Ocioſitas CCXVIII

ſuetudo hodie attendenda eſt. qꝛ vt dicit augu. xlj.di. c. j. Quiſquis rebus pretereūtibus ſtrictius vtitur ꝙ ſe habeant mores eoꝝ cum quibus viuit autintemperatus. aut ſuꝑſtitioſus eſt. quiſquis v̓o ſiceis vtitur. vt metas conſuetudinis bonorum interquos cōuerſat̉. excedat aūt aliquid ſignificat dicitglo. puta infirmitatem ⁊ legitimā cām aut flagitioſus eſt. In omnibus aūt talibus nō vſus rerū ſedlibido inculpanda ē. Quid igitur locis. tꝑibus ⁊ ꝑſonis conueniat diligenter attendendum eſt. nec temere flagitia reprehendamus. hec ille. Ante ſi visagnoſcere ſi excedis conſidera cōitatem bonoruminter quos viuis qui ſunt equalis dignitatis. noblitatis. diuitiarum abundantie. ⁊ notāter dixi cōitatem bonoꝝ non alioruꝫ. Et ſi ẜm eorum conſuetudinem vteris precioſis. vel multitudine. aut curioſitate non iudicabo exceſſum. Niſi occurreret tibi caſus in quo aliqͥ ꝓximi eſſent in extrema neceſſitate. qꝛ tūc dicas ẜm Ambro. in. c. ſicut hij. xlvij.di. Pluſqͣ ſufficiat ſumptui .ſ. tue neceſſitatis ⁊ ſamilie violenter obtentum eſt.2 ¶ Sed nunquid ille qui eſt equalis in diuitijs nobilibus poſſit ornare ſe ẜm ꝙ cōiter nobiles faciūtlicet ipſe ſit ex infimo genere? Rn̄. ꝙ ſic. Niſi quoad deaurata q̄ de iure conueniūt doctoribus ⁊ militibus. Rō qꝛ nobilitas hodie non attribuitur ẜmvirtutē. ſꝫ ẜm pompā ⁊ opinionē. Fallit etiaꝫ hocēad cōꝑationē p̄latoꝝ. dn̄oꝝ. ⁊ officialiū quibus licet aliquis eſſet ipſis ditior non liceret ſe ornare ẜmꝙ tales prelati vel dn̄i vel officiales cōmuniter faciunt. Conclude ergo ꝙ ſi quis vtitur ornatu p̄cioſo vel multiplici aut curioſo ẜm conditionem ſtatꝰpn̄tis. vt cōiter faciūt pn̄ti tꝑe boni diuites vel nobiles ſibi equales non peccat.¶ Tercium tēpus ꝯſiderandū ē tempus futurumhoc eſt ꝙ cōſideret ſi in tali ornatu poterit ſe tenretaliter ꝙ in futurum non habeat cōmittere aliquapeccata mortalia. Nam ſi eſt neceſſe aliqua mortalia cōmittere vt in tali ornatu ſe teneat ſicut illi quiꝓpter talia habēt neceſſe in ꝑtibus remotis ad negociandum morari dimiſſis vxoribus ibi proptereorum imbecillitates multa mortalia committunt⁊ hmōi. Nam tunc talis ornatus eſt ſuꝑfluus ⁊ ilcitus. ẜm ergo p̄dicta tria temꝑa potes cognoſccreqn̄ habet ſuperfluitatē ⁊ ꝙͣuis ſit difficillimum cognoſcere qn̄ habeat notabilem ſuꝑfluitatem q̄ ſitpeccatum mortale niſi ẜm primū tēpus ⁊ terciumTamen deteſtandi ſunt qꝛ vt in pluribꝰ habent deſuꝑfluo. ⁊ ſic de peccato vtpote qui ſunt occaſio ml̓toꝝ peccatoꝝ. Nam primo inducūt ad laſciuiam.ſcd̓o impediunt multa matrimonia. ⁊ tercio p̄bentmateriā inordinate cupiditaiis. ideo psͣ. xxx. Odiſti obſeruantes vanitates ſuꝑuacue.L ¶ Quintum ꝙ requirit ornatus vt ſit licitus. ē vtnon apponat̉ circa eum nimia ſollicitudo. ẜm em̄s. Tho. vbi. sͣ. Nimia ſollicitudo circa ornatū etiāſi non ſit deordinatio ex ꝑte finis reddit eū illicituꝫEt ꝙͣꝙͣ iſta ſollicitudo nimia nō ſit mortalis niſi qn̄ꝓpter ipſam dimitteret neceſſaria ad ſalutem nhilominus ſaltem eſt veniale peccatum.11 ¶ Sextum ꝙ requirit̉ vt ornatus ſit licitus eſt vt

