. I I. Iltlo

LAA.

Il¶ Utrum iuramentū qd̓ cōcernit fauoreꝫ iurantiuꝫ tm̄ ſit remiſſibile ꝑ eos qui iurarunt? ℟. Ioan̄. in. c. ij. de ſpon. ⁊ Io. de lig. in cle. j. de vſuris.ſic. et facit. d. c. ij. ſecꝰ ſi cōcerneret cultū dei vel religionē. vel pietatē: puta iurarunt duo ſibinuicemꝙ religionē intrabunt ꝙ dicent duo pſalteria velꝙ de lucro eorū dabunt certā partem pauperibꝰ⁊ hmōi. qꝛ nō poſſunt ſibi remittere. Similiter nōpoſſunt ſi ſibi iurarunt id ad qd̓ tenebant̉: puta ꝙnō facient furtū ꝙ mercatores nō falſificabūt merces et hmōi. Similiter etiā non poſſunt remittereqn̄ iurant ſuꝑ aliquo faciendo vel nō faciendo qd̓nō ꝑtinet ad eum cui iurat̉ ſed ſimpliciter: puta iuro tibi ꝙ nō negociabor vel nō faciam talem arteꝫſi tn̄ tale iuramentū reſpiceret incomodū alterius:puta cōitatis vel aliorum. non valeret vt dictumeſt. Similiter nō teneret̉ qn̄ iurando de aliquo faciendo vel nō faciēdo intendebat ſi ille cui iurabātſil̓r faceret. qꝛ ſic ſi ille nō ſeruat nec iſte tenet̉. Facit qd̓ no. Hoſt. Inno. et Ber. in. c. ꝑuenit. ij. et facit. c. ſicut. el. iij. de iureiur.3 ¶ Utrum vniuerſitas que iurat aliquid ſeruare:vel facere vel nō facere teneat̉ qn̄ maior pars facitcontra? ℟. Rodo. ꝙ ſi qn̄ iurarunt habebant aliquam conditionem in mente ẜm illam debent ſeruare: puta ſi alij omnes vel maior pars ſeruabit. ⁊ego. Si v̓o nullam conditionem habebat ſed dubitat̉ an fuerit ſimplex. vel ſub aliqua conditionetunc ſi iuramentū ſpectet tm̄ ad cōmodum iurantium et medietas vel maior ꝑs ſeruat et hoc v̓gatin damnum ſeruantiū ⁊ lucrum nō ſeruantiuꝫ bnigne interp̄tandum eſt ꝙ aliquibus nō. ſeruantibus alij non tenent̉ ſeruare. Si v̓o nullū incomodum patiunt̉ ſeruantes nō eſt tutum cōtrauenireſed denunciet̉ p̄lato: vt vl̓ cogat ſeruare vel ſibinuicem remittere. Si vero cōcerneret cōmodū aliorum a iurantibus nō poſſꝫ nec ſibi remittere necalijs nō ſeruantibus nō ſeruare ſine ꝑiurio ſi ſimpliciter iuraret. Et ſi dubitant an ſimpliciter iuraret vel ſub conditione dimittant incertū .ſ. non ſeruando et ſeruent qd̓ eſt certum.4 ¶ Utrum licite quis poſſit petere abſolutionema iuramento in caſibus vbi tenet? ℟. ẜm Pan. inc. quanto. eo. ti. ꝙ aut iuramentū continet turpitudinem ex ꝑte ſuſcipientis. et maxime concurrentemateria turpi ſuꝑ qua p̄ſtatur ſed ex ꝑte iurantisnullum imminet peccatum ſic pōt peti abſolutionō obſtante conditiōe aduerſarij. Caſus eſt in. d.c. debitores. ex quo pꝫ ꝙ filiuſfa. qui cum iuramento renūciauit macedonio pōt petere abſolutioneꝫin terris: vbi cōiter hodie filij nō inducunt̉ ad tmmalum. et hoc eſt tutius ẜm do. An. in. d. c. qͣnto.et placet Pa. qͣꝫnis poſſet d̓ ſubtilitate iuris dici ꝙnō tenet iuramētū ſi bene ponderet̉. l. j. ff. ad macedo. qꝛ emanauit ad cōpeſcendum libidinē peccantium et ſic ꝓpter bonū publicū corꝑis et aīe cōtraqd̓ iuramentum nullū eſt. c. ſi diligenti. de p̄ſcripet. c. cōtingit. el. j. de ſen. ex. Item qꝛ iuramentū nōſolum eſt nullum qn̄ continet in ſe peccatū ſed etiam qn̄ pōt p̄bere occaſionē peccādi. c. cum ab omni. de vi. ⁊ ho. cle. et. c. nam cōcupiſcentiā. de cōſti.

