Iuramentū. vj.

c. dilecto. Nam canonici iurantes vt etiā collegialiter non recipiant quia nō eſt dubiū ꝙ vt ſingulinon poſſunt eligere canonicos. Paulus v̓o in cl.men .j. de regula. dicit ſi iurant ſtatutū ſeruare ꝙ ſicollegialiter cōtraueniunt nō ſunt ꝑiuri: qꝛ tolluntſtatutū ⁊ ꝑ conſequens iuramentū. Si v̓o iurantſeruare cōtenta in ſtatutis ſpāliter puta nō ibo denocte ⁊ hmōi nō habito reſpectū ad ſtatutum ſicſunt ꝑiuri ſi contraueniunt qͣlitercunqꝫ. Aduertetamen qd̓ in caſu in quo nō poſſunt cōtrauenirecollegialiter debet intelligi niſi ꝑ cauſam cōcernentem fauorē publicum quia ſic poſſent cōtrauenirenō obſtante iuramento quia illud intelligit̉ exceptum. vt no. Pa. in. d. c. dilecto. Et ẜm p̄dicta intellige glo. in. c. in his. xj. di.10 ¶ Utrū ſucceſſores in aliquo collegio vel vniuerſitate in qͣ p̄deceſſores fecerant ſtatuta ⁊ iurauerātea ſeruare teneantur ſub pena periurij talia ſtatuta ſeruare? Rn̄. ꝙ nō. quia obligatio iuramēti eſtꝑſonalis ex parte iurātis nec extendit̉ ad ſucceſſores quātū ad ꝑiuriū. licet teneant̉ ip̄m ſeruare deſolu. c. j. de vſuris. c. tua. de iureiuran. c. veritatisſꝫ ex parte eius cui iurat̉ tranſgredit̉ ꝑſonaꝫ vndeꝓmittens obedientiā p̄lato et ſucceſſoribus eiusnon tenetur iterum ꝓmittere ſucceſſori. quia eſt eiobligatus ſicut anteceſſori cui promiſit. Fallit in liberto qͥ tenet̉ ⁊ debet ꝓfeſſionē facere infra annunouo patrono. xij. q. ij. ſepe fit. no. Inno. et Ber.in. d. c. veritatis.11 ¶ Uigeſimūſeptimū qn̄ quis iurat incaute ⁊ hocꝓpter aliquā neceſſitate implere nō pōt. xxv. di. c.vnum orariū. §. alias ea demū exempluꝫ pone dematre que iurauit filiū verberare ⁊ hmōi minimaquia videt̉ veniale tale ꝑiuriū ꝓmiſſoriū. quia nōvidet̉ deus acceptare cū maiori obligatōne quamnatura eoꝝ importet vt ibi patet.L ¶ Utrū in dependentibꝰ ab animo alicuiꝰ vel cōſcientia ſit ſtandū eius iuramēto? ℟. Pa. in. c. vidua. de regula. ꝙ ſic. vt extra de ſen. excom. c. ſi v̓oel. ij. de homi. ſignificaſti. et. c. vidua p̄dicto qd̓ videtur cōtrariū. qꝛ intelligit̉ qn̄ certa p̄ſumptio extrinſeca cōiecturat animū qꝛ tunc non ſtat̉ in p̄iudicio alterius al̓s ſic.uramentū. VI. olutionemquo ad abquis poteſt abſoluere a iuramento licito tam ex parte iurantis ꝙͣ recipientis:Rn̄. Pa. in. c. quāto. de iureiuran. Aut iuramentum fuit preſtitū in materia ſpectante pͥncipaliterad papā. vtputa cū canonici iurauerūt non reciꝑevltra taleꝫ numerū aliquē in canonicū ⁊ hmōi. etſic papa poteſt etiā ſine cauſa abſoluere quia in tali iuramento intelligit̉ excepta auctoritas pape. vtin. c. venientes eo. Et hoc voluit Hoſtiē̓. in. d. c.quanto. Aut fuit p̄ſtitū in alia materia ⁊ tunc auteſt ad honorē dei pͥncipalit̓. ⁊ ſic ſine cauſa nulluspōt abſoluere niſi ſolus deus. ⁊ ſic intellige Io. an.poſt vincē. in. c. ij. de ſpon. Nā papa nō poteſt remittere ſine cauſa obligationē deo queſitam. ij.iiij. ſi manet. xxiij. q. iiij. ſi is qui. Ex quo infert̉ ꝙͥſicut papa non poteſt alium abſoluere in hoc caſi

