt ſubleuata dei gr̄a. infirmitare. recuꝑatisob diligētē curā pͥſtinis viribꝰ adfeliciorē cōſuetudinē ſuā fratres redeant.Felix ꝯſuetudo ē corpus ſuū caſtigare. atqꝫ vt apl̓s in ſeruitutē redigere. Felix conſuetudo ē carnalia deſideria que militātaduerſus aīam abſcidere. Felix conſuetudo ē die noctuqꝫ diuino vacare ſeruitio.Felix ꝯſuetudo eſt monaſterij bona. ⁊ eamaxime q̄ ſpiritualia ſunt diligent̓ curare. Felix ꝯſuetudo eſt ſe in obſequiū ſeruorū dei exhibere. Felix ꝯſuetudo ē ſe totū diem meditatiōi ⁊ ꝯtemplatiōi dedicare. contēplari quidem debent. qūo amaridebeat deꝰ. ⁊ cū aquila ꝯtemplatōis Auguſti. in dei amorē toto liquefacto. ita eūquerere. ⁊ ad euꝫ exclamare dicentes. AAmamus te o deus noſter. ⁊ magis. magiſqꝫ amare volumꝰ. Da nobis ſpecioſeꝑ filijs hoīm. vt deſideremꝰ te. ⁊ amemꝰ.q̄ntuꝫ debemꝰ ⁊ volumꝰ. Immenſus enīes. ⁊ ſine menſura debes amari. p̄ſertim anobis qͦs ſic amaſti. ⁊ ſic ſaluaſti. pro quibus tāta feciſti ⁊ talia. O amor. qͥ ſemꝑ ardes ⁊ nūqͣꝫ extingueris. dulcis xp̄e ⁊ boneieſu. caritas deꝰ noſter. Accende nos totos igne tuo. amore tuo. caritate tua. dulcedine tua. deſiderio tuo. iocūditate ⁊ exultatione tua. ⁊ pietate ⁊ ſuauitate tua. etvoluntate ⁊ cōcupiſcētia tua. que ſanctaeſt. ⁊ bona. ⁊ caſta ⁊ munda. vt toti dulcedine tui amoris pleni. ⁊ toti flāma caritatis tue vaporati. Diligamus te dn̄m nr̄mdulciſſimū ⁊ pulcherrimuꝫ ex toto cordenoſtro. ⁊ ex tota anima noſtra. ⁊ ex totisviribis noſtris. ⁊ omni intentione noſtracum multa cordis contritiōe ⁊ lacrimarūfonte. cum multa reuerētia ⁊ tremore. habētes te in corde. ⁊ in ore. ⁊ pre oculis noſtris ſemꝑ. ⁊ vbiqꝫ. vt nullus in nobis pateat locus adulterinis amoribus. Et adhanc ieiunādi. diſciplinandi. laborandi.orandi. meditandi. atqꝫ contemplandi felicē conſuetudinē. famulos dei tanto amplius atqꝫ feſtinantiꝰ redire decet. quanto minus indigēt. Nec cibi eos teneat voluptas iam vegetatos. quos neceſſitas leuarat infirmos. Nāqꝫ ad leuandum deponendāqꝫ corꝑis infirmitatē. carnis agere ⁊ hr̄e cura ncc̄ium ē. qͥ ꝗͣdeꝫ caro cū vegetata ⁊ īſtaurata fuit. ſic cibi potꝰ qͣꝫ vſus