Fo. XIX
vilis conditiōis tue. ⁊ in omnibus te humilia. deo gratias agens. ⁊ ſic inueniesgratiam coram deo ⁊ hominibꝰ. Ecōtra ſi feceris. ſuperueniet in te comminatio. quam noſter adiecit preceptor dicēs.Ne incipiant monaſteria eſſe diuitibꝰ vtilia non pauperibus. Si diuites illic humiliantur. ⁊ pauperes illic inflātur. Magna quippe abuſio eſt. vt pauperes ſuꝑbi ſint. vt ſuper illud preſumant quod eisnon eſt a natura vel fortuna conceſſum.propterea eis cauendum eſt. ne id quodeis eſſet ad ſalutem proficuum. ad perpetuum conuertat̉ incendium. VUerbū enīSaluatoris eſt. vt difficilius ſit diuitemregnum celorum intrare. qͣꝫ camelluꝫ perctunam acus. ergo expeditius atqꝫ libentius pauper. quoniam paucioribus implicatis curis. ideo poterit famulari. Siꝟo ſuperbie detentus pondere. faciliꝰ adſuperiora non euolet. ſua dumtaxat eritaſcribendū volūtati. Sicut ergo in ſeculo pauꝑes. ſicut infimi. ſicut abiecti extiterunt. iia ſe in religione oſtendant. in qͣnō modo humiles. ſed mites. docibiles.diſciplinabiles. ⁊ ad omnes debent eſſeobedientes. quoniam dominus ſicut ſcriptum ē. Docebit mites vias ſuas. Et rurſus ipſe emittit fontes in conuallibus .i.gratiam ſuam preſtat humilibus. Et iterum. qui ſe humiliat exaltabitur. Et Propheta. Superbus deus reſiſtit. Humilibus autem dat gratiam. Et dominus ineuangelio. Humilis recumbit in nouiſſimo loco. vt ab ipſo domino ei poſtea dicat̉. amice aſcēde ſuperis. Et ſctūs dauidElegi abiectus eſſe in domo dei mei. hoceſt in loco humili ſancte religiōis. ⁊ in cōſortio deo famulantium. magis qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatorum. hoc eſtin ſinagoga peruerſorum. ⁊ in conuentumalignantiū atqꝫ ſuperborum.Textus decimus AuguſtinusUrſus etiaꝫ illi qui aliquid eſſeIvidebant̉ in ſecl̓o. nō hēant faſtidio fratres ſuos. qui ad illam ſanctam ſociētatem ex paupertate venerunt.Cōmentum decimū Ambroſius
Icut tribus preceptis admonitiſunt pauꝑes. ita diuitibus ac nobilibus monaſterium ingredientibus tria confert documenta ſeruanda.Primū quidem. vt non habeant faſtidiofratres ſuos. qui quidem venerūt ex paupertate ⁊ ignobilitate ſeculi. ad illam ſanctam ſocietatem que in cōmuni vita religionis conſiſtit. Duabus profecto rationibus diuites. nobiles. potētes. ⁊ qui aliquid alio modo videbantur eſſe in ſeculo. ſūopere cauere debent pauꝑes ⁊ ignobiles ad ſanctam monaſterij ſocietatē venientes odio vel faſtidio habere. Alteraquidem eſt ex eorum maioritate profectanam ad eos dictum eſt. quanto maior estanto magis te humilia. Altera ex iucomprehenſibili abiſſu diuine ⁊ eterne electionis emanans. quoniam ſicut Apl̓us ait.Infirma mundi elegit deus. ⁊ ignobilia⁊ contemptibilia. vt fortia queqꝫ confunderet. vt non glorietur omnis caro in cōſpectu eius. ſcꝫ neqꝫ potens in potentiaſna. neqꝫ ſapiens in ſapiētia ſua. neqꝫ diues in diuitijs ſuis. Et tertiam addimꝰ.quoniam non eſt vt Apl̓s inquit. acceptio perſonarum apud deum. Idem enīdominus omnium. ⁊ diues in omnibusinuocantibus eum. Propterea diuꝰ Baſilius ait. ꝙ deus non fecit diuitem. diuitiarum dominum ⁊ poſſeſſorē. ſed diſtributorem. Eum quidem fecit vt ſaluetur.pauperibus cōpatiendo. non deridendoTextus vndecimus AuguſtinusAgis autem ſtude ant non de parentum diuitū dignitate. ſed depauperum fratrum ſocietate gloriari.Cōmentum vndecimū AmbroſiusLterum documentum eſt. vt diuites ⁊ nobiles ipſi nō debeāt deparētū dignitate. diuitijs ⁊ potētijs gloriari. qm̄ id ad vanitateꝫ pertinetmundi. Nempe magna ſtulticia eoꝝ eſt.qui mundum reliquerunt monaſteriū ingrediendo. ⁊ mundi inuoluantur vanitatibus. Nonne iſti melius letarenturin ſeculo. qͣꝫ ſe et alios affligerunt in
b
a