SolutioCCLXVIII

d. l. in minoꝝ. ⁊. d. Anto. in. d. c. quāto. tenent ꝙ dꝫſolui ad extimatione antique currētis tēpore ꝯͣctusqꝛ eadē rō q̄ ē de toto et de ꝑte. arg. l. q̄ de tota. ff. derei vendi. et. c. paſtoralis. §. itē cum totū. de of. dele.⁊ vr̄ probari in. d. c. olim. ⁊ vr̄ magis equū. Et ſiccōclude ꝙ ſiue ſit reprobata in totū. ſiue alterata inparte reſpectu curſus. lꝫ nō reſpectu materie ſiue deteriorata reſpectu materie ꝙ nō pōt fieri de ea ſolūtio. ſꝫ dꝫ ſolui extimatio ẜm tp̄us contractus. ⁊ hocſiue ſolutō ſit fienda rōne cōtractus ſiue ex ꝯdēnatione iudicis. De cōdemnatione aūt q̄ fit rōne ſtatuti Spe. tenet ꝙ dꝫ ſolui de moneta currente. SPa. in. d. c. quāto. vr̄ tenere ꝙ de moneta currentetēpore facti ſtatuti. Ego teneo cū Spec. qꝛ in peuismitior ſit interp̄tatio. c. odia. de re. iu. li. vj. De ſolutione v̓o q̄ dꝫ fieri ex mādato pͥncipis vel alicuiusdn̄i ſeu ex eius gr̄a dicit. d. Anto. in. d. c. qͣnto. ꝙſdn̄s ignorabat valorem monēte ſic fiet ẜm curſumcurrētis. ẜm glo. ⁊ Laudul. in cle. ij. de deci. Si v̓oſciebat eius valorē ſic fiet eius ſolutio ẜm extimationem tꝑis ip̄ius mādati ſeu gr̄e facte. ar. d. c. olim⁊. l. fi. ff. de au. ⁊ ar. leg. Si v̓o ſolutio eſt reſpectu legati ſic fiet ẜm extimationeꝫ tꝑis teſtamēti cōditi.teſtator poſtea multuꝫ ſuperuixerit intantum ꝙ ſumutatā. ita ꝯſuluit Old. ⁊ facit tex. in. l. vxorem. §teſtō. ff. de leg. iij. ⁊. d. l. fi. ⁊ ſeqͥtur. d. Pet̓. de anchin. d. c. olim. ⁊ Io. an. in addi. ad Spe. eo. ti. ⁊ Pain. d. c. qͣnto. Idē dicit Oldra. in p̄cepto arbitro⁊ hec no. qꝛ ſepe in practica. Limita tn̄ p̄dicta ī debito contractu ex mutuo ẜm diſtinctionē quā ponam. jͣ. Uſura. j. §. xxxvj.3 ¶ Quis tenet̉ ſoluere? Rn̄. ꝙ ille qͥ ē obligatꝰ ſiueſit principalis debitor ſiue fideiuſſor.4 ¶ Utrum qͥlibet poſſit pro alio ſoluere? Rn̄. ꝙ ſicetiā ſi debitor hoc ignorat ⁊ nō velit. ff. eo. l. ſoluerff. de neg. ge. l. ſoluendo. ⁊ tenetur talis ſatiſface̓ p̄fato ſoluenti pro eo ſi mō ſua intereat vt ſolueret. l.cum pecuniā. ff. de neg. geſt.5 ¶ Utꝝ tutor ⁊ curator vel alius adminiſtrationeꝫhabēs teneat̉ ſoluere debitū illius cuius curā gerit℟. ꝙ ſic. l. quotiens. §. ſicut aūt. ff. de admi. tu.6 ¶ Utrū hēres teneat̉ ſoluere debita defuncti. ℟.ꝙ ſic in totū. Sꝫ in ꝯſcīa quātū ſe extendit facultashereditatis. vt. sͣ. heres. §. vj. ſecus ſi eſſet legatariꝰquia tunc non tenet̉ niſi qn̄ hereditas ē non ſoluendo. quia tūc es alienū precedit legata. vt. sͣ. Reſtitutio. ij. §. xvij.7 ¶ Utrū ſucceſſor p̄latus teneat̉ ſoluere predeceſſoris ſui debita? Rn̄. ꝙ ſic. ſi ꝓ neceſſitate ſue ꝑſone.vel neceſſitate ſeu vtilitate eccleſie ſunt facta. extraeo. c. j. al̓s nō tenet̉ eccleſia nec ſucceſſor eius. x. q. ij.c. hoc ius. ⁊ de fideiuſ. c. qd̓ quibuſdā. Idē credo deſucceſſore in dominio tꝑali laicali.¶ Cui dꝫ fieri ſolutio? ℟. ꝙ creditori vel eius ſucX ceſſori cui cōpetit actio obligationis ſi tn̄ ſit cōposmentis. ⁊ maior. xxv. annis. vel alteri de mandatoip̄ius etiā ſi creditor ſit accuſatus ad mortē. ff. eo. l.reo. ⁊. C. eo. l. nihil intereſt. p̄t etiā fieri eius ſocio ſivtriqꝫ eoꝝ ē obligatꝰ inſolidū. ff. de pactis. l. ſi vnꝰin prin. ⁊. ff. de duo. re. ꝯſti. l. ij. ⁊. iij. ⁊ no. in. c. ea. te.de iureiur. Aut etiā ꝓcuratori eius ꝙͣuis ſit reuoca

