Adoratio
VI
ſua ptāte ſubijcit ptāti arrogatoris. ff. de adop. l. ij§. vlti. Adoptio vero nō niſi in caſu qn̄ .ſ. dat̉ auomaterno vel ſi poſt emācipatōꝫ genuit filiū ⁊ auopaterno dederit. inſti. d̓ adop. §. ſi vero Arrogat̉gͦ qui ē ſui iuris. Adoptatur v̓o exn̄s in aliena poteſtate. Quartū ꝙ arrogator tenet̉ ſatiſdare de reſtituēdis illis bonis ꝑſonis ad quas eēt ventura ſi arrogatus ꝑmāſiſſet in ſtatu ſuo. ff. de adop.l. nec ei. §. fi. Quintū ꝙ ſi arrogator emācipaueriteum vel exheredauerit ſine cā: tenet̉ ei relinquerequartā ꝑtem ſuorū bonorū. eoꝝ .ſ. que habiturusfuiſſet ab inteſtato. ẜm glo. in. l. ſi arrogator. ff. eo.que quarta nō eſt augmentata ꝑ aut̓. de tri. et ſeẜm Bar. ibi inſti. de adop. §. cū aūt īpubes. Adoptiuo vero nihil tenet̉ d̓ neceſſitate relinquere. Ceo. l. j. ⁊. ij. Si tamē moriatur adoptator ſine teſtamento ſuccedit in bonis eius. l. penul. C. d̓ adop.¶ Utrū arrogatus in filiū filij ſui acquirat quatpoſt medium.tā ꝑtem bonoꝝ ſicut arrogatus ſimpl̓r? ℟. Azo inſum. inſti. de adop. ꝙ ſi pr̄ adoptat aliquē loco nepotis ſi filiꝰ ꝯſentit. mortuo ſuo pr̄e hic arrogatꝰin ptātē filij cui arrogatus fuit trāſit: nec agnoſcit̉auo ſuus heres. Si aūt filiꝰ nō cōſenſerit mortuopr̄e nō reincidit in ptātem. ſꝫ agnoſcet̉ auo ſuꝰ veltanqͣꝫ nepos. licet in filiū nō adoptauerit vel tanꝙ eum quē videt̉ ſuus animus voluiſſe eē ſibi heredē. Idem dic de adoptato in nepotē: vel deinceps qd̓ pōt fieri: vt inſti. de adop. §. licet. exceptoꝙ non tranſit in ptātem patris adoptātis. Et qd̓dixi de maſculo: dic de feminis.¶ Utrum fiat adoptio ſi quis dicat corā multis.Accipio te in meuꝫ filiū? ℟. Pa. in. c. vnico. de cōgna. le. ꝙ nō. l. nō nudis. C. de ꝓba. niſi ſeruētuforma de qua sͣ .ſ. ꝙ fiat auctoritate magiſtratꝰ velpͥncipis ꝙ ē de ſubſtātia adoptionis: et verbū inarrogatione. vt dictum eſt in prin.4 ¶ Quis poſſit adoptari? ℟. ꝙ quilibet tam maſculus ꝙͣ femina. ff. de adop. l. adoptio. dūmō ſitpn̄s. l. neqꝫ abſens. ff. eo. nec ꝑ ꝓcuratorē fieri pōt.l. poſt mortē. §. neqꝫ. ff. eo. Rationē huius habesper Bar. in. l. gallus. §. forſitan. ff. de li. et po.5 ¶ Utrum quis poſſit adoptare in fratrē vel ſororem? ℟. ꝙ nō vt. l. nec apd̓. C. de here. inſti. ⁊ ibAng. ita ꝙ nec etiā in patrē. quia cōtra naturā.6 ¶ Quis aūt nō pōt adoptare. Rn̄. ꝙ cāſtrati. Edicūt̉ caſtrati qͥ ſic nati ſunt. vt nūqͣ generare poſint: ſꝫ ſpadonēs ſic. Et dicunt̉ hi quibꝰ abſciſumeſt cū ſpata vel cultello. Item nec femīe niſi ex reſcripto pͥncipis in ſolatio filioꝝ amiſſorū. Itē qunō p̄cedit ꝑ. xviij. annos eū quē vult adoptare vlarrogare hec habent̉ inſti. de adop. Itē qui nō hꝰlx. annos nō pōt arrogare. lꝫ adoptare poſſit niſiiuſta cā interueniēte. l. ſi pr̄. §. vl. ff. de adop. Et iuſta cā eſt morbus aut cōiunctio ꝑſone. al̓s dꝫ intēdere generationi. vt in. d. §. vlti.L ¶ Utrum impediat matrimoniū. vide. jͣ. matrimonium. iij. et. x. impedimento.que idem eſt ꝙ veneDoratiO ratio vtruꝫ requirat¶¶ T Lactū coppaſe ſſe qꝫ ſic. Dic jj. Aama.
