Poſthumus CXXXI
5 ¶ Eſt ⁊ poſtulatio idē ꝙ aduocatio. de qͣ sͣ. Aduocarequinqꝫ mōis dr̄.Oſthumu s primo natꝰ poſtmorte pr̄is. ſcd̓o pꝰ teſtm̄ an̄ morte. vtff. de iniuſto ruptoqꝫ teſtō. l. ij. tercio atrogatus filius. qͣrto poſt morte aui. qui incipit nepos in ſui pr̄is ptāte eſſe vt poſthumus. quīto nepos auo moriēte filio pr̄e hoc no. glo. Z. de poſtu.in ℟ica.ꝓprie conſiſtit in fruap PFEOENda ctuū ꝑceptōe. Cancnica v̓o a iure alicuius qͥ in canonicuꝫreceptꝰ eſt ad qd̓ ius poſtea ꝑtinet prebēda. ⁊ ſtalus in choro ⁊ locꝰ in capl̓o. de hoc hēs de ꝯſti. cūM. de inſti. c. i. ⁊ ꝑ Inno. in. c. relatū. ⁊. c. dilectusde prebē. ⁊ in. c. olim. de ver. ſig.1 ¶ Qui pn̄t habere prebēdas. vide sͣ. Beneficiū.§. xiiij. de mgr̄is vide Magiſter.2 ¶ Utrū valeat ꝓmiſſio de prebenda vacatura?Rn̄. Inno. ꝙ no. de prebē. c. relatū. dic̄ tn̄ glo. ibidē ꝙ pōt cōmitti canonico iam recepto.3 ¶ Utꝝ prebēda ſit qͥd ſpūale? Rn̄. ꝙ partim ſic.et partim non.rę CariuM vtēdū cōceditur tādr̄ qd̓ precibꝰ petētidiu ꝙͣdiu is qͥ ꝯceſſit patit̉. vt ī. c. vl. el. i. ff. e. ⁊ ē ꝯͣctus gͣtuitꝰ ſil̓is alijs gͣtuitis. ſꝫ in multis differta donatiōe q̄ nō reuocat̉ regul̓r. differtet a cōmodato. qꝛ in cōmodato dꝫ eſſe vſus certꝰet tēpꝰ ſaltē tacite determinatū. vn̄ ſi vnū iſtoꝝ d̓ficit erit precariū nō cōmodatū. Si eī ꝯceſſi tibi librū vt illū trāſcriberes erit cōmodatū qꝛ ad certūvſū ⁊ tēpꝰ tacite determīat̉ .ſ. quātū comode trāſcribi pōt. l. interdū. ⁊. l. ꝯtinuꝰ. §. cū ita. ff. de ver. obet nō p̄t reuocari an̄ vſū ꝯpletū: vt in. c. j. de comodato. Precariū aūt p̄t reuocari ad placitū etiā ſi interueniſſet pactū de nō reuocādo: vt ī. c. fi. eo. niſifuiſſet appoſitū ꝑ viā ꝯditōis. qꝛ ſic viciat ꝯͣctū. facit. c. fi. de ꝯdi. appoſitis. ⁊ qd̓ no. Bart. in aut̓. ingreſſi. C. de ſa. ſan. ec. Rō. ẜm Bart. in. l. in comodato. ff. como. qꝛ nō ē ꝯceſſū ad certū vſū. Hoc limito veꝝ niſi vellet reuocare ſine cā ⁊ cū magͦ dānoalteriꝰ. qꝛ n̄ obſtaret ſibi exceptio doli cū nō poſſitnegari qͥn p̄cariū ſit bn̄ficiū gͦ beniuola actō ⁊ iō n̄dꝫ qͣs aduerſari ī bn̄ficō ꝯceſſo. ſic̄ dicimꝰ ī mutuoꝯceſſo viatori qͥ ip̄m detinuit poſtmodū. qꝛ eū penituit: vt no. Io. an̄. ī ꝓemio decretaliū. Itē differqꝛ ī p̄cario venit ſolū dolꝰ ⁊ lata culpa. ſꝫ in cōmodato venit leuiſſima. vt in. l. q̄ſitū. §. ⁊ illud. ff. precario. et. l. ꝯͣctus. ff. de iureiur. et ibi redditur rō diuerſitatis. Hec elicio a Cy. in. l. ij. C. cōmoda. etBar. in. d. l. in cōmodato. ⁊ Io. an. in. c. vnico. d̓como. ⁊ Pa. ī. c. fi. d̓ p̄ca. ⁊ idē in. d. c. vnico dic̄ ꝙetiā p̄cariū pōt ꝯcēdi ad certū vſuꝫ et diſtinguet̉ acōmodato ꝑ nomē precariū: puta cū dicit: cōcedo.libꝝ ad tranſcribendū precario noīe.1 ¶ Quot mōis ſoluit̉ precariū? Rn̄. ꝙ pͥmo volūtate eiꝰ qͥ ꝯceſſit. l. j. ff. eo. ſcd̓o morte eiꝰ cui ꝯceſſufuerat. c. fi. eo. qꝛ ē ꝯceſſio ꝑſonalis q̄ extinguit̉ cuꝫꝑſona. vt ī regula pͥuilegiū. d̓ re. iur. li. vj. tercio ali
