Digricia
Pi19 ¶ Utrum poſſit creditor preſcribere pignꝰ? ℟.ꝙ nō nullo tꝑe. l. pignori rem acceptā. ff. de vſucapionibus.eſt quedam tarditas adISri CIA exequendū bonū. Torppor vo eſt remiſſio in executōe boni q̄qn̄ ſit mortale pctm̄. ptꝫ sͣ. Accidia. §. j.dr̄ qͥlibet qui in mari autArAIAin fluminibꝰ depredat̉: vtno. in aut̓. nauigia. C. d̓ furtis. Et talesAſūt excōicati excōicatiōe papali ꝑ ꝓceſſū curie cū oībꝰ receptatoribꝰ eoꝝ ⁊ dātibꝰ eis auxiliū cōſiliū vl̓ fauore. Ita etiā no. Io. an. ⁊ do. Anto. in. c. excōicationi. de raptoribꝰ ꝙ ter in anno abore ſummi pōtificis excōicātur.velle hōibꝰ vtꝝ ſit pctm̄La CCTE ℟. ẜm Tho. xxij. q. cxvp ꝙ aut qͥs q̄rit placere ꝓpter charitateꝫnutriendā: vl̓ vt ī eis ſpūalit̓ ꝓficiat. vl̓vt ꝓuocent̉ ad bonū: ⁊ in his q̄ ſunt bona. vt cātare in eccīa horas vel laudes diuinas ⁊ hmōi. etſic laudabile eſt. Aut q̄rit placere ꝓpter inanē gloriā vl̓ ꝓpt̓ lucꝝ. vel in malis. ⁊ ſic tale pctm̄ ē quale eſt illud ꝓpter qd̓ placere cupit. de qͥbꝰ psͣ. Dediſſipabit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ place̓t. ⁊ ad Gal̓. ij. Sihoībꝰ placerē xp̄i ſeruus nō eſſeꝫ. Intellige qn̄ eſtmortale illud ꝓpter qd̓ vel in qͦ cupit placere. putaſi ꝓpter vanā gloriā ſic ē mortale pctm̄ talis cōplacētia qn̄ talis vana gloria eſt mortalis. vl̓ ſi querit̉talis complacentia ꝑ oꝑa peccati mortalis. ſic eritmortale peccatū al̓s veniale.Ollicitatō eſt ſolius ꝓmittenpmiſſio ſit de aliqͥ alicui. ⁊ illius ꝯſenſustis ſpōſio. vt qn̄ ꝓcui ſit ꝓmiſſio nō extat acceptās. vel qꝛerat abn̄s vn̄ pollicitatio differt a pacto. qꝛ pollicitatio ē vniꝰ tm̄. pactu v̓o duoꝝ ad minꝰ. Pollicitatio v̓o tūc trāſit ī pactū qn̄ ꝑ nūciū vl̓ lr̄as mittit ⁊acceptat̉ qꝛ ibi ē duoꝝ conſenſus. l. pactū. ff. de pollici. vnde polliceri dicimur qn̄ nullo p̄cedēte rogamine aliqͣ ꝓmittimus. Promittere v̓o eſt ꝓprie p̄cedēte rogatiōe. vn̄ ⁊ pollicitatō differt a nudo pacto. no. glo. in cle. romani. de iureiur. ⁊ Pa. in. c. cūiuramento de homici.¶ Utꝝ expollicitatōe qͥs obliget̉? Rn̄. ꝙ nō. niſiqn̄ pollicet̉. ciuitati. vniuerſitati. clero eccleſie. velpauꝑibꝰ alicuiꝰ loci. ⁊ cū cā. puta ad honorē dei. vl̓ſil̓em. Si v̓o ſit alijs a p̄dictis ſiue cū cā ſiue nō. vlp̄dictis ſine cā nō obligat̉. niſi ceꝑint aliqͥd p̄textuꝓmiſſiōis. ff. de pollici. l. j. §. j. facit glo. in. c. ſcimꝰxij. q. i. q̄ dicit ꝙ ex pollicitatiōe facta deo pōt qͥsconueniri. facit. c. ex parte de cenſibus.vOllut lo ōcedēte cogitatōe carnanocturna aliqn̄ ꝯtīgit exliū. qn̄ꝫ ex ſuꝑfluitate cibi ⁊ potꝰ. qn̄ꝫ exdemonū illuſiōe. ⁊ ẜm ꝙ cā ē pctm̄ ita extimāda ē.¶ Utꝝ nececeſſario īpediat celebrationē vl̓ euchariſtie ſumptōeꝫ. dic vt sͣ. Euchariſtia. iij. §. xxix.¶ Utꝝ nocturna pollutio q̄ incipit in ſomno ⁊ ꝑficit̉ ī vigilia ſit pctm̄? Rn̄. s. Tho. in. iiij. di. ix.nō. qꝛ n̄ reputat̉ euigilaſſe qͦuſqꝫ recuꝑauerit v̓bū
