Druckschrift 
Summa de angelica de casibus conscientie
Seite
CCXCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

A. l.

Uſuemptio fiat non eſt credendū qͣꝫdiu bona fides durat emptorē peccare. nec ad reſtitutōeꝫ teneri deſumptis bona fide durante. ſꝫ de extantibus vl̓ inqͣntum factus eſt locupletior credo teneatur in caſu qn̄ oīno ab alio non emiſſet. nec aliqd̓ intereſſejpatitur ex tali emptione. Quid de emēte equos et hmōi ſibi reddendosa venditore in certis nūdinis minori p̄cio qͣꝫ valeant tꝑe ꝯtractus?. Rodo. eſt vſura. niſi ve-riſimiliter dubitetur vel credatur plus vel minusſint valituri tēꝑe ſolutōis. vt pꝫ ex ſupradictis. Utrū locans rem quā extimat pacto qͣlit̓cūqꝫ perdat̉ ſeu deterioret̉ vult preciū rei ſue recuperare aliquo lucro ſit vſurarius.. ſic. qꝛ vtno. Bar. in. l. ſi vt certo. §. nūc videndū. ff. como.. l. j. eo. licet extimatio faciat ſemper venditōeꝫ.tamē tali pacto facta videtur facere venditōemEt ideo perinde eſt ac ſi vendidiſſet. qꝛ preciū expectat exigit vltra ſortē. Et ſic vſura eſt: aut ſaltē contractus illicitus eſt pernicioſus. Et ideo reſtituere tenetur qd̓ vltra ſortem accipit. Utrū mutuās grānū vetus et hmōi. vt poſtearecipiat nouū ſit vſurarius. Rn̄. Ho. et Goff. volunt ſit vſurarius ſolū qn̄ facit hoc vt meliorationē recipiat. Sed ſi facit ne frumentuꝫ pereat et vtaccipienti gr̄am faciat. non erit vſurarius. Dūmodo ẜm Rodo. auferat libertatē debitori liberādi ſe vetus ſoluendo et placet. qꝛ ſi ſine aliqͣ iniuſticia et p̄iudicio alterius ꝯſequor vtilitateꝫ meā nonero tibi iniurioſus. maxime qn̄ tꝑe ſolutōis veriſimiliter extimatur plus valiturū. al̓s liceret.Idē dicendū ẜm Monal. ſi aliqͥs haberet equūquo nihil facit acciꝑet mutuo ab aliquo centu cuꝫtali pacto teneat equū ſuū et paſcat et vtatureo ſine p̄iudicio equi. talis accipiēs erit vſurarius. qꝛ nullū damnū facit ꝓximo. īmo alleuiat paſcēdo equū. Idē dicit de domo pignorata mutuāti vtilis eſt ſibi. qꝛ locare vult vel p̄t mutuās cuſtodit domū a ruina. Propterea addit in iſtis caſibus ꝯſideranduꝫ ē p̄ter mutuū. Utrū pares ſint vtilitates hincinde. Et ſi pares ſint. erit vſura. vt ī caſibꝰ p̄dictis. qꝛ in hꝫequū alleuiat aliū ab expēſa. hꝫ domuꝫ ꝯſeruat dn̄s nullū lucrū ex ipſis eſſet habiturꝰ. quodbn̄ no. qꝛ facit ad multa. tamē extēdes iſta adlucrū qͥs facit ex pecunia mutuo accepta.75 Vtrū dans decē vlnas pani alijs decē in futuro dandis ſit vſurarius. Rn̄. Rodo. non. qꝛeſt contractus permutatōis. d̓r de mēſura. intellige de mēſura modij et lagene ceteroꝝ vaſo. quibus grana vel liquida menſurantur. Utrū hn̄s pecuniā quā timet in futuro tꝑe minorari iuxta ordinatōes dn̄oꝝ vl̓ ciuitatū poſſit ſine vſura ip̄aꝫ dare alicui pacto vt ſibi reddaturin eqͣli precio in quo ē qn̄ ei dat. Rn̄. ẜm Alex..in quol̓. q. de vſu. ſic. ſi ille recipit mox expēdere vult in tꝑe in quo tantū valet. qꝛ nil vltra ſorteꝫrecipit. Nam potuiſſet etiā aliqͥd emere qd̓ poſteavendens rehabuiſſet equalēs pecunie. placet mihi. Nam qͣꝫuis in mutuo liceat ſperare lucruꝫ.tn̄ vitare damnū ſiue damno alteriꝰ licet aliqͥ tene

