Sors

§. ij. Sꝫ qn̄ nō habet qd̓ dꝫ ſoluere. ⁊ ſunt diſtrahēda bona ſua ꝓ ſolutione. tunc primo incipiendū ēa mobilibꝰ. ⁊ ſi nō ſufficiūt ad immobilia. ⁊ poſteaad iura. Et ſi nō inueniūt emptorē det̉ inſolutū creditori. vide in. l. a diuo pio. ff. de re iudi.I6 ¶ Quid de eo qui tenet̉ ſub alternatione. ℟. ꝙ regulare ē ꝙ in alternatiuis electio ē debitoris. vt inl. plerūqꝫ. in fi. ff. de iur. do. cū cōcor. poſitis in glo.¶ Utrū debitor teneat̉ ire vel mittere ad domumcreditoris? Rn̄. vt. sͣ. Obligatio. §. viij.¶ Quid ſi creditor eſſet in mora ⁊ vellet purgare?Q Rn̄. tenebit̉ ire ad eius domū. l. cuꝫ quid. C. de cōdi. inſer.¶ Quid ſi obligatio ſit ſolū ad hoc ſi volo acquirere? Rn̄. ꝙ teneor adire domuꝫ creditoris ⁊ ſoluereetiam ſine monitione ẜm bar. in. l. item illa. ff. de cōſti. pec. ſiue ꝯmodū ſit ꝑſonale. qꝛ relinquitur libertas ſeruo ſi ſoluit decē. ⁊ hmōi. ſiue ſit cōmodū burſale puta alicui legant̉ iocalia ſi ſoluerit veſtem. d. l.cum quidam. Aduerte tn̄ qꝛ in caſibꝰ iſtis vbi qͥstenet̉ ad domū creditoris ire ſufficit q̄rere eū a puovicinos ⁊ notos ⁊ in locis in quibus ē ſolitus conuerſari nō ꝑ loca clandeſtina. ar. ij. q. vj. c. biduū. ⁊voluit bar. in. l. predicta. item illa. ⁊ Pa. ſequitur inc. ſignificāte. de pig.20 ¶ Utrū mittens debituꝫ ꝑ nūciū infideliter ſe habentē excuſet̉? ℟. Pa. ī. d. c. ſignificāte. Aut ſpecieserat debita ⁊ ip̄a remittebat̉ ꝑ nūciuꝫ qui putabat̉fidelis ⁊ ſic ꝑiculū ꝑtinet ad creditorē. Ratio. qꝛ caſus fortuitus nō imputat̉ exqͦ culpa nō preceſſit. c.vnico. de como. Aut erat quātitas debita q̄ mittebat̉ ⁊ ſic perit periculo debitoris. Rō. qꝛ eo ipſo ꝙpecuniā mihi mutuaſti meā feciſti. l. ij. ff. ſi cer. pet.⁊ iō perit mihi anteꝙͣ veniat ad manus creditorisſi perit. qꝛ adhuc ſum dn̄s. no. Bart. in. l. euꝫ qui.ff. como. ſꝫ penā ſi erat appoſita nō incurrit.¶ Quid de eo qͥ ſoluit indebitum an poſſit repetē?Rn̄. Pa. in. c. fi. de ſolu. diſtinguit ꝙ aūt eſt indebitū ciuiliter ſꝫ naͣliter debitum. ⁊ ſic glo. in. d. c. fi. diſtinguit. ꝙ ſi ſoluit ꝑ errorē iuris non pōt repetereſi aut per errorem facti poterit. vtputa heres ſoluitlegata integra credens nō poſſe retinere falcidiā. errat in iure. nā naͣliter erat debitū ſꝫ nō ciuiliter ⁊ nōrepetet. Si aūt ſciebat ſibi ꝯpetere falcidiā ſꝫ credidit intellige ꝓbabiliter vt in. c. apl̓ice. de cle. ex. ⁊ inc. ij. de conſti. li. vj .ſ. hereditatē ſufficere. cū tamē nōſufficeret. hic errat in facto ⁊ repetet. l. error facti.C. ad. l. falci. cōiter tn̄ tenet̉ ꝙ minor. mulier. miles⁊ hmōi cū excuſent̉ ab errore iuris repetent. ſi etiaꝫex errore iuris ſoluerūt. vt in. l. cū de indebito. §. j.ff. de ꝓba. Sꝫ quo ad hāc excuſationē qͥdā cōtrarium tenēt. ſꝫ pͥmū verius. Sil̓r magis repetet in cōſcīa ſi ē indebitū naͣliter. lꝫ ciuiliter ſit debitum. multomagis ſi eſt indebitū naturalit̓ ⁊ ciuiliter tam inꝯſcīa ꝙ in foro cōtentioſo quacūqꝫ ignorātia ſolueris niſi in aliquibꝰ caſibꝰ de quibꝰ in glo. l. cum qͥs.C. de iur. ⁊ fac. igno. ⁊ ibi bar. ꝯcordat quos dimiſto. qꝛ ad cōſcīam nō ꝑtinent. Secus qn̄ ſoluit ſcienter. quia tunc videt̉ donaſſe. l. cuius ꝑ errorem. ff. d̓reg. iur. exceptis ſolutis ꝓ vſuris que repeti pn̄t. c.debitores. de iureiur.

