MI III. j.CCXCVII

emere ꝙ poterit tāto minus emere qͣntuꝫ extimatveriſimiliter intereſſe ſuū. Propter periculū verovel laborē non credo poſſet plus de vno ſolido mnuere cū iudicio cōi non extimetur aut valde modicū quid. Si v̓o quis ideo emit p̄fatas pagas vtſic lucret̉. vſurarius eſt. Et ſic ſerua in cōſcīa. quianon inueni qui poſſet aliter determinare qͣꝫuis aduocatus fuerim corā doctoribꝰ et magiſtris ꝓ iſtamateria. Concedo tn̄ ꝙ formaliter nō eſt ꝯtractusvſurarius. ſꝫ bene equiualēter. ⁊ in re ⁊ in conſcīaet quo ad deum. ſicut in ſimili dicitur in. d. c. in ciuitate. ⁊. c. fi.p ¶ Fit alius contractus qui dicit̉ emptio ſcriptarūjbāchi qui ſit hoc modo. Debet quis habere in bācho talis campſoris centū: ſed quia campſor nō tenetur ſoluere niſi hinc ad tot dies vel menſes vendit iſtā ſcpͥtam. Hoc eſt iſta centū ꝓ. xcv. alteri ſtatim ſoluenti. De quo dic vt de ſuperiori caſu dictūeſt.¶ Utrū emens p̄diū vel domū cū pacto de retrouendendo vſqꝫ ad tot annos. vel ſemꝑ faciat fructus ſuos ſine vſura tempore medio anteqͣꝫ recomperetur? Reſpon. ꝙ ſic ſi bona fide abſqꝫ fraudeematur. hoc eſt ꝙ in veritate intendat emere. ⁊ ſolum pactum de retrouendendo facit ex complacētia venditoris. ⁊ ꝙ potius vellet ne reemeret ſꝫ ſibi libere dimitteret. Et quod liceat pꝫ per. l. ſi fundū. C. de pac. inter. emp. ⁊ ven. ⁊. l. quotiens. ff. deindic. adiec. et tenet Hug. ſequit̉ Archi. in. c. pleriqꝫ. xiiij. q. iij. ⁊ Inno. Ioh̓. an. ⁊ cōiter doc. in. c. adnr̄am. de emp. et ven. Si v̓o emeret in fraudeꝫ qꝛintendit mutuare nō emere. ⁊ ſi crederet venditorem nō reempturū non emeret ſic eſſet vſura palliata ſub tali venditiōe. Et ſic preſumit̉ ẜm doc. ind. c. ad noſtram. ex tribꝰ. Prima qn̄ preciū eſt modicū reſpectu rei. Facit. l. qͣꝫuis. §. cū eſſeꝫ. ff. ad velley. ⁊ hoc maxime qn̄ poſuit pactū ꝙ niſi redimatinfra certū tp̄s non poſſit poſtea reemere. quia vtdetur pactum. l. cōmiſſorie .ſ. mutuaſſe. puta centūet recepiſſe pignus de centū .xxv. ita ꝙ niſi redimatur infra tale tēpus ſit amiſſum. Ueꝝ eſt ꝙ res nōtm̄ valet ſi vendatur cū tali ꝯditōne ꝙ ſemꝑ poſſireemi qͣꝫ ſi venderet̉ ſimplicit̓ ar. l. fundi partē. ff.de ꝯtra. emp. Scd̓o p̄ſumit̉ in fraudē. qꝛ nō ſit pactū vt reſtituat̉ aliquid plus qͣꝫ fuerit p̄ciū. vt no.in. c. illo vos. de pigno. ⁊. d. Anto. in. d. c. in dioceſde vſu. Tercio ſi emptor cōſueuit exercere vſurasl. ꝙ ſi nolit. §. qͥ aſſidua. ff. de edil. edic.¶ Utrū emens cū pacto de retrouēdendo apponens clauſulaꝫ ꝙ nō vult poſſit redimere ante qͥnquenniū vel decenniū ſit vſurarius? Rn̄. Hoſ. ⁊Io. an. in. d. c. ad noſtram. in nouella tenēt ꝙ preſumitur in fraudem vſure. Sed ego dico ꝙ ſi hofacit bona fide. puta quia vult impinguare poſſeſionem que pinguedo non conſumitur vſqꝫ adtot annos. ⁊ ꝓpterea non vult reemat. niſi ſibi aliomodo velit ſatiſfacere de expenſa ſic licet. Si veroſit in fraudem vt lucretur fructus ex pignore ſimulato. ſic eſt vſura.68 ¶ Utrū emens cū pacto d̓ retrouendēdo et locāsvenditori ꝓ certo affictu ſit vſurarius? Reſpon-

