2aſIuramentum. v.

CAO

2z ¶ Uigeſimo non obligat quando iuramentumcōmittatur in melius. vt in. c. ꝑuenit. el. ij. de iureiur. ſꝫ hoc habet duas limitatōnes. pͥma ꝙ hoc eſtverū qn̄ vtrūqꝫ nō poteſt impleri ẜm do. Ant. ind. c. ꝑuenit. Nā tunc qn̄ iuratū eſt impeditiuū vl̓turbatiuū maioris boni licet ſit tutū habere licentiam a ſuꝑiore tn̄ nō eſt neceſſaria. qꝛ pōt cōtrauenire iuramēto. allegat. c. cōmiſſum. de ſpon. ⁊. c. licet. de regula. allego. c. ſcripture. de voto. vbi hoctenet Inno. aperte facit glo. in. c. monachus. xx. q.iiij. ⁊. xxxiij. q. v. noluit. ſecus eſſet ſi bonū iuratuꝫnō eſſet impeditiuū maioris boni. ſꝫ vtrūqꝫ poſſetfieri quia ſine auctoritate ſuperioris nō poſſet contrauenire iuramēto. licet ep̄s poſſet diſpenſare vtcōtraueniat rōne maioris boni ẜm Inno. in. c. debitores. eo. ti. Similiter dic ſi eſſꝫ dubiū an eſſꝫ maius bonū neceſſario reqͥri diſpenſationē ep̄i. ar. c.j. de voto. Scd̓o limitatio eſt ꝙ vera ē dicta regula qn̄ iuramentū nō cōcernit ꝓpriā vtilitatē alicuiꝰqꝛ ſi cōcerneret nō eſſet vera etiā ſi vnū ſit totaliterimpeditiuū alterius nec ꝓdeſt in hoc auctoritasſuꝑioris. Facit qd̓ no. in. c. quanto. eodeꝫ ti. ⁊ in. c.cū inter. p. de renū. ⁊ Io. an. in mercurialibꝰ in regula in malis. de reg. iur. li. vj. Nā debitor qͥ iurauit vnā rē dare non pōt dare meliorē aliam ꝓ illainuito creditore. l. ij. §. j. ff. ſi cer. pe. ⁊ īſti. qui. mo.tol. oblig. in pͥn. niſi velit in ꝓpriam religionis obſeruantiā cōmutare ⁊ vnū eſt impeditiuū alteriꝰ:⁊ hoc placet fauore religionis ⁊ etiā ſequit̉ Pa. ind. c. peruenit.¶ Uigeſimū primū nō obligat iuramentū ẜm aliquos qn̄ id qd̓ iurat̉ cōſiſtit in facto vt teneat̉ p̄ciſe ad factū: ratio quia ẜm aliquos de iure ciuili obligatus ad factuꝫ ſufficit ſi ſoluat intereſſe. vt in. l.ſtipulationes. nō diuidunt̉. ff. de ver. ob. ⁊ in. l. ſiquis ab alio. in fi. ff. de re iudi. quia ẜm cōmuniterdoc. tenet̉ vl̓ ad factū vel ad intereſſe ⁊ nō p̄ciſe adfactū. vt no. Bar. in. d. l. ſtipulationes. ſed ego dico contrariū .ſ. ꝙ p̄ciſe teneat̉ ad factū de iure diuinō et canonico. ⁊ hoc intellige ſi poteſt impleri etnō ſit cōtra bonos mores ⁊ aliquod p̄dictoꝝ innon obligat iuramentū et ꝓbatur hoc ꝑ. c. primūet. c. qualiter. de pac. et. c. iuramenti. xxij. q. v. Facit. c. licet. de voto. et. c. ex litteris. ij. de ſpon. ⁊. c. nouit. de iudi. et dictū. c. et ſi xp̄s. ⁊ hoc videt̉ ſenſiſſeBar. c. vbi ſupra qui vult ꝙ vbi obligatio deſcendit a lege cōpellit̉ quis preciſe ad factum. ar. in. l.qui liberos. ff. de ritu nup. cū ſimilibus. Idem dicit ſi a teſtatore: niſi inducat̉ ſpecies ſeruitutis ꝑſene. vt in. l. ticio. §. ticio. ⁊ ff. de condi. et demō. hecregula eſſet vera quando quis promiſit factum alienuꝫ quia non tenet̉ niſi facere quantū in ipſo eſtbona fide. de ſpon. ex litteris. nec obſtat ꝙ dictū eſtſupra iuramentū. iiij. §. j. qꝛ ibi nō tenebat̉ preciſeſtare ſnīe ſꝫ vel parere vl̓ preſtare penā: ⁊ hoc etiānō haberet locū qn̄ ꝓmittens preciſe intēdebat ſeobligare ad parendum ſententie. vl̓ poteſt dici ꝙverū eſt ꝙ ſufficit preſtare intereſſe ſine periurioqn̄ factū eēt inutile ꝑti ſi preſtaret̉ vel ē factum impoſſibile quia tunc nō obligaret iuramētū ſupertali facto preſtitū.

