monaſterio. Nōne iſti talibꝰ ꝯꝑant̉ amētibꝰ. qͥ ſuauiſſimis ſpretis epulis. velinideinde epulaꝝ ſatiare odore. Studeantigit̉ nō de vanitatibꝰ mundi. cui mortuiſunt. ſed de paupeꝝ fratꝝ. cū quibus viuūt xp̄o ſocietate gl̓ari. Contēplent̉ cumSalomōe. ꝙ om̄ia q̄ ſub ſole ſunt. vanitas ſunt vanitatū. Contēplent̉. ꝙ nec parentuꝫ dignitas. nec diuitiarū copia. necpotentatꝰ magnitudo aliqͥd conferūt adbtītudineꝫ. Contēplent̉ ꝙ ſublimis deꝰqͥ diues in gloria ſua. pauꝑ factꝰ eſt pronob̓. nec diuitibꝰ. ſed pauꝑibꝰ dignatꝰ ēſociari. Cōtemplent̉ ꝙ qͥ excelſus. īpaſſibilis. ⁊ immortal̓ eſt in ſua deitate. paruꝰhūilis. paſſibilis. ⁊ mortalis factꝰ eſt ī noſtra hūanitate. Quod igit̉ ſuꝑbis. o monache. qͥ puluis es ⁊ cinis. qͥ de mūdi vanitatibꝰ gloriarꝭ. qͥ vaſtigio pauꝑes frēshabes. qͥ dedignarꝭ eis ſociare. qͥ eos deriſorio vultu aſpicis. Si rex celoꝝ. creatorvniuerſi. dn̄s dominantiū. ⁊ deꝰ maieſtatis. ſic paupeꝝ adamauit ꝯſortiū. vt relictis regalibꝰ ſedibꝰ. pauꝑ inter pauperesnaſci voluit. pauꝑ viuere cū pauꝑibꝰ cōuerſari. pauꝑes ad ſe accerſiri. pauperuꝫcollegiū ꝯſtituere. pauꝑ ⁊ ſanctꝰ int̓ pauperes nudos ⁊ ſceleratos mori. ⁊ mundipotentiā calcare. ⁊ mundū ip̄m totū. paucis emiſſis pauꝑibꝰ ad ſe ꝯuertere. Nonem̄ alis. nō cuneis. nō legionibꝰ. nō aciebus caſtroꝝ. nō exercitibꝰ militū. non armis quibuſcūqꝫ. nō ducū. imꝑatorūqꝫ impetu. ſed diſcalciatoꝝ hoīm pauperuꝫ ſcꝫapoſtoloꝝ linguis om̄ibꝰ terre finibꝰ ſuam voluit p̄eſſe maieſtatē. Nos igit̉ fratres diligamꝰ ⁊ amemꝰ pauꝑes. qm̄ milites xp̄i ſunt. gloriemur de paupeꝝ fratrūꝯſortio. qm̄ dn̄s refugiū eſt pauꝑi. gaudeamꝰ ⁊ iocūdemur de eoꝝ ſocietate. qm̄ipſorū eſt regnū celorum. Caueamꝰ eosde riſui vel ꝯtēptui habere. qm̄ nihil profecto grauiꝰ. ſicut egregius doctor Ambroſius inqͥt. qͣꝫ vt fratres nr̄os pauperiores ſuꝑbo oculo deſpiciamꝰ. ꝯformes nobis intolerabili repellamus faſtidio. noſtra indignos gratia iudicantes qꝛ ſuntinpes. cū pauꝑtas faciliꝰ ſit deo qͣꝫ thezaurus acceptior. ꝓpterea Auguſtinꝰ inlibro de ꝟbis apoſtoli ait. Uis cognoſcere qͣꝫ locuplex ſit paupertas. celum emit.Quibꝰ thezauris ꝯferri poteſt qd̓ pauper
tati videmꝰ indultum. vt pauꝑ ad regnuꝫceloꝝ venerit. qd̓ dines poſſeſſiōe ſua obtinere nō potuit.Textus duodecimꝰ AuguſtinꝰEc extollant̉ ſi cōi vite de ſuis faOcultatibꝰ aliqͥd ꝯtulerint. Nec deſuis diuitijs magis ſuꝑbiant. quieas in monaſterio ꝑtiunt̉. qͣꝫ ſi eis in ſecula fruerent̉.Cōmentū duodecimū AmbroſiusErtiū documentum qd̓ nr̄ prece5ptor diuitibꝰ ad monaſteriū accedentibꝰ tradidit eſt. vt ſi ſuis defacultatibus mōaſterio ꝓ cōi vita ſeruanda qͥppiā tribuerint. nō extollant̉ mente.neqꝫ etiā verbo ſe iactent. Verba enī exteriora imago ſunt ꝟbi interioris. Perinde Ariſtoteles in libro enunciationū ait.Uoces ſūt. note eaꝝ. q̄ ſunt in aīa paſſionū. Propterea ſi qͥs iactant̉ narrat. q̄ monaſterio ꝯtulit. ſignū eſt vt elatam habeatmentē. Nec de ſuis diuitijs magis ſuperbiāt. qꝛ eas in monaſterio int̓ frēs partiunt̉. qͣſi eis in ſeculo fruerent̉. Multo enīminꝰ malū eſt. vt qͥs humilit̓ ſuis diuitijsfruat̉ in ſeculo. qͣꝫ ſuꝑbe partiundas interfrēs ꝯferat mōaſterio. Ob eā rem diuꝰ parens nr̄ Auguſtinꝰ in ſermone de ſuꝑbianos admonet vt caueamꝰ ⁊ vigilant̉ attendamꝰ. ne ſuꝑbia inflemur de bonis cōmiſſis. At enim bonoꝝ duo ſunt generaAlteꝝ qd̓ ad aīm. Alteꝝ qd̓ ad bona ꝑtinet ext̓iora. Ex quibꝰ duo genera naſcuntur ſuꝑbie. alteꝝ qd̓ carnale. alteꝝ qd̓ ſpirituale dr̄. Nāqꝫ opes. diuitie. pulchritudo. nobilitas generis robur corꝑis. ⁊ aliahmōi exteriora bōa ſunt de his gl̓iari. ꝓpter hec faſtidio fratres hr̄e. pauꝑes proſequi. alios ꝯtēnere ad carnalem ſpectatſuꝑbiā. At ꝟo ſcīa. ſapiētia. fortitudo aī.pudicitia tēptatōnū. victoria. ſiugule ꝟtutes mētis. ⁊ deniqꝫ oīa pietatꝭ obſequia.ſpūalia ſunt bona. De his qui ſe extollunt in genus ſpiritualis ſuperbie labuntur. Quippe vtrūqꝫ malum. ſed hoc periculoſius. Utrunqꝫ euitanduꝫ. ſed hoc fugiendum. Utrunqꝫ eijcit mentem. ſed hͦinfeliciorem facit animam. Uinc beatus