Utrū ciuis a quo cōitas eius indigēs pecunia 77ant ſit vſura.accipit centū contra eius volūtatē licite ſine vſurapoſſit recipere certū qͥd. puta. viij. libras centenrio qd̓ ſibi annuatim ip̄a cōitas ꝯſtituit.. diuerſidiuerſa ſcripſerūt. ſꝫ ſaluo meliori iudicio. mihi videtur diſtinguēdū: aut cōitas ip̄a hꝫ ānuos redditus: aut no. Si hꝫ ſicut eſt ciuitas Ianue. de ipſis redditibꝰ aſſignat certā partē tali a quo pecunias habuit ẜm ꝓportōem pecunie habite. ita tm̄habeat om̄i anno de tali redditu. ẜm redditꝰ ipſe bene vel male reſpondet. ſic licite talis accipit ꝗͥatalis cōitas talē pecuniā accepit noīe mutuinunqͣꝫ velit reddere. ſꝫ p̄cio talis ꝑtis ſuorumreddituū quos ſolutōe pecunie habite vēdit tali ciui. Et ſic ē emptio reddituuꝫ ciuitatis fieri p̄tſine vſura. vt. dictū eſt. §. xliiij. Nec ob. p̄faticiues non intēdebāt emere. qꝛ lꝫ intēderet emere: tn̄ cōitas potuit eis dare precio taleꝫ reddituꝫinſolutum. Et ſic erit emptio venditio. ſicut poſſet eis aliquā poſſeſſionē dare inſolutū ꝯͣ eoꝝ volūtatem. ſicut fit ſepe. Et ẜm hanc viā intelligo Io.ſaxonia in ſua ſum. et Io. an. et do. Anto. cōitermoderniores in. c. in ciuitate. qui dicūt licite talesillud lucrū accipere. Et ẜm hoc loca Ianue. mōsflorētie imp̄ſtita venetiarū ſunt licita et ſine vſura. Si v̓o cōitas hꝫ redditus vel ſi hꝫ iaꝫ exhauſit in cōtractu ſupradicto vel alio. ſic talis ciuis poteſt aliqͥd vltra ſorteꝫ accipere ſine vſura. qͥaqͥcquid accidit ſorti ī mutuo vſura eſt. niſi affueritiuſtū verū intereſſe qd̓ p̄t extimari etiā ex dubioeuentu ẜm cōditōnes ꝑſonarum et negociorū ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij. ar. iiij. Un̄ dicit duplicit̓qͥs dānificat̉. Primo ei aufert̉ id qd̓ actu habebat. tale dānuꝫ eſt reſtituendū ẜm recōpenſationē eqͣlem. Scd̓o dānificat̉ impediēdo ne adipiſcat̉ qd̓ erat in viā habēdi. tale dānuꝫ oꝫ recōpenſare in eqͣli. qꝛ minus eſt habere aliquid v̓tute qͣꝫ hr̄e actu. Et erat in via hūdi aliqd̓ hꝫ illd̓ſolū in v̓tute vel potētiā. Et ꝓpterea ſi reddereturei vt haberet actū. haberet ſimplū. ſꝫ multiplica qd̓ non eſt de neceſſitate reſtōnis. Tenetur tam̄aliquā recōpenſaoͣtem facere ẜm ꝯditōem ꝑſonaꝝ negociorū. Hec ille. Et ſic pꝫ qn̄ pōt poni intereſſe certū incerto vt dicit do. Anto. in. c. ſalubriter. de vſu. Et ſic intellige Alex.. ſanctū Bernardinū ſimilibꝰ tenet licere ſine vſura aliquid accipere. Et hec bene no. Quid de ſpōte dantibꝰ cōitati vt tale qͥd annuatim habeant? Rn̄. Lau. de ridol. in ſuis ꝯtractibꝰ ſi. v. cōcurrāt licet. Primū redditꝰ ſit exceſſiuus ſꝫ ꝯueniēs. Scd̓m redditus fiat de bonis ſuꝑ bonis cōitatis. qꝛ ſi fieret relatio tm̄ adſonā cōitatis eſſet illicitū. Terciū detur facultas reſoluēdi ꝯͣctū maiori vel minori p̄cio. ſꝫ ſo occurrēti. Quartū tp̄s ſit incertū qꝛ ſi redditꝰet tēpora forentⁱ certa. tūc vbi eſſet maior qͣntitatispercepta ex tꝑe qͣꝫ illa que dat̉ ciuitati videret̉ contractus vſurarius. Quintū tales emētes ſintvſurarij. iſtud eſt verū quo ad p̄ſumptionem ſolūEt ideo ſi vere emit in foro anime licet. Iſtis auteꝫ

73

22

76

H

78