Fo.X
gnoſci t̉. At enī ꝯſtatꝭē deū. obſuiīmenſitatē. eternitatēqꝫ ſūmū ac ſup̄muꝫeſſe bonū. Nec vtiqꝫ alio bono bonū. ſedvt ꝟbis diui Auguſtī vtar. Ipſū bonuꝫeē oīs boni bonū. Quo circa ſuꝑ oīa bona eiꝰ ē diligenda maieſtas. Qd̓ ipſa nob̓ꝟitas inſinuauit cū dixit. Qui amat pr̄eꝫaut mr̄em. frartes. aut ſorores. aut etiā ⁊aīam ſuā pluſqͣꝫ me. nō eſt me dignꝰ. Eāobrē. pares nr̄ preſtātiſſimꝰ Auguſtinusad nos filios ſuos ſermonē dirigēs hancdilectiōis eminentiā celſitudinēqꝫ cōtemplās intonuit. An̄ oīa hoc ē priꝰ. ⁊ ſuperſingula creata frēs cariſſimi diligat̉ deꝰCōtinua inſuꝑ ⁊ iugis dꝫ eē dilectio. qͣ īſūmi dei ferunt̉ celſitudinē. ⁊ vſqꝫ ad extremū vite ſuccēſi. illa feruere debemus.qm̄ ipſo teſte. nō qͥ inceꝑit. ſed qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē h̓ ſaluꝰ erit. h̓ inquā dilectionis aſſequet̉ premiū. h̓ verā eternāueacqͥrit felicitatē. Quid enim ꝓdeſt reꝝ aggredi exordia. ſi a ꝯſequēdo fine aīm autimꝰ. Proficiſcēti enī magna ē imputādaꝯfuſio. ſi cū poſſit et debeat. ad inſtitutuꝫprefixūqꝫ terminū mīme ꝯtenderit. Hincph̓oꝝ princeps Ariſtoteles in egregio deaīa volumīe. a fine oīa appellari aſſeruitEgregiꝰ qͦꝫ vates Naſo cecinit. Exitusacta ꝓbat. Uehemētes qͦꝫ ac ſūmo feruore ſuccēſi eſſe debemꝰ tā excelſū. tāqꝫ īmēſum bonū. qͣle ē ſūmi dei maieſtas diligētes. ne qd̓ abſit. tāqͣꝫ tepidos nos ſuo vomat ex ore. hanc nob̓ vehementiā inſtituitſeruandā cū dixit. Diliges dn̄m deū tuūex toto corde tuo. ⁊ ex tota mēte tua. ⁊ extota aīa tua. Quibꝰ in ꝟbis ꝓfecto nullāin vite nr̄e ꝑtē reliqͥt q̄ vacare debeat. ⁊ qͣilocū dare. vt alia re velis frui. Sed qͥcqͥdaliud diligendum venerit in aīm. illuc rapiat̉. qͦ totꝰ dilectionis īpetꝰ currit. ⁊ quovniu̓ſe nr̄e vires. vniu̓ſe potētie. vniu̓ſaqꝫmēbra ſunt dirigēda. ſicut ip̄e p̄ceptor nieo in libro quē de infirmoꝝ viſitatiōe edidit ita monet. Diligat deū tuū oculꝰ tuꝰ.manꝰ tua. pes tuꝰ. ⁊ oīs ſenſus tuus. ⁊ tutotꝰ diligas deū. ⁊ vt tu totꝰ diligaris abeo. Et ceū in libro meditationū exclamatImmēſus es o dn̄e. ⁊ ſine mēſura debesamari ⁊ laudari ab his qͦs tuo p̄cioſo ſāguine redemiſti. Heus frēs dilectiſſimi ſihō hoīem tanta diligit dilectiōe. vt alteralteꝝ vix patiat̉ abeſſe. ſicut ſponſa ſpōſo