¶ Quid de illo qͥ cōuenit̉ a creditore ⁊ non habet 22vn̄ ſoluat? ℟. ꝙ ſi debitor ē ex maleficio ſic pōt verberari. xxiiij. q. vj. ſi res. ⁊ ſic nō pōt amplius cōueniri. d. c. ſi res. qd̓ intellige qn̄ creditor ſic exegit vtv̓beret̉ ꝓ debito al̓s bn̄ tenet̉ ad intereſſe ſi verberet̉ ꝓ maleficio. ar. xij. q. ij. fraternitas. Si v̓o eſt debitor ex ꝯͣctu vel qͣſi tunc cedat bonis.¶ Quō fit ceſſio bonoꝝ? ℟. ſit in iudicio vel extraiudiciū per nunciū vel epl̓am. ff. qui bo. ce. poſ. l. in 2āomni. Dic vt. sͣ. cedere bonis. Et ad quid valet ibidem. Aduerte ꝙ vt valeat oportet confiteat̉ debitum. l. pe. ff. de ceſ. bo.¶ Sed nūquid cum debitor petit dilationē quinquenij a pluribus ſuis creditoribꝰ ⁊ aliqui dare nolunt ei dabit̉? ℟. ꝙ ſic ſi maior pars conſentit. ⁊ intelligit̉ maior reſpectu ſumme debitoꝝ ⁊ nō perſonaꝝ. Et ſi oīa ſunt equalia iteruꝫ valebit dilatio data. l. vl. C. qui bo. ce. poſ.¶ Qn̄ dꝫ fieri ſolutio? ℟. ẜm Io. de ꝯſe. diſ. j. ſolēt. 25ꝙ aūt dies eſt adiectus fauore debitoris ⁊ poteſt p̄ueniri. Aut fauore creditoris ⁊ ſic nō pōt preueniril. eū qui. ff. de anuuis le. Sil̓r nō pōt quis repeterean̄ tēpus debitum. c. vnico. de plus pe. niſi in tribꝰcaſibus. Primus in viro vergēte ad inopiā. Scd̓sin debitore fugiente. l. ait pretor. §. debitorem. ff. dehis q̄ in frau. cred. Tercius in debitore ſuſpecto qͥpōt eogi dare cautionē. l. ſi fideiuſſor. §. fi. ff. qui ſatiſda. co. Amita niſi fuiſſet ſuſpectus tꝑe cōtractusqꝛ nō cogeret̉. Aut dies nō eſt adiectus ⁊ dic vt. sͣ.Mora. §. j. ⁊ Obligatio. §. viij.¶ Quō ꝓbat̉ ſolutio? Rn̄. ꝙ ſi debitū ſit ſcriptū ⁊ 26debitor velit ꝓbare ꝑ teſtes ⁊ ſine ſcriptura ſolutionem oportet ꝙ ꝓbet ꝑ. v. teſtes rogatos qui teſtificari pn̄t ꝓ ſolutione facta. vel quaꝫ voluit facere. ⁊etiam pro confeſſione creditoris. Si v̓o debituꝫ ſitcanzelatū liberat̉ debitor. niſi creditor ꝓbet contrarium. l. ſi cirographum. ff. de proba.OrS Prie dicitur cuꝫ aliquid fit. vtLeius euentu conſiderato aliqͥdoccultum innoteſcat. vtputa cū accipiutur feſtuce inequales ⁊ qui habebit breuiorē ſit talis vel faciat ſic ⁊ hmōi.¶ Quotuplex ē ſors? ℟. triplex. Prima dr̄ diuiſo­ 1ria cū queritur qͥd cuilibet ſit dandum ſiue illud ſitres. ſiue honor. ſiue pena. aut actio aliqͣ. Scd̓a dicitur ꝯſultoria. cū inquirit̉ qͥd ſit agenduꝫ. ⁊ hec ẜmſe nō ē mala ſꝫ rōe circūſtantie pōt aliquid mali inſe continere. vn̄ ꝓhibet̉ ne ſub hac ſpē hoīes ī ydolatriā labātur. xxvj. q. ij. §. his ita. ⁊ iō ē peccatummortale vti ea. niſi in neceſſitate vt. jͣ. dicaꝫ. Terciaē diuinatoria q̄ ſic diffinit̉. Sors ē ars diuinādi futura a ſanctis patribus damnata ſub anathemate.xxvj. q. v. ſortes. qꝛ diuinatio ſemꝑ accipit̉ in malūſicut ꝓph̓ia in bonā ꝑtem .j. q. j. nunꝙͣ.¶ Utrū ſit licitū vti ſorte in aliqͦ caſu? ℟. ẜm glo. ī 2ſum. .xxvj. q. ij. ꝙ ſorte diuiſoria qn̄ expectat̉ euentus ex fortuna ſolū ⁊ non ſit aliqua ſuꝑſtitio ⁊ in rebus tꝑalibus ſolū ſic lꝫ. Sortes v̓o q̄ fiunt ꝑ magicas incantatōnes. vel q̄ fiunt ad exercēdas vanitates aliquas. vel ad inquirenduꝫ occulta vel futuraq̄ dicūtur diuinatorie ſunt ꝓhibite. nec vnꝙͣ licent

26