Fo.XXVI
et vſus eccleſiaſticus fieri debeat ẜm arbitriū ſingulorum. ſed firmiter ſeruandꝰ eſtẜm ſcripta ⁊ inſtituta maiorum. Similiter conſtitutiones. diffinitiones. ſtatuta.⁊ quecunqꝫ ſacre religionis decreta. nonniſi cuꝫ conſilio ſanioris ꝑtis capituli. ⁊eoꝝ qͥ preſunt. auctoritate inſtitui. aut innouari debēt. qd̓ ⁊ de laudabilibꝰ. ⁊ antiquis ꝯſuetudinibꝰ ꝑiformiter tenenduꝫcenſemꝰ. Nāqꝫ oīs innouatio in qͣcunqꝫre publica ꝑiculoſa ē. Cū aūt neceſſitascogit. aliqͥd inſtitui. aut innouari in om̄ibus. auctoritas eccl̓ie magꝭ eſt imitandaqͣꝫ rō. qm̄ nulla neqꝫ antique. neqꝫ nouelegis ſcriptura ſine illa alicuiꝰ momentiaut firmitatꝭ. ꝑinde Augꝰ. ꝯtra epl̓am fūdamēti ait. ego nō crederē euangelio. niſicrederē eccl̓ie. Auctoritas itē eccl̓ie obedientie ⁊ hūilitatis eſt. Rō autē nonnunqꝫambitionis ⁊ p̄ſumptionis. Et qm̄ apd̓viros ꝓbos ⁊ religioſos nihil leuitate deteſtabilius. iuxta illud apl̓i dicentꝭ. Nunqͥd leuitate vſus ſum. vt apd̓ me ſit ē ⁊ nōIn om̄i monaſterio. in oī religione. ī omnideniqꝫ re publica illud ē p̄cipue ẜuandū. vt non facile quicqͣꝫ aut leuit̓ variet̉.⁊ ſi quā pro tꝑis ꝯgruentia fieri mutationē oporteat. timor dei. religionis honor.modeſtia ⁊ grauitas ipſa ī agendo ẜuet̉.¶ Auguſtini etiā tꝑe vt inſtitutione diuinoꝝ officioꝝ aliqͥd interponamꝰ. beatusAmbroſiꝰ Pediolanen̄. antiſtes. ⁊ doctor eccl̓ie celeberrimꝰ. egregiū ritum. tumin canonicis horis. tū in miſſis celebrandis inſtituit. qͥ non mō ꝑ omnē liguriamſed ꝑ totā fere Italiā vſqꝫ ad tp̄us beatiGregorij extitit in vſu. Ipſe aūt diuꝰGregorius ſub qͦdaꝫ limatiori ſtilo ac forma breuiori. vtrūqꝫ. ⁊ breuiariū ⁊ miſſalereformās relicta in eccl̓ia Mediolanen̄.edictione eiuſdē viri ſanctiſſimi Ambroſij decōi ꝯſilio ſanctoꝝ patrū. ⁊ ꝯſenſu reuerendiſſimoꝝ dn̄oꝝ Cardinaliū. ⁊ afflatu qͦdaꝫ ſpūs ſancti. de canonicis horis.celebrādiſqꝫ miſſis. formā ⁊ ordinationeꝫſuam ꝑ totū orbē terraꝝ iuſſit ꝓmulgari.quā adhuc ſacroſancta Romana eccl̓ia.retinet quippe q̄ nr̄m ſacratiſſimum ordinem. ſubſua recipiēs ꝓtectione. eam nob̓ſeruandā ꝯdonauit. eximens nos a prioris officij per btm̄ Auguſtinum deſcriptiobſeruantia: ad qd̓ qͥdeꝫ niſi ſedis apl̓ice
interueniſſet exemptio adhuc nos vtiqꝫteneremur. Nos igit̉ tū in legendo. tū incantando ſancte Romane eccl̓ie rituꝰ tenentes. nihil aut legere. aut cantare publice ī eccleſijs debemꝰ niſi qd̓ nob̓ legendum aut cantandū ip̄a protectrix noſtratradiderit. diligent̓ tn̄ ſꝑ attēdentes. vt ſiue cantent̉ ſiue legant̉ pſalmodie earum⁊ quarūcūqꝫ obſecratōnū diuinaꝝqꝫ laudum ꝟba diſtincte. modeſte. pauſatim. integreqꝫ ꝓnuncient̉. qd̓ pulcre Bern̄. in ſuis monitionibꝰ inſinuauit dicens. Moneo vos dilectiſſimi. pure ac ſtrennue int̓eſſe laudibꝰ diuinis. Strēnue quidem. vtſicut reuerent̉. ita ⁊ alacrit̓ dn̄o aſſiſtatis.nō pigri. non ſomnolenti. nō oſcitantes.non ꝑcentes vocibꝰ. non p̄ſcindentes verba dimidia. nō integra tranſilientes. nonfractis ⁊ remiſſis vocibꝰ. muliebre quiddam de nare ſonantes. ſꝫ virili. vt dignūeſt ⁊ ſonitū. ⁊ affectu ſctī ſpūs deprementes:Textꝰ viceſimꝰ primus AuguſtinusArnem vr̄am domate ieiunijs ⁊abſtinentia eſce ⁊ potꝰ quantumvalitudo ꝑmittit.Cōmentū viceſimū pͥmū AmbroſiꝰAm de victu in mōaſterio ſeruādo tractatū aggrediēs ſeptem deipſa ponit precepta. Primū quidem ē de ieiunijs ⁊ abſtinentia. quibꝰ noſtrā iubet carnē domare. qͣꝫtum nr̄a ꝑmittit valitudo. Ieiunia igit̉ ⁊ abſtinentiameſce ⁊ potus. pͥmū a nobis ſeruari p̄cepit.vt caro ipſa domet̉. qm̄ hic precipuꝰ eſt ieiuniorū finis. vt domita caro ſpiritui acrōni ſubijciat̉ ⁊ ſeruiat. Subinde in ieiunijs ⁊ abſtinentia ſeruādū adiecit moderamen. cum dicit. qͣntū valitudo ꝑmittit.qm̄ in oībus noſtris actionibꝰ diſcretioipſa velut qͦddā oīm virtutum vehiculuꝫeſt tenēda. Itaqꝫ impͥmis in monaſterio ꝯſtituti ieiunijs abſtinētia cibi ⁊ potꝰdomare carneꝫ debemꝰ. vt domita florentiſſima a nobis ſeruet̉ caſtitas. Nam concupiſcit. vt ait apl̓s. caro aduerſus ſpm̄. ⁊ſpiritus adu̓ſus carnem. qm̄ parentē nr̄oAuguſtino dicente. ſicut caro mollibꝰ. ſicaīa duris nutrit̉. Illam blanda fouent.
l
m