tanto ꝯglutinat̉ mētis ardore. vt p̄ magnitudīe amoris nll̓a ꝑfrui valeat reqͥemviri ſui vbſentiā cū inexplicabili feres merore qͣ dilectōe. qͦ ſtudio. quo feruore aīanr̄a. quā ſibi ſūma eiꝰ benignitate cū ineffabilibꝰ inenarrabilibꝰ qͣꝫ ornamētis excelſa eiꝰ maieſtas. fide ⁊ miſeratiōibꝰ deſpōſauit deū .ſ. veꝝ ⁊ pulcherrimū eiꝰ ſponſūqui eam ſic adamauit. vt ꝓ ea ſaluandamori nō dubitanerit. diligere dꝫ. Poſtremō ineffabilē dei maieſtateꝫ ſic adamaredebemꝰ vt ꝑ nr̄m amorē illā in finē aliumnō re feramꝰ. Nā cū ſūmꝰ ⁊ vltimꝰ oīm rerū finis exiſtat. qͦ pacto ſi recte illā diligimus. ꝓpter aliū diligimꝰ. Preterea ſicuta nr̄o edocti ſumꝰ p̄ceptore. ſolo deo fruendū ē. qm̄ illo fruimur qͦ btī efficimur. inqͦ ſpē ponimꝰ. vt ad id ꝑueniamꝰ. Ea dere in libro de doctrina xp̄iana. Res qͥbus fruēdū ē diffinit eē pr̄em filiū ⁊ ſpmiſanctū. eadē tn̄ trinitas. vt adiecit. q̄dā ſūma res eſt cōiſqꝫ oībus fruentibꝰ ea. ſi tn̄res dici dꝫ. ⁊ nō rerū oīm cā. ſi tn̄ ⁊ cā. n̄enī facile īueniri pōt nomē qd̓ tāte excellētie ꝯueniat. niſi qd̓ meliꝰ dr̄ trinitas vnꝰdeꝰ. At enī ſicut ab eodē p̄clare diffinituꝫē. Frui quidē nil aliud ē. qꝫ amore īherere alicui rei propt̓ ſeip̄am. Qd̓ ⁊ clariꝰ ineminētiſſimo de triuitate voluīe hiſce ꝟbis īſinuat. Fruimur cognitꝭ. in qͥbꝰ ip̄isꝓpter ſe volūtas delectata ꝯqͥeſcit. Ex qͥbus ſane fit. vt eo pacto a nob̓ ſit diligēdus deꝰ. vt dilectōnē q̄ tantā cōplectimurcelſitudinē. in nullā referamꝰ creaturā. ꝙſi ſecꝰ a qͦpiā fiat. miꝝ quidē īmodū oberrat. qm̄ nēpe nulla maior ꝑuerſitas ē. ſicuteidē nr̄o parenti excellētiſſimo placuit. qͣꝫvtēdo fruēdis. ⁊ fruēdo vtēdis. Cōferamus igit̉ ſūmi imꝑatoris maieſtatē. cū eiꝰnatura eterna: infinita. īmēſa. incircūſcripta. rerū oīm pͥncipiū. atqꝫ finis. ſūmūqꝫſit p̄cellētiſſimū atqꝫ ineffabile bonū. īmoſi rectiꝰ loqͥ volumꝰ. ipſe ſit ꝑ eſſentiā bonitas. ſimplex. puriſſima abſtracta. ⁊ oīspenitꝰ expers ꝯcretiōis. mō eminētiſſimoiugi atqꝫ perhenni vehemētiſſimo. ⁊ deniqꝫ inreferibili a nob̓ amari oportere. qͣs qͥdē modos fornax iſta caritatis Auguſtinus cōtēplās vt nos eterne felicitatis cōpotes fieremꝰ. exorſus ē. An̄ oīa frēs cariſſimi diligatur deus ita vt illa prepoſitionis nota. nō ſolū prioritatē ſignificet.
b 4