tus ⁊ ignoret̉ reuocatio. l. eius. in pͥnci. ff. ſi cer. pet.Aduerte tn̄ hīc. qꝛ ſi quis ſolueret filiofamilias ſine cōſenſu pr̄is. vel minori ſine conſenſu tutoris vl̓curatoris nō ſatiſfaccret. l. j. ⁊ ꝑ totuꝫ. ff. ad mace. ⁊l. pupillus. ff. de ac. ⁊ ob. Niſi ſolutū ſit conuerſumin vtilitatē pr̄is vel minoris. l. j. ⁊. ij. C. ſi aduerſuscredi. ⁊. l. ꝙ ſi forte. §. fi. ⁊. l. in pupillo. ff. de ſolū.¶ Debitor nō hn̄s pecuniā ad ſoluendū pōt offer Lre rem meliorē ⁊ tenet̉ creditor acciꝑe. autē. hoc niſi. C. de ſo. Eccleſia v̓o nō tenet̉ offerre meliorē ſedaliam. vt autē. hoc ius. C. de ſa. ſan. ec.¶ Quis ē preponēdus in ſolutione. vide Reſtō. 19ij. §. xvj.¶ Utrū poſſit quis repetere pecuniā habitā ex ve 11ditione rei ſue in ſubſidiū. Rn̄. Ludo. in no. ꝙ ſic.vt ē caſus ī. l. in ciuile. C. de rei ven. ⁊. l. ſi eū ſeruū.ff. ſi cer. pe. ⁊. l. fi. ff. de neg. geſt. Sic ⁊ ecōtra poteſtagere ad rem emptā ex ſua pecunia ī ſubſidiū. lꝫ nōſit mihi obligata. Et ꝙ poſſit agere ē glo. ī. l. ꝓculꝰ.ff. de iur. do. ⁊ caſus in. l. vxor marito. ff. de do. intervi. ⁊ vxo. Itē preponit̉ ille qui pecuniā dedit negociatori faciēti diuerſa negocia ī ea negociatōe alijsqui eidem dederūt in alijs negociatōnibus. tex. eſtin. l. ꝓcuratoris. §. ſi plures. ff. de tribu. ẜm Io. plagienſem. ⁊ Ludo. de ro. in no.¶ Utrū excōicatio ſit facienda? Rn̄. ſi fit tenet. tn̄nō debet fieri etiā ſi ex iuramēto tenebat̉. vt. sͣ. Ex­ 2cōicatio. viij. §. xij.¶ Utrū liceat ſoluē creditori creditoris mei? Rn̄.Bar. in. l. ſolutū. §. ſolutā. ff. de pigno. acti. diſtinguit ꝙ ſi creditor creditoris mei habꝫ bona obligata. puta qꝛ cōduxi domū ab eo qͥ eā ab alio conduxerat. ſic liberor ip̄o iure etiaꝫ creditori meo inuito.l. vtrū pn̄te. ff. de conſt. pe. cū poſſent ab eo cōpelli.l. nomē. E. q̄ res pi. obli. po. Sil̓r qn̄ talis factus ēcreditor ꝓpter me. puta quia creditor meus gerendo negocia mea accepit mutuo ab eo. vt. ī. l. ſi liberhō. ff. de neg. geſto. Si v̓o cā ſit oīno ſeꝑata a meaſi fit eo volēte indubie liberor. l. inuito. ff. de ſo. ⁊. l.pe. ⁊ fi. ff. de neg. ge. Aut eo ignorāte ⁊ cōtingit liberatio ope exceptōnis. l. ſi oꝑa. ff. de doli excepti. glo.tn̄ tenet indiſtincte ꝙ liberat̉. inſti. qui. mo. tol. ob.in prin. ⁊. d. l. pe. Sed tu tene cum bar. quo ad foꝝcōtentioſum. quo ad conſcīam tene glo. qꝛ creditorliberat̉ ex tali ſolutione etiā ſi erat inuitus. d. l. ſoluendo. ⁊ ideo ſatiſfactū ē ei.¶ Utꝝ recipiēs ſciēter ſolutionē alteri debitā committit furtū? Rn̄. glo. in. c. ea te. de iureiur. ꝙ ſic. niſi creditor ratū habuerit. all̓. l. falſus. §. j. ff. de furt.Qd̓ veꝝ ē ẜm Pa. ibidē. ſi ſine iuſta cā recipit. Secus ſi ex iuſta cā. puta qꝛ credebant ad eū pertinere vel qꝛ erat geſtor negocioꝝ creditoris.¶ Quō dꝫ fieri ſolutio? ℟. ꝙ dꝫ fieri de illo quod ē 1in obligatōe. qꝛ vnū ꝓ alio ſolui non pōt creditorenō cōſentiente. inſti. qui. mo. tol. ob. §. j. Fallit hoc īeccleſia debitrice. d. aut̓. hoc ius. Item in eo qui dꝫauꝝ in cuius ſb̓a aurū nō inuenit̉. C. de ſolu. autē.hoc niſi debitor. ⁊. ff. de le. i. l. ſi domus. §. qui confitet̉. Item in eo qui dꝫ ſeruū cuiꝰ vult ſoluere p̄ciuꝫqꝛ dicit eū ſun cognatū. Itē in noxali actōe. ff. de reiudi. l. miles. §. j. ⁊. ij. Ite de pecunia. vide pecunia

yy 3

lxͣ

12

14