(CMLIjenatione rei precario cōceſſe ſi is cui eſt alienata apͥmo dn̄o velit reuocare. d. c. fi. qͣrto finito tꝑe adqd̓ res fuerat ꝯceſſa. l. cū precario. ff. eo.¶ Sꝫ nūqͥd reuocat̉ morte ꝯcedētis? Rn̄. Pan.ī. c. precariū eo. ꝙ nō. ⁊ ibi tex. Ex qͦ īfertvnū notabile ꝙ vbi actꝰ validitatis pēdet ex volūtate alterius n̄ reuocat̉ ꝑ illiꝰ mortē. iō qꝛ p̄ſumit̉ qͥs ī ea volūtate ꝑſeuerare ī qͣ qͥs decedit. c. maiores. de baptizato. ⁊ iō lꝫ pͥor clauſtral̓ poſſit reuocari ad libituꝫabbatis. vt ī. c. cū ad mōaſteriū. d̓ ſta. mo. nō reuocat̉ tn̄ ꝑ mortē ipſiꝰ abbatis. ītellige ſi ab abbate cūcapl̓o fuit prepoſitꝰ. vt sͣ. epūs. §. ix. ꝓ hͦ facit. c. fi.ne ſede va. ſecꝰ ſi eſſꝫ ꝯceſſuꝫ vſqꝫ ad bn̄placitū ſuum. qꝛ ꝑ mortē reuocat̉. c. ſi gͣtioſe. de reſcrip. li. vj.vide Bar. in. l. ſi cēteſimis. ff. de ver. ſig.¶ In q̄bꝰ rebꝰ ꝯſiſtit p̄cariū? ℟. ꝙ in rebꝰ mobilibus ⁊ īmobilibꝰ ⁊ ī corꝑabilibꝰ. Nā ſeruitꝰ precario p̄tꝯcedi. ff. e. l. ij. §. vl. ⁊. l. iij. ⁊. iiij. j. ℟. ī re ꝓpͥꝯſtitue̓ nō pōt. d. l. iiij. §. itē ſi rē. qd̓ verū ē ꝙͣtū addn̄ium ⁊ ꝓprietateꝫ. ſꝫ bn̄ ꝙͣtū ad vſum poſſeſſionis ſeu detentiōis. l. certe. §. pe. ff. eo.Irecarla. precarie fmurpa in cfemī generis pe. ꝓductaeo. dicit ꝙ nō dr̄nt int̓ ſe. ſꝫ bn̄ differūta p̄cario. qꝛ p̄caria dr̄ ꝯͣctꝰ ad p̄ces alicuiꝰ vl̓ aliqͦꝝinitus vſqꝫ ad certū tp̄s ẜm ꝙ ꝑtes ꝯuenerūt necan̄ illd̓ tēpꝰ pōt reuocari. vl̓ dr̄ p̄caria ad p̄ces aliqͦrn̄ facta donatio vſqꝫ ad mortē accipiētis. xij. q. ijp̄carie. ⁊ ī glo. d. c. j. ⁊ dicit Bar. ī aut̓. īgreſſi. C. d̓ſa. ſan. ec. et ī. l. ſi finita. ff. de dam. īfec. ꝙ ī oībꝰ. et ꝑoīa precaria ē eiuſdē nature cū ꝯͣctu emphitheotico. et idē voluit ī. l. j. G. de iure emphi. ē glo. x. q. ijprecarie. gͦ ſeqͥt̉ naturā emphitheoſis. ꝓ hoc bonꝰtex. ī aut̓. de nō aliena. §. lex itaqꝫ. vbi ptꝫ ꝙ ꝯͣctusnouus inuētus a ꝯſuetudine. ex qͦ reſultat idē effectus qͥ reſultat ex aliqͦ ꝯͣctu inuēto a lege cenſeatureiuſdē nature. Et hoc intelligo veꝝ vbi nō ſit gratis ſꝫ aliqͥd ſoluit̉. differt nihilominꝰ qꝛ renouat̉ d̓qͥnquēnio ī qͥnquēniū nō emphi. Un̄ no. ꝙ p̄caria fit aliqn̄ etiā non gͣtis. ſicut qn̄ ſuꝑ ſolo eccīe fitaliqd̓ edificiū et ſoluit̉ annuatim aliqͥd. Fit etiā qn̄aliqͥs dat alicui eccīe poſſeſſionē vnā. et recipit abeccleſia duplū aūt triplū vtendū toto tꝑe vite ſueet no. in. d. c. precarie. x. q. ij. Fit etiā qn̄ clerico vellaico dat̉ aliqͥd vtendū toto tꝑe vite ſue. Aliqͥ volūt ꝙ precaria et p̄carie ī hoc differāt. qꝛ precaria īſolū vſqꝫ ad mortē illiꝰ cui ꝯcedit̉. vl̓ etiā cit̉. Precarie v̓o aliqn̄ durat poſt morteꝫ. et oportet ꝙ deqͥnquēnio in qͥnquēniū renouet̉. ſꝫ precaria non.¶ Utrū precaria poſſit fieri ſede vacāte ſiue eccleſia? Rn̄. ꝙ nō. x. q. ij. precarie.¶ Utrū cuilibet poſſit fieri? Rn̄. ꝙ nō iconomo 2vel eius ꝯſanguineo. x. q. ij. hoc ius.¶ Utꝝ requirat̉ ſolēnitas in precaria ſicut in alie Iͣnatōe rei eccīe? ℟. ꝙ in renouatōe certū eſt ꝙ nōrequirit̉. vt no. Abbas in. c. j. eo. ⁊ dicit ꝙ prelatꝰſolus ſine ꝯſenſu capl̓i pōt eā facere. facit text. in. l.pupilloꝝ. §. j. ff. de rebꝰ eoꝝ. et qd̓ no. Bar in aut̓.hoc. ius. C. de ſa. ſan. ec. In ꝯceſſione v̓o credo ꝙrequirat̉ ſi eſt talis rei. vel tanti tꝑis q̄ alienari nopoſſit niſi cū debita ſolēnitate. vt ptꝫ ex dictis. tumq q 2
qq 2