CCXCVIIA. I.ꝙ nō ſi ſine fraude ſit vt dictū eſt sͣ. Eſſet tn̄ illicitꝰſi ex pacto cōmodū vel incomodū excepto conſtituto affictu ꝑtineret ad venditorē. Nam hoc ē cōtra naturam emptōis cū rei empte commodū vl̓ incōmodū debeat pertinere ad emptorē. l. illud. ff. deꝑi. ⁊ co. re. ven. niſi affictus eſſet ita modicus ꝙ vēditor reuelaretur in illo ī quo grauat̉ ꝯtra naturaꝫcōtractus. Itē reddit̉ illicitus qn̄ ipſe venditor nōpoſſꝫ ſe qn̄ vellet ab hmōi cōductōe liberare. quiacū talis obligatio vendicet partē precij. d. l. partemfūdi. ⁊ emptor ſolū iuſtū preciū rei ſoluet ſic habebit ſupra iuſtū preciū iſtam obligatōem. Et idē dicſimiliter ſi vellet ꝙ obligaret ſe ad conducendumꝙ eſſet illicitus niſi in alio alleuiaret cōductorem.Preſumitur tamē vſurarius ex predictis in antep̄cedenti. q. et etiā quando ꝓprios fundos venderetad hmōi contractus faciendos cū non p̄ſumaturincontinenti velle contraria agere. l. nō ad ea. ff. decondi. ⁊ demon.¶ Utrū emens tꝑe meſſiū granū vel vindemiaꝝ 69vinū pro p̄cio ꝙ tūc valet cū pacto ꝙ tot menſureſibi reddant̉ tꝑe paſchali ſit vſurarius. ℟. Hoſt.in ſum. ⁊ Io. an. cum glo. in. d. c. fi. ꝙ ſic. xiiij. q. iijvſura. Nec ob. ꝙ aliqn̄ ſunt viliora. quia ad ea q̄raro eueniunt nō ꝯſiderant leges. l. nā ad ea. ff. d̓ legi. in autē. vt ſine prohibitōe. §. quia v̓o poſt multam ⁊ cōmunis curſus eſt ꝙ ſint cariora qui extimandus eſt. c. certificari. de ſepul. ⁊. l. j. §. j. ff. d̓ fluminibus.¶ Utrū emens frumentuꝫ vinū et hmōi tꝑe quo 70colligitur vt poſtea carius vendat alio tempore ſitvſurariꝰ. ℟. ꝙ nō. Eſt tn̄ turpe lucꝝ. Primo ſi eſteccīaſtica perſona que hoc facit. xiiij. q. iiij. c. quicūqꝫ tēpore. Secūdo ſi hͦ facit ꝓpter auaritiā .ſ. vt carius vēdat nulla alia neceſſitate penſata vel vtilitate aut vt cariſtiā inducat taliter ꝙ hoīes coganturemere ab eo. ⁊ ip̄e ad libitū poſſit vende̓. Et ſic peccat mortal̓r. ⁊ credo teneat̉ reſtituere damnū ſi qd̓dedit ex hͦ cōitati ſiue alicui qͥ alio mō ſibi ꝓuidiſſꝫſi talis non impediuiſſet taliter emēdo. ſicut faciūtilli qui ſtant in porta ciuitatis vt totū granū nouūemant. ⁊ ꝓcurant ne deferatur in plateā ad vendēdum. Et de iſtis intellige prefatū. c. quicūqꝫ. Si vero talis emeret ꝓpt̓ bonū cōmune. vt fecit Ioſephſcꝫ vt ꝓuideat ne ppl̓us ſuus fame pereat ſic mereretur. Si aūt emeret ꝓpter ꝓuiſionē ſuā ⁊ ſuoruꝫ ⁊poſtea nō indigēs tanto. illud vendit qd̓ ſuꝑeſt p̄cio occurrēti. Ul̓ ſi facit hoc ꝓpter exercendā iuſtācōmutatōem per modū mercātie: nō vt cariſtiā inducat. ſꝫ potius vt lucruꝫ aliqd̓ ex oꝑe ſuo recipiatꝓpter ſuſtentatōem ſue familie. vel ꝓpter pietateꝫvt diſpēſet ī pauꝑes. ſic lꝫ dūmō moderate faciatet cariſtiaꝫ nō inducat. Hec ex Inno. Ho. Ray.Rodo. et ſummiſtis. ⁊ Pe. de anch. in. c. j. de vſu.libro vj.¶ Quid de his qͥ emunt oues vel boues ⁊ hmōi. 71a pauperibꝰ quos nō habe̓t? ℟. Rodo. ꝙ ſi emēsa paupere vel diuite ſcit vl̓ credit ea non habere ⁊qͣſi iā ea tradidiſſet locat ei ꝓ p̄cio annue pēſionisſic cōmittit vſurā. qꝛ clare pꝫ ꝙ ſit in fraudē vſuraruꝫ. Si v̓o credēs eos hr̄e ſine fraude ⁊ bonafide

A 2

6

6b5

5