Cōmentū viceſimū Ambroſiu-
poſtulo. indiuiduas comites fidei mee ſimul ⁊ veram anime ⁊ corporis pudicitiam. Sicut illis dediſti. precor te ꝑ filiumtuū. reſpice in me ⁊ miſerere mei. exaudior̄onem meā. ⁊ da mihi gratiaꝫ tuā ꝓptermultitudineꝫ benignitatis tue. Qui mecum iugiter perſeuerans. doceat me incedere in miſericordia ⁊ iuſticia tua coramte. ⁊ voluntatem tuam in omnibꝰ diebusvite mee ſemper īplere hanc peto. da mihi eam. que cum amicis pacificum. ⁊ inimicis reddat tranquillum. Que me a verbo aſpero mitiget. ⁊ ab ocioſo ſermōe cōpeſcat. que me ſemper dn̄m. vel que domini ſunt cogitare cōpellat. ⁊ oculos ab iſtoſeculo vano autat. que in omni hora an̄conſpectum mortis ingerat. ⁊ hic gaudere prohibeat. que trabem aut molem peccatoꝝ meorum me conſiderare ⁊ plangere faciat. ⁊ non alioꝝ delicta. vel feſtucaꝫleuiſſimam perſcrutari dimittat. Poſtremo omnia mundi pro nihilo habere. ⁊ tetotis ſolum ſentire viſceribus dn̄m meuꝫvſqꝫ in finem. Faciat atqꝫ potenter efficiendo doceat. ⁊ ſicut pijſſima miſericordiatua dediſti mihi voluntatem veniendi adte. ſic per illaꝫ donare digneris ſapientiā⁊ intellectū ꝟtutē. aut poſſibilitatē corꝑis⁊ anime ad tibi deuotiſſime ſemꝑ ſeruiēdum in omnibus. per eandem benignammagiſtram meā gratiam tuā. ſine qua neccogitare. nec loqui. nec agere aliquid boni valemus. ⁊ ipſe vnigenitus tuus dixit.nemo venit ad me niſi pater meus traxerit eum. ⁊ nemo venit ad patrē niſi ꝑ me.Obſecro ſancte pater. te ſuppliciter rogodeꝰ noſter trahe tu me ad ipſum. ⁊ ipſe ꝑducat me ad te illuc. vbi ipſe eſt ſempiterna vita. ⁊ ſempiterna beata ſecuritas. ⁊ ſecura tranquillitas. felix eternitas. ⁊ eterna felicitas. vbi eſt amor ꝑfectus. ⁊ timornullus. dies eternus ⁊ vnus. vbi tu oīpotens ſemper cum illo. ⁊ ille tecū in cōmunicatione ſancti ſpiritꝰ eternaliter ac ſempiternaliter viuis ⁊ regnas per oīa ſecula ſeculoꝝ Amen.Textus viceſimus AuguſtinusT nolite cantare niſi qd̓ legitꝭ eſſe cantandū. Quod autē non itaſcriptum eſt. vt cantet̉ nō cantet̉.
Iui Auguſtini tempore nonduꝫaliquod determinatuꝫ officiū pereccleſiam fuerat inſtitutū. ſed ſingulis in eccleſijs pro eoꝝ prelatoꝝ arbitrio laudes deo tribuebant̉. Ob eam remAuguſtinus tale diuinū officium a ſuisfratribus celebrandum inſtituit. quale inſecūda regula que exorditur. ante omniafratres cariſſimi expreſſuꝫ eſt dignoſcitur.Et qͣꝫqͣꝫ fere eodem tꝑe ad preces Theodoſij imꝑatoris Damaſus pontifex maximꝰ iuxta beati Hieronymi diſtinctionem. ⁊ cum adiectione in fine cuiuſlibetpſalmi excellentiſſimoꝝ verſuum in laudeſanctiſſime trinitatis editorum. videlicetGloria patri ⁊ filio ⁊ ſpirituiſancto. Sicut erat in principio ⁊ nunc ⁊ ſemper ⁊ inſecula ſeculorū amen. Pſalmos nocturnos atqꝫ diurnos in eccleſijs decantandos inſtituerit. qꝛ tamen inſtitutio illa ꝓmulgata non fuit. Adhuc frēs ſancti Auguſtini ad celebrandū officium iuxta ritūab eo inſtitutum tenebant̉. Ubi auteꝫipſe Auguſtinꝰ creatus eſſet epiſcopus. ⁊conſtitutio illa Damaſi de celebrādis oſficijs per eius ſucceſſorē Siritiū cepiſſetꝓmulgari. multi ac varij ⁊ incōſoni cantꝰin eccleſia pro libito vniuſcuiuſqꝫ in maximā potius xp̄iane religionis confuſionē quā in ſūmi dei laudem fieri ceperuntEt ea que nō ad cautandū ſed ad legēdūerant ꝯſcripta abſqꝫ vllo ordine. abſqꝫ oīproportione ⁊ abſqꝫ omni inſtituto cātabant̉. Cui quideꝫ abſurditati Auguſtinꝰquoad fieri potuit obuiare deſiderans. p̄habitis ſuis inſtitutis de celebrando officio hoc adiunxit preceptū. vtpote. Nolite cantare niſi qd̓ legitis eſſe cantandū.Qd̓ autē nō ita ſcriptum eſt. vt cantet̉ nōcantet̉. Dn̄e quippe inſurrexerunt confuſiones. prima quidem quoniā multa cantabantur que ad legendum erant inſtituta. hanc inhibuit in prima textus clauſula dicens. Et nolite cantare niſi quod legitis eſſe cantādum. Altera qꝛ modus canendi inſtitutus minime ſeruabatur. ſedalij ſic. alij vero ſic. prout eis libebat canebant. hanc metuit cum adiecit. Quodnon ita ſcriptum eſt. vt cantetur noncantetur. Non enim decet vt cantus
h
f
g