Audacia

retineat ea que ſunt vltra ſuam neceſſitatem et ſuefamilie videns aliquē in extrema neceſſitate: quiatenet̉ ei de tali ſuperfluo ſubuenire de precepto. vtdicit Ri. in. iiij. diſt. xv. De quo vide. jͣ. elemoſyna.§ .j. Tercio cum retinet ſuꝑflua rōne cōdecētie ſuiſtatus: qꝛ de ip̄is tenet̉ facere elemoſynas. etiaꝫ nōexiſtentibꝰ in extrema neceſſitate ẜm Ri. vbi. sͣ. Ethoc intelligo cū retinet amore inordinato. Secusſi teneret vt loco et tempore diſpenſaret: quia nō tenet̉ ſimul talia ſuperflua dare. In alijs autē caſibꝰcōmuniter eſt veniale.4 ¶ Que ſunt eius filie? ℟. ꝙ multe. Ip̄a eſt que fecit meū ⁊ tuū contra ius naturale quod omnia cōmunia fecerat. viij. di. §. differt. xlvij. diſt. ſicut. xij.q. j. dilectiſſimis. ⁊. c. duo. Ip̄a in terrenis facit fortes: in celeſtibꝰ debiles .xlvij. diſt. om̄es huius ſeculi. Ip̄a excecat rōneꝫ ⁊ gratius facit videre aurumꝙͣ ſolem. dicto. c. ſicut. ⁊. xxxvij. diſt. nōne. Ipſa facit idolatrare ⁊ fornicari. xxviij. q. j. idolatriā. ⁊ .j. q.j. cum omnis auaricia. Itē facit adulari regibꝰ. vtcaptent alienas hereditates. dicto. c. nōne. Ip̄a furtum. rapinam. vſuram. fraudem. falſitatē. iniuſticiam. ſymoniam. acceptionē perſonarū. ꝓditionem.turpe lucrū. īmiſericordiā. ⁊ inquietudinē parit. dequibꝰ vide in titulis ſuis. Et breuiter ip̄a eſt omnium maloꝝ radix. xlvij. di. bonoꝝ auctori. ⁊ xxiij di.his ergo. Ip̄a maiorē reuerentiam exhibet auro.deo .xlvij. diſt. ſicut. Ipſa excecat mentē. de prebequorundā. li. vi. et in. c. v. de elec. li. vi. dicitur auaricie cecitas.ūdacla ẜm ꝙ dicit exceſſum paſvtrū ſit peccatū? ℟ ꝙ ſicaſionis qui ꝓprie dicit̉ auaricia. de qͣ eccl̓.viij. cū audace ne eas. et opponitur fortitudini que eſt ꝯͣ timores ⁊ audacias.N¶E Equirere? Rn̄. Ge. in. c. cuman ꝓhibeat̉ qͥ ē ꝓhibitꝰ ac¶ A Lex eo de exceſ p̄la. li. vi. ꝙ n̄. qꝛ ꝓhibitacquirere nouū ius in re nō dicit̉ venire ꝯͣ ꝓhibitionē. licet augmentet priſtinū qd̓ hēbatan̄ ꝓhibitionē. vt ē caſus ī. c. fi. ſecūdo Rn̄. de conceſ. p̄bē. li. vi. vide. jͣ. loca. §. iij.qd̓ ſit ī conſideratōneuGurium auiū ad ſcientiā futuaNroꝝ ē ex traditōe maloꝝ angeloꝝ. xxvj.ij. qͥ ſine. Utꝝ hāc artē exercere ſit licitūRn̄. ꝙ vanitas ē ⁊ ſuꝑſtitio .xxvj. q. ij. c. illd̓. īmo ēidolatrie cultus augurij ſuꝑſtitionibꝰ implicari. xxvj. q. ij. ſꝫ ⁊ illud. Et ſic patꝫ ꝙ eſt peccatū mortale.Et cōfirmat̉ hoc. qꝛ in. c. augurijs. xxvj. q. vj. dicit̉ꝙ augurijs ſeruiēs eſt ab eccleſia ſeperandus. Sꝫde hoc latius vide. jͣ. Sortilegium.Iuſteritas oronibꝰ rep̄hendit̉ deindiſcreta invigilijs ⁊a Icōſe. di. v. nō mediocriter. Et poſſet eſſemortale pctm̄: videlicet qn̄ notabilit̓ ledēt vitā ꝓpriā ⁊ ſciēter vl̓ ex tali indiſcretiōe q̄ ꝓueniret ex lata culpa: vt pꝫ ex. d. c. n̄ mediocrit̓. qd̓ demōſtrat eos cōmittere rapinā.¶ Auſteritas in imperādo eſt qn̄ nō cū tranquilli

