Fo. XX
Vieronymus ait. Multo illa deformioreſt ſuperbia que ſub quibuſdam humilitatis ſignis latet. ſicut ſepenumero contingit. vt glorieris ꝙ de peccato ſuperbieegeris penitentiam. O infelix anima. vtde occiſo inimico ſuſcites hoſtem. ſuperbiam abijciendo glorieris. mactando ſuperbiam efficiaris ſuperba. Quid hoc ꝑnitioſius. quid infelicius. quid periculoſius. Nempe virus hoc naturā habet viperarum. propterea ſummo ſtudio annitendum eſt. vt hoc genus noſtris ē mentibus penitus euellamus. Caueamꝰ igitur extolli de bonis operibꝰ fratres. ne deijciamur. Quiſquis enim in eo quod bene agit intumeſcit. eo ipſo tramite quo ꝓficit cadit. Et porro quanto magis videt̉profeciſce. tanto plus deficit. ⁊ quāto magis aſcendiſſe creditur. tanto periculoſiꝰac velocius pro ſui ponderoſitate deſcendit. Hinc Caſſiodorus dixit. Sathanaselatus cecidit humilis homo ſubleuatusaſcendit. Hinc Gregorius pontifex maximus in moralibus ait. Omnis ſuperbia eo ipſo in imo iacet. quo in alto ſe erigit. vt inde magis ſuppoſita cunctis ſit.vnde cūctis appetit ſupereſſe. Hinc Bernardus faſſus ē. Superbia de ſupernisceleſtibꝰ ad ima precipitat. humilitas abimis ad alta leuat. Angelus ē celo ad tartara corruit. hō e mundo ad celum aſcendit. Et Ugo in cōiuentarijs inquit. Oīsquippe ſuperbia tanto in imo eſt. quanto in alto ſe erigit. tātoqꝫ profundius labitur. quanto excelſiꝰ eleuatur.Cextus decimuſtertiꝰ AuguſtinᵗEquitur alia quippe quecūqꝫ iniquitas in malis operibus exercet̉vt fiant ſuperbia etiā bonis operibus inſidiat̉ vt pereant.Cōmentū decimūtertiū AmbroſiusT feruētiores ſint ad ſuſcipiēdaCdocumenta. q̄ de euitāda ſuꝑbiatradidit eiꝰ deteſtationem. ⁊ malignitatem adiecit. aperiens ipſam cunctis iniquitatibꝰ. cūctis vitijs ⁊ peccatisprofecto eſſe nequiorē. qm̄ quecunqꝫ aliainiquitas. quodennqꝫ delictū ſit. quippe
ilt̉ in malis operibus. vt fiant.hoc ē. vt illa perpetrent̉ ⁊ ſequant̉ mala.Superbia ꝟo nō ſolū perpetrare mala intendit. ſed etiā bonis inſidiat̉ operibꝰ vtpereāt. Et ideo in libro de natura ⁊ gr̄ainquit. omnia vicia in malefactis tm̄modo valent. ſola ſuperbia etiā in recte factꝭeſt cauenda. in quibꝰ pede celeriore ſuꝑuenit ⁊ obrepit. Cetera vitia ſimiles ſuntleoni. qui aꝑte iraſcit̉. Superbia draconi. qui occulte inſidiat̉. Et qͣꝫto difficiliꝰeſt occultas euitare inſidias. qͣꝫ impetꝰ fugere manifeſtos tanto ceteris vitijs ⁊ nequior ⁊ periculoſior ē ſuperbia. Hinc duplicem finē eſſe ſuperbie agnoſcito malavtpote vniuerſa cōmittere. ⁊ boa omniatollere quo fit. vt recte ſcriptū ſit. initiumoīs peccati eſſe ſuperbiā. Perinde precellentiſſimus doctor Auguſtinꝰ in ſermone de nō alte ſapiēdo inquit. Superbiamater eſt ⁊ caput oīm vitioꝝ. ab ea enimdeſcēdit inanis gloria. īuidia. ira. triſticiaauaricia. voluptas carnis. in qͣ ꝯtinet̉ gula atqꝫ luxuria. Aſcēdit quis fratres meiad ſapientiā huiꝰ mundi. ⁊ dum conſiderat honores ſibi a diſcipul̓ exhibitos. extendit alas ſuas vſqꝫ ad terminos orbisterre. ⁊ de ſe preſumes gloriat̉. ⁊ ſuperbiēdo ac preſumendo. mox īanis gloria p̄ſumentē aggredit̉. dum ab alijs querit glorioſus videri. Et dum ſic q̄rit. a quibuſdam cōſiderat ⁊ videt ſe deſpici dicentibus. nō eſt qd̓ a multis credit̉. plures nāqꝫ ſunt eo acutiores. plures eo melioreseſſe nō dubitamꝰ. Inflatus ꝟo ille. qui ſeoīa putat ſcire vel ſingula poſſidere. videns quoſdā altiores ſe. mox eum inuidia aggredit̉. cuiꝰ veſtigium ira imitat̉. etnon valens irā oꝑe perficere triſtat̉. ⁊ cōſolationē querēs triſticie ab auaricia tangit̉. vt habeat vt tranſcendere valeat oēsSed ecce cum diuitias ꝯgregauerit. ſtatim in gule ⁊ lnxurie foueam cadit. Et eopacto cunctoꝝ maloꝝ radix. ⁊ regina eſtomniū vitioꝝ ſuperbia. Quid plura ceteris vitijs creature offendunt̉. ſuꝑbia ꝟoſuū iaculum in deum īmediate enixa eſtemittere. dicente Auguſtino in cōmentarijs pſalmoꝝ. Quid ſuꝑbie malicia deteriꝰ que nec deum habere ꝓpoſitum. Necvelut omniū peccatoꝝ imperatrix. primaeſt in delinquēdo. vltima remanet in cō-