ſic multominꝰ ſeipſum. c. fi. de inſti. et. c. ꝑ veſtrasde iure pa. Aut ſubeſt iuſta cauſa ſic tam papa poteſt ꝙͣ ep̄s et ꝙ ep̄us poſſit no. Inno. in. c. debitores. de iureiur. Et ideo ſubſiſtente iuſta cauſa poterit ep̄s cōmutare et interp̄tari ẜm do. An. in. di.c. quanto. et ſpe. in ti. de legato. qn̄ ſcꝫ dubitat̉ deeius validitate et alijs dubijs ⁊ etiā abſoluere ẜmInno. quē ſequit̉ Pa. in. c. cū contingat eo. ſed eſtdifferentia inter papā et epiſcopū. quia ep̄s nō poteſt niſi reſpectu ſue dioceſis. papa v̓o reſpectu totius orbis vel reſpectu magnarū ꝑſonarū aūt magni dubij eſt reqͥrendus. ⁊ ſic pōt intelligi. c. venerabilem. de elec. ar. c. ſi v̓o. cū ſimilibꝰ. eo. ti. Aliusautē circa epiſcopū vel qui nō habet epiſcopalemiuriſditionē nō poteſt abſoluere in iuramento ſicut nec in voto diſpenſare. vt no. in. c. j. de voto.Sed q̄ eſt cauſa legitima abſoluēdi iuramēto preſtito in materia ſpectante ad honorē dei? ℟. ꝙ ꝓpt̓ſcandalū euitandum. vt no. glo. in. d. c. quanto. etInno. in. d. c. venerabilē. vl̓ maior vtilitas vt no.Inno. in. d. c. debitores. ⁊ eſt tex. in. c. ꝑuenit. el. ij.eo. vel ſubeſt alia iuſta cauſa de quibus. xv. q. vj.nos ſanctoꝝ. et. c. auctoritateꝫ. Et credo ꝙ hoc ſitrelinquendū arbitrio ipſoꝝ vt ex p̄dictis colligantquō in alijs debeant iudicare. Si v̓o materia in qͣeſt p̄ſtitū nō ꝑtinet ad papā nec ad honorē dei. ſicpapa poteſt ex cauſa abſoluere. vt in. c. quanto. deiureiuran. et in. c. ij. de voto. al̓s nō reſpectu laicorum ſibi in tꝑalibus nō ſubditoꝝ. vt in cle. paſtoralis. de re iudi. ⁊ qd̓ no. in. c. que in eccleſiarū. deconſti. ⁊ in. l. fin. C. ſi contra ius vel vti. pu. Faciqd̓ no. jͣ. obedientia. §. ij. Similiter dic ꝙ pōt ep̄sex cauſa legitima abſoluere a iuramēto licito. ⁊ dicitur cauſa legitima qn̄ ineſt turpitudo ex ꝑte recipientis. Unde dicit Pa. in. c. j. de iureiur. ꝙ ſi notorie conſtat de turpi receptione poterit ep̄s abſqꝫhoc ꝙ citet vel rogat ſuſcipientē relaxare ⁊ abſoluere. puta cum quis ex metu exegit iuramētū ſuꝑeo de quo al̓s de iure nō tenet̉ vt exemplificat idēPa. in. c. ad noſtrā. el. iij. eo. ti.¶ Utrū in omnibꝰ p̄dictis in quibꝰ dixi iuramē­ 1tum nō obligare poſſit qͥs ꝓpria auctoritate cōtrauenire? ℟. vt colligo ex Inno. in. c. cum quidā. deiureiur. ꝙ qn̄ eſt dubiū an ſit obligatoriū tunc nemo p̄ter auctoritatē ſuperioris poteſt cōtrauenirenec iudex ſecularis ī caſu in quo eſt dubium. interdoc. an ſit obligatoriū vel ne poteſt ſe intromittereſꝫ remittere ad iudicē eccleſiaſticuꝫ. Ita nō Pa. ind. c. cū contingat. Qn̄ v̓o nō eſt dubiū de iuramēti obligatione tūc ſi pōt ſeruari abſqꝫ diſpendio ſalutis debet abſolutio peti ꝓpter reuerentiā ſacramenti. Si v̓o ſit in diſpendiū ſalutis tunc pōt homo ꝓpria auctoritate cōtrauenire. Et no. hic ꝙ indiſpendiū ſalutis dicit̉ om̄e illud qd̓ charitati dederogat vel eius ꝑfectioni vel diſponentibꝰ ad eāUldetur tamen Pa. in. c. cū quidā. de iureiur. tenere nō eſſe neceſſariā abſolutionē ſuperioris etiāqn̄ pōt ſeruari ſine īteritu ſalutis niſi ſolum ne notetur de trāſgreſſione iuramēti. hoc eſt dicere ꝓpt̓ſcandalū. ⁊ ſic credo qn̄ .ſ. eſt clarum ꝙ nō obligetiuramentū. qd̓ no.

1o

4l

o2