non ſit ſcandaloſus ꝓximo dicit Alex. de all. ī ſcd̓aſcd̓e. ꝙ licet ſe ornare p̄cioſis veſtibus ẜm nobilitatem ꝑſone. ⁊ conſuetudinem terre. ⁊ dignitatē officij. ita tn̄ ꝙ abſit libido in volūtate. ⁊ ſcandalum inexteriori opere. nec mirū qꝛ Math. xviij. ve homini illi per quem ſcandalū venit. Aduerte tn̄ ꝙ licetaliqͥs ꝓuocet̉ ad ꝯcupiſcentiam ꝓpter ornatū alterius ſi ille qui ornat ſe hoc non intendit. nec ē exceſſus in ornatu erit potius ſcandalū paſſiuuꝫ ⁊ occaſio accepta. Sed qn̄ ē in ornatu exceſſus preſertimincitatiuus ad libidinē vt in mulieribus inuenientibus nouas inuentiones ſeu vanitates. ⁊ creduntꝓbabiliter ꝙ aliqui ꝓuocant̉ ad libidinem nō excuſantur a mortali ſi de hoc nō curāt ſed potius volunt portare. Si v̓o non credunt ꝓbabiliter ꝙ prebeāt occaſionē ruine alteri ſic difficillimum eſt determinare de mortali licet aliqualiter excedāt. Ueruꝫeſt ꝙ periculoſus eſt exceſſus in ornatu ꝓuocatiuoad libidinem vt in mulieribus faciētibus foſas nouas quas ſingulariter diabolus ꝓuocat ad ornandum ſe magis ꝙͣ viros. qꝛ magis ſunt efficaces adillaqueandū animas. Et ideo licꝫ nō poſſit ſnīa dari de mortali ꝓ quanto exceſſu nihilominus ſemꝑinducende ſunt ad dimiſſionem ꝓpter periculū ꝓpter qd̓ cōminat̉ eis dn̄s ꝑ Iſa. in. iij. ca. In illa inqͥt die .ſ. iudicij auferet dn̄s ornamētū calciamentorum ⁊ toques .ſ. colaria ⁊ monilia. ⁊ armillas .ſ. ornamēta brachioꝝ. vt maniche rechamate vel longe. mitra .ſ. macagnones vel lunetas. diſcriminaliaid ē pectines ad pectinandū caput. vel ceruetos. pereſileidas .i. ornatus talorum in fine veſtis vt ſuntcaude vel fimbrie. murenulas .i. cathenas paruascirca colum. olfatoriola inaures gemmas in frontependentes. ⁊ mutatoria .i. Diuerſas veſtes ⁊ lintheamina vt faciunt romane ſupra veſtes. acus ⁊ ſpecula. ſindones ⁊ camiſſias. vittas .i. bindelos ꝓ eapillis colendis ⁊ theriſtra .i. veſtes eſtiuas. vt ſuntiornee. a. eria ꝙ eſt eſtas ⁊ erit ꝓ ſuaui odore fetor.pzona funiculus. ꝓ criſpanti crine caluicium. ⁊ ꝓraſcia pectorali cilicium. hec ibi. Sis ergo prudenso cōfeſſor vt nō p̄cipites ſnīam vbi nō ē precipitanda. ⁊ cautus vtr nō relaxes qd̓ ſemꝑ eſt reſtringendum. qꝛ cum cōiter in ornatu nō ſint cōditiōes ſupra poſite ſit que ꝯn̄ter in ip̄o peccatuꝫ. ergo taliterornantes ſe dant operam rei illicite ⁊ ꝓpterea iuridice imputatur eis maluꝫ qd̓ ꝓbabiliter ex eis euenit .ſ. laſciuia. facit. c. eū qui. ⁊. c. quantū. l. diſt. ⁊ qd̓no. in. c. ſicut dignuꝫ. de homi. ideo deteſtandū ꝓpt̓quod merito ſaluator Luce .xvj. expreſſit ꝙ diuesdamnatus induebatur purpura ⁊ biſſo.eſt cum quis quiete neCiOſitaS ceſſaua ſaluti corꝑis aco Ocepta vacat ab aliquo oꝑe ſpūali vel corporali. ⁊ hec eſt filia accidie. Et quandoſit peccatum mortale. vide. sͣ. Accidia. §. j. ⁊. ij. ⁊. jͣ.Preceptum. v. §.aūt dicit̉ a pactione indeHCININ eſt pacis nomen appellap tum. ⁊ eſt pactio duorum pluriumue inidem placitū ſeu conſenſus. vt dicit tex.in. l. j. ff. de pac. Et ideo omnis contractus genera-

oo

o1