CIA.1Cet. c. ſicut ex lr̄is. de iureiur. Aut iuramētum eſt cōtra legem que eſt in fauorem priuatorum vel odiūvt in muliere minore ⁊ hmōi. ⁊ tunc ſi pōt ſeruariſine diſpēdio ſalutis abſolutio nō pōt peti. c. ſi vero. cū ſimilibꝰ. eo. ti. qd̓ intellige verum qn̄ ſine dolo vi: vel metu. ſed ſponte et ſcienter eſt iuratū. Sivero iuramentū ſit in contractu ⁊ datur enormisleſio licet iurauerit nō contrauenire: tn̄ poterit abſolutionem petere. qꝛ p̄ſumitur dolꝰ. l. omnes. §.lucius. ff. de his que in frau. cre. l. qui teſtm̄. ff. d̓ ꝓba. et nihil intereſt vtrum interueniat dolꝰ a ꝓpoſito vel re ipſa. l. ſi quis cum aliter. ff. de ver. ob. Etverba iuramenti debent intelligi ciuili modo .ſ. ꝙnō cōtraueniat nulla ratiōe vel cā exceptis grauibus leſionibꝰ. ar. l. creditor. §. luciꝰ. ff. man. Intellige niſi ſcient̓ iuraſſet: qꝛ ceſſat dolus et reipſa ⁊ exꝓpoſito. et iō nō poterit. Sic etiā ſi nō intellexeritenormem leſionē licet dixerit nō cōtrauenire neqꝫmagne neqꝫ parue vt ponūt notarij nō ꝓpterea ꝓhibetur qͥn poſſit petere abſolutionē. de hoc videsͣ. Arbiter. §. x.ẜm Azo. dr̄ a ditiōe qd̓uriſditlO eſt poteſtas ⁊ iuris qͣſiIuſta et legitima ptās.¶ Iuriſditio ſine cohertione nō valet. de off. dele. Ic. paſtoralis. vnde dicit tex. in. c. fi. ff. de officio eiuscui iure. ma. Iuriſditio ſine modica cohertiōe nulla eſt iuriſditio.¶ Iuriſditōe cōmiſſa oīa ſine quibꝰ explicare nō 3poſſet intelligit̉ cōmiſſa ſimilit̓. ff. d̓ iuriſdi. om. iudi. l. ij.eſt ars boni et eqͥ. ff. d̓ iuſti. et iur.¶ S l. j. Ius conſtare nō poteſt niſi ſitIIIaliquis iuriſperitus ꝑ quē poſſit quotidie in melius ꝑduci. ff. de ori. iur̄. l. neceſſariū. Ius diuiditur in ius naturale gētiū: ciuile: et publicū. de quo vide di. j. ꝑ totū. ⁊. ff. de iuſti.et iur. ꝑ totum. Otrum facta ꝯtra ius valeant. vjde. jͣ. Lex. §. xviij.us patronatoᵉᵐᵍʰonorificum oneroſum et vtile alicui competens in eccleſia. pro eo ꝙ de dyoceſano cōſenſueā ꝯſtruxit fundauit vel dotauit ipſe vel is a quocām habuit ẜm Io. an. et Pa. in ℟ica. de iure pa.et dr̄ honorificū. qꝛ habent honorē pn̄tandi rectorem. qꝛ ſine eius pn̄tatione ſi epūs vel alius prelatus inſtituit ipſo iure ē nulla ꝑ. c. decernimus. xvjq. vij. tenet Io. an. in. c. ij. de offi. vica. li. vj. niſi qn̄patronus fuiſſet negligens in p̄ſentādo: qꝛ elapſotꝑe bene inſtituit. Papa vero bn̄ poſſet ſine pn̄tatiōe patroni. et ſil̓r legatꝰ de latere ſi patronꝰ ſit eccleſiaſticꝰ. nō tn̄ poſſet p̄dictꝰ legatꝰ ſi eēt ſecularisvide glo. in cle. ꝑ lr̄as de p̄ben. et iſte eſt caſus. c. cūdilectus. de iurę patro. oneroſum dicit̉. qꝛ patronus tenet̉ defendere eccleſiā ne bona indebite dilapident̉. xvj. q. vij. filijs. Unde p̄ſentatꝰ teneturreddere rōnem de adminiſtratiōe patrono. Intellige ſi patronus eſt eccleſiaſticus non ſecularis: vtnot. in. c. cum et plantare de priui. ⁊ Pa. in. c. ex litteris. et. c. cū ꝓpter. eo. ti. Non tn̄ valde ſtricte di-

3