tate corrigit: ſed aſpere ſubditos inflectere feſtinat.xlvj. diſt. hoc habet.¶ Auſterus nō dꝫ eē diſpenſator vbi deus ē beni­ 2gnꝰ. xxvj. q. vij. allegāt ī fi. Meliꝰ eſt ꝑ māſuetudinē peccatores ab errore eruē ꝙͣ ꝑ auſteritatem in foueā ꝑditōnis ꝓpellere. xlv. diſt. recedite. qꝛ auſteritas īmoderata nec correctionē īducit: nec ſalutē. xlv. di. cū beatꝰ. Et ſic pꝫ ꝙ nec multa auſteritate exulcerādi ſunt ſb̓diti neqꝫ nimia benignitate diſſoluendi. xlv. di. diſciplina.Aliſtariorū pibetur. vides.ars quomodo ꝓ¶b Oars in principio.Alneum dn̄ica? Rn̄. ꝓ volup.vtꝝ ſit intrandum dietate aut luxuria oī tꝑe ꝓhibet̉ ꝓ ncc̄itate aūt lꝫ. vt ē tex. ī. c. ꝑuenit. de ꝯſe. di. iij.¶ Utrum liceat clericis vel religioſis balnea intra 1re? Rn̄. ꝙ ſic: cauſa neceſſitatis: vt patꝫ ex tex. xxiiijq. j. omnis qui.Utrū liceat balneū intrare cū mulieribꝰ. Rn̄. ꝙ n̄ 2vt ē tex. in. c. nō oportet. lxxxi. di. Immo vt dic̄ glo.ibidē. Si vir ingreditur balneū cum muliere extranea: donatiōe ꝓpter nuptias priuatur ⁊ mulier dote ſi cū viro alieno habuerit balneū. vt. C. de pu. l.vl. §. int̓ culpas. Immo. infamis eſt qͥ tenet mulieres cuſtodiētes balneatoꝝ veſtes: vt. l. athletas. ff.de his qͥ no. infa. §. ait p̄tor.¶ Utꝝ liceat balneū intrare cū iudeo? Rn̄. ꝙ nō. 3vlli criſtiano. ⁊ ſi clericus ē dꝫ deponi. laicus excōicari qͥ cū iudeo ſe balneat. xxviij. q. i. nullius.Qualiter puniat̉ banMANNum nens epiſcopū. vide infra Excōicatio. v. caſu. ix.¶ Utꝝ iniuſte banniēs aliquē teneat̉ ad reſtituti­ 1onē de amiſſis ratōne talis bānitionis? Rn̄. ꝙ vl̓tra peccatū mortale qd̓ incurrit tenet̉ ad reſtitutionē ẜm Inno. ī. c. fi. d̓ his que vi. metuſue cā fi. ff. qd̓me. cā. l. ſi cū exceptōne. §. pedius. qꝛ bānitio eiꝰ fuit amiſſionis occaſio. d. l. ſi cū. §. ī hac actōne. Necob. ff. eo. l. metū. in prin. vbi ſentiēs armatos cōtraſe venire et fugiēs ſi occupatus fuit fundus quē fugiendo dimiſit: nō tenētur armati. qꝛ loquit̉ qn̄ metus fuit vanus: qꝛ forte ꝯtra eū nō ibāt. ſed ſi ꝓmiſiſſent ire contra eum ⁊ huiuſmodi bene tenent̉ deomni damno qd̓ iuraret ſibi contigiſſe eorum occaſione. ar. dictarum. l. et. d. c. fi. ⁊ ij. q. i. in primis. Debannis que debent fieri in matrimonio. vide infraclandeſtinum. in prin. de bannitiōe que eſt diffidatio. vide. jͣ. diffidatio.¶ Utrū bannitus amittat que ſunt iuris ciuilis. ZRn̄. ẜm Bar. aūt ē bānitus talit̓ ꝙ poteſt impuneoffēdi. Et ſic ſi eſt bānitus ius imperij ꝑdit. Si vero eſt bannitus alicuius ciuitatis vel regni ſic nonꝑdit ea q̄ ſunt iuris ciuilis ciuiū romanoꝝ. ẜm ea q̄ſunt ꝓpria illius ciuitates vel regni. hoc noͣ. Bar. īl. amiſſione. ff. d̓ ca. di. Et addit ꝙ ad hoc vt ſit talis bannitus duo requiruntur. Primū ꝙ ſit inobediens ⁊ aufugerit ab imperio cui ſubeſt. ⁊ ſic exbānitus. Secundum ꝙ in hoſtiū numero ſe confera-