diuinarūqꝫ rerum ſcientiam confert.Textus viceſimuſſextꝰ AuguſtinꝰAne quēadmodum egrotātes neceſſe habent minua acciꝑe. ne grauent̉; ita ⁊ poſt egritudinē ſic tractandi ſunt. vt citiꝰ recreeūt̉. etiā ſi de humillima ſeculi pauꝑtate venerūt. tāqͣꝫ hocillis contulerit recētior egritudo quod diuitibus anterior conſuetudo.Cōmentū viceſimūſextū Ambroſiꝰ.Extum maudatum eſt. in quo iubet. vt oēs ſiue ex diuitiarum faſtigio. ſiue de humillima ſeculi paupertate venerunt. poſt egritudinem ſic invictu ⁊ in alijs oportunis quibuſcūqꝫ tractentur. vt citiꝰ recreent̉. Nempe in hacrecreatione facienda perſonarum nō debet eſſe acceptio. neqꝫ contēni humillimapaupertas in his debet. que poſtulat humana neceſſitas. Decet autem id fieri. tūvt debita caritatis ad omnes extēdanturobſequia. tum vt vnuſquiſqꝫ quantotiuspoſſit famulari deo. ſeruire moaſterio. etalia virtutꝭ exercere officia liberiꝰ valeat.Tū ne ip̄a infirmitas. ſic in famulo dei ſuſcipiat predominiū. vt inde vel de recidiua periculū incurrat. vl̓ minꝰ idoneus adonera religionis portāda efficiat̉. Rurſus vt Hieronymo placuit. Nimia corporis debilitas nō ſolum ipſiꝰ. ſed etiamaīe vires frangit. ingemiū marceſcere facit. ⁊ plerūqꝫ ipſum deuotionis tollit feruorē. qm̄ qͣꝫdiu hec membra rexerint artꝰorgano. medioqꝫ animꝰ corpore indiget.Et qͣꝫqͣꝫ apl̓s virtutē in infirmitate ꝑfici predicauerit. noluit tn̄ quēpiā ſic attenuari. vt exceſſum laudauerit infirmitatis. cū ⁊ ipſe etiam dixerit. caſtigandū eſſe corpus. ⁊ nō mortificandū. Et rurſus.ne frangamur in tēptationibꝰ conſolatꝰ ēnos dicens. Fidelis deꝰ non ſinet vos tēptari ſupra quā ferre poteſtis. proptereaquicqͥd cum mō ⁊ tꝑamento fit. ꝑ pulchre⁊ ſalutare fieri dicimꝰ. ꝑinde ſemper libuit virtuti. ſuū in medio locare tribunal.Preterea nō ita in infirmitate apl̓s virtute perfici voluit. vt aſſereret infirmitatemipſam. cauſe eſſe ꝑficiende virtutis. ſed ꝙ
an ꝑfecta ſit infirmitas ipſa oſtendat. qm̄in egritudinibꝰ. ꝑſecutionibꝰ. tormentis.⁊ in quacūqꝫ aduerſa fortuna viri demōſtrat̉ conſtantia. Idcirco cū non oēs tanta mentis valeamus fortitudine. vt cuncta aduerſa equo animo toleremus. quoad fieri poteſt annitendum eſt. vt famulidei cito ſanentur. ⁊ poſt egritudinem nefrangantur. ſic tractandi ſunt vt citius recreentur. Et qm̄ multa ſunt egritudinū genera. alia quidem tenuem vitam. etpreſertim in principio exigunt. ceu quedāfebres ſunt que ex multa ſtomachi repletione generant̉. In quibus ſi cibus ſumitur nō eleuat ſed grauat. tunc ſane neceſſe habent egrotantes minus accipere. negrauent̉. Alia ꝟo rerū preſertim optimarū copiā depoſcunt. ſicut oculorum cataracte. egritudines malencolice nature defectus. ⁊ inualitudines ſincopim. ⁊ totiꝰcorporis. poſt euacuationem debilitateꝫinducentes huiuſmodi infirmitatibꝰ affecti in cibo. potu. veſtitu. cubatione. manſionibuſqꝫ. qm̄ omnia iſta ad ſubleuandānaturam multum conferūt. ſic tractandiſunt vt citius recreentur. etiam ſi pauperes in ſeculo fuerint. tanqͣꝫ hoc illis contulerit recentior egritudo. quod diuitibꝰanterior conſuetudo. ac ſi patenter aſſereret. ꝙ ſicut ex delicatioribus moribus admonaſteriū venientes propter eoꝝ antiquas et conſuetas debilitates. meliusſunt tractandi. ita ⁊ circa pauperes. propter recentiorem eoꝝ egritudinē vt citiusrecreentur diligentior eſt cura adhibēda.Que enī ſeminat homo. vt inquit apoſtolus. hec ⁊ metet. Sed quo pacto miſericordiam metemus in agro ſummi dei. ſieam in campo. hoc eſt in dolore nō ſpargimus proximi. perinde Iohānes euangeliſta inquit. Qui viderit fratrem ſuumneceſſitateꝫ habere. ⁊ clauſerit viſcera ſuaab eo. quomodo caritas dei manet in eoSi ergo celeſtis patris caritatem deſideramꝰ habere. debemus ⁊ noſtris fratribꝰmiſericordiam exhibere. Unde vt ad eamexhibendaꝫ. vnigenitus filius ſuus noshortaretur dixit. Beati miſericordes. qm̄ipſi miſericordiam conſequentur. Magna ꝓfecto. ⁊ incomparabilis nobis miſericordia oſtendetur. quando pro ſubuentione. ⁊ cura temporalis egritudinis.