¶ Uigeſimūſecundū nō obligat qn̄ quis iurauit 35ſeruare qd̓ nō eſt. puta iuraui ſeruare ſtatuta intelligitur de factis. ⁊ ſi addidit ꝙ per idē iuramentūpreſtitū obſeruabit. etiā que fient nō obligat̉ ad illa q̄ fient rōne iuramēti ita ꝙ ſit ꝑiurꝰ. ſꝫ bn̄ rōneꝓmiſſionis obligabit̉. vt ī. c. clericꝰ. eo. ti. ſꝫ iſte caſus nō eſt rōne eius qd̓ nō eſt: ſꝫ qꝛ ſeruare futuranō iurauit. ſꝫ ꝓmiſit ſolum per iuramentum prius preſtitum non tamen tunc factum: ⁊ ideo ſi iuraret ſeruare etiam facienda teneretur. aliter eſſet¶ Uigeſimūterciū nō obligat iuramētū preſtitū 5periurus.circa ea q̄ ſubdunt̉ poteſtati alterius: puta vxor q̄iurauit ꝑegrinationē vel abſtinentiā ſimilit̓ ẜuusmonachus ⁊ hmōi. ⁊ id̓o nō poſſunt implere cuꝫeis cōtradicit̉ a viro dn̄o vel abbate. ⁊ de hoc dicvt infra votum ſecundo. facit quod ſupra dixi. §.xxij.¶ Uigeſimūquartū nō obligat iuramentum qn̄ 37animo euadendi ſolū quis aliqͥd iurat ꝙ mētuscauſa perlatū. xxxj. q. ij. Lotharius. in fi. vnde quiiurauit redire ad carceres. ſi carcer ē iniurioſus n̄tenet̉ redire ꝙ metus cauſa. c. j. ſecūs eſſꝫ ſi nō eſſꝫiniurioſus. quia tenet̉ etiā ſi īmineret periculummortis. ẜm glo. in clemēti. paſtoralis. de re iudica.et Barto. in. l. relegati. ff. de penis. Et ideo iſtudeſt verum qn̄ vult euadere illud qd̓ indebite ſuſtinet. ⁊ ſic vt euadat iurat nō intendēs ſe obligare:ſecus eſſet ſi intēdebat ſe obligare qn̄ iurauit. quiatunc dic vt sͣ. §. ix.¶ Uigeſimūquintū nō obligat iuramentū qn̄ iu 30ramentū eſt ꝯditionale vl̓ ꝓpter cauſam: quia niſiconditio extet vel cauſa nō obligat̉ de cōdi. appo.c. verum. de iureiurando. c. peruenit. el. ij. ⁊ hoc intellige quando tota obligatio ponebat̉ in conditionis euentum: vel propter cauſam: al̓s teneretur.vnde iurans ire ad ſanctuꝫ Iacobum vt fratremſuum videat et peccata ſua redimat. licet frater ſuus deceſſerit tenetur nihilominus ire ꝓpter aliam¶ Uigeſimūſextū non obligat qn̄ ſingulares fir­ 39cauſam.mant ſtatuta collegij cum iuramento dictis ſtatutis ſublatis ꝑ ipſam vniuerſitateꝫ. vt dicit Io. an.in. c. j. de his q̄ fi. a ma. par. capi. qꝛ nō obligat niſiremanentibꝰ ſtatutis. vnde eis ſublatis ꝑ vniuerſitatē tollit̉ iuramenti vinculū: quaſi iuramentuꝫliget ſingulos vbi ſingulares cōtraueniunt. ſecusſi contraueniūt collegialiter tollendo ſtatutū. Pa.v̓o in. c. dilecto. de p̄ben. diſtinguit et bene ꝙ autſingulares de collegio iurant vt ſingulares. ⁊ ſic ēvera opinio Io. an. exemplū ſtatuto cauet̉ ꝙ nullus det vocem nō matriculatus. Iurauerunt ſinguli ſeruare ſtatutū. Similiter ꝙ nullus vadat denocte ſtatuunt: iurant ſeruare ſtatutū certe. quiahoc concernit obſeruantiā ſinguloꝝ. ideo ſi collegium tollat ſtatutū nō peccabunt cōtraueniētes:quia iuramentum erat ſtatuto acceſſorium. et remoto pͥncipali remouet̉ et acceſſorium. Si v̓o iuramentū aſtringit eos ad obſeruantiā vt collegialiter ſic ſi ne ꝑiurio nō pn̄t ꝯtrauenire etiā collegialiter cauſa rōnabili nō ſubſiſtēte exemplū. vt in. d.

39

2 g

26