aut vſum. poſſet tn̄ ꝯtingere in ipſa vigilatōe plenaria pctm̄ .ſ. ſi pollucio placeat ꝓpter delectatiōeꝫq̄ quidē ꝯplacētia ſi ſit ex ſurreptōe eſt pctm̄ veniale. Si v̓o ſit cū ꝯſēſu deliberatiuo ⁊ p̄cipue cū appetitu futuri: ſic erit pctm̄ mortale. Si aūt placeat: vtē exoneratio nature nō credit̉ pctm̄. ⁊ eodēmō dico ꝑ predicta ꝙ appetē pollutionē in ſomnis ſineomi delectatōe ꝓpter alleuiacionē nature nō ē peccatū. ſꝫ dare operā vtendo calidis vel alio mō eſſꝫmortale pctm̄. Si ꝓpter hoc facit. Secus ſi faceretꝓpter guloſitatē dubitādo nihilominꝰ de ea. qꝛ ſiceſſet veniale peccatū.¶ Utrū oīs pollutio in vigilia ſit pctm̄ mortale? 3Rn̄. ꝙ nō. Aliqn̄ em̄ ē ſine pctō: ſicut in patiētibꝰfluxū ſeminis: aliqn̄ cū pctō veniali qn̄ p̄ter volūtatē ⁊ ꝓpoſitū ꝓuenit ex aliquo tn̄ pctō veniali. puta cogitatōe nō moroſa aut auditione. peccatū v̓omortale ſemꝑ eſt qn̄ voluntarie ꝓcurat̉ ex quacūqꝫ cā. aut qn̄ ꝓuenit ex cogitatōe locutōe vel tactumoroſo. de quo habes sͣ. Cogitatio. §. ij.canonica. vid̓. sͣ. CanonicaOrtio portio.bone fidei ⁊ male quisOſE NOl dicat̉. habes Reſtitutio in lr̄a poſſeſſor.eſt quedā gr̄e petitōO ſtulatloſupiori factade ꝓmouēdo aliquē ad p̄lationē ad quā d̓ iurecōi ꝓpter defectū aliquē vl̓ aliud impedimentū eligi nō pōt ſeu ꝓmoueri. alit̓ ſi poſtulet̉ ille qͥ p̄t eligi nihil fit. ⁊ ecōtrario ẜm Pa. ī ℟. de poſtula. prela. ⁊ intellige de defectu vel impedimēto qͥ non eſtpctm̄ in eo: puta qꝛ nō hꝫ etatē. vl̓ eſt illegitimus:vl̓ alteri ep̄atui ſeu p̄latōi obligatꝰ ⁊ hmōi. Fallit īmutilato d̓ corꝑe vicia. c. expoſuiſtis. ⁊ in bigamoet irregulari. qꝛ tales inhabiles nō pn̄t poſtulari.ſil̓r criminoſus nō pōt poſtulari: vt in. c. j. et. ij. depoſtu. prela.¶ A quo debet poſtulari. ab eo qui pōt diſpēſare 1in tali defectu vel impedimento.¶ Quis pōt poſtulare? Rn̄. Ho. ꝙ qͥ pōt eligere 2c. bone. el. ij. ⁊ ꝑ totū eo. ti. ⁊ de elec. innotuit. et debēt ſic ꝯcludere vt papa dignet̉ prebere aſſenſumꝙ talis tranſlatio fiat.¶ Quot voces requirunt̉? Rn̄. ꝙ ad minꝰ due ꝑ 3tes oīm ẜm Ho. d̓ elec. c. ſcriptū. §. fi. aliter nō facit iniuriā ſuꝑior ſi nō admittit. d. c. bone. al̓. ſic. ff.de aqua plu. ar. l. j. §. pe. Pa. tn̄. in. d. c. bone el. i. tenet cum Goſ. ꝙ ſufficit maior pars vocū.¶ Quis effectꝰ poſtulatōis? Rn̄. Pa. ī. c. i. de poſtula. ꝙ poſtulatꝰ admiſſa poſtulatōe ꝯſequit̉ iusªac ſi fuiſſet electus et cōfirmatꝰ. vn̄ nō indiget aliaꝯfirmatōne: vt in. c. ij. de poſtula. Intellige qn̄ poſtulat̉ ab eo qͥ pōt ſuꝑ oī impedimēto poſtulati diſpēſare. ⁊ hoc dr̄ ſolēnis poſtulatō. ſꝫ poſtulatō nōſolennis hec nō oꝑat̉. Un̄ lꝫ canonici poſtulēt ababbate monachū ī ep̄m et abbas ꝯcedat nihilominus oꝑtet denuo eligat̉ ⁊ ꝯfirmet̉: ⁊ ī iſta nō oꝑtetſeruare formā. c. qꝛ ꝓpter. de elec. ſꝫ bn̄ in prima ſolēni: vt no. Pa. in. d. c. qꝛ ꝓpter. et de hac ꝑ tranſeo qꝛhodie paꝝ: vel nihil valet ⁊ peſſime ꝓpt̓ ambitōꝫ