iiij. li. ꝙ quia cōditi ſumꝰ ex duplici ſubſtātia .ſ. intellectuali et ſenſibili. ita deo duplicē adorationeꝫdebemꝰ .ſ. in aīa que cōſiſtit in interiori motu anīeet corꝑalē que cōſiſtit in exteriori motū corꝑis. Etqꝛ in omnibꝰ actibꝰ latrie. illud qd̓ ē exterius refertur ad illud quod ē interius ſicut ad pͥncipaliꝰ. iōexterior adoratio fit ꝓpter interiorē. vt .ſ. ꝓpter ſigna humilitatis que corꝑaliter exhibemus excitetur affectus noſter qͥ ꝓcedit ꝑ ſenſibilia ad intelligibilia. vnde genuflexiones ſignāt noſtram infirmitatem reſpectu dei et ꝓſternimus nos quaſi nihil nos eſſe ex nobis ꝓfitentes.¶ Utrum adoratio requirat locū determinatū? I℟. ꝙ nō. pͥncipaliter: quaſi ſit de neceſſitate eius: ſꝫbene requirit̉ ẜm cōdecētiā. ſicut et alia ſigna corporalia. ẜm illud Io. ij. Domus mea domꝰ or̄oisvocabitur. Et iō Io. iiij. Uenit hora in qua veriadoratores adorabūt in ſpū qui ē pͥncipalis actusadoratōis: vt dictū ē. Locus tn̄ requirit̉. non ꝓpt̓eū qui adorat̉. ſꝫ ꝓpter adorātes. Primo ꝓpter loci cōſiderationē. ex qua ſpēalem deuotione cōcipiunt adorātes vt exaudiant̉: vtꝫ. iij. Regū viij. Secūdo ꝓpter ſacra myſteria et alia ſanctitatis ſignaque ibi cōtinent̉. Tercio ꝓpter cōcurſum multorum adorantium. exquo oratio fit magis exaudibilis ẜm illud Mat. xviij. vbi duo vel tres ⁊c̄.¶ Utrum tres perſone in deo adorētur vna ado 2ratōe? Rn̄. ꝙ ſic. qꝛ ſicut in eis eſt vna eſſentia ſb̓ſtantia et excellentia. ita vnus honor et reuerentiaeis debetur. et ꝑ conſequēs vna adoratio.¶ Utruꝫ aliqua creatura ſit adorāda? Rn̄. ꝙ ſic. 3ꝓpter quandā dei excellentiā qua deo debetur reuerentiā quā quedā creature ꝑticipāt: nō ẜm eqͣlitatē ſed vt dixi ẜm quandā ꝑticipationē. Et ideoalia veneratiōe veneramur deū qd̓ pertinet ad latriam Alia veneratiōe veneramus creaturas qͣſdā excellētes. qd̓ ꝑtinet ad duliā. ꝓpterea cuꝫ ea q̄exterius agunt̉ ſint ſignā interioris reuerētie q̄dāexteriora ad reuerētiā ꝑtinentia exhibentur excellētibus creaturis inter que maximum eſt adoratio.Sed aliquid ē qd̓ ſoli deo debetur qd̓ ē ſacrificiū.Hoc elicitur ex Aug. x. de ci. dei. Scd̓m ergo reuerentiā excellenti creature debitā. Nathan adorauit Dauid. iij. Reg. j. ẜm vero excellentiam q̄deo debetur. Mardocheus noluit adorare amantimens ne dei honorē tranſferret ad hominem. vtdicitur heſter. xiij.¶ Utruꝫ humanitas xp̄i ſit adorāda cultū latrie.Rn̄. ꝙ hn̄do reſpectū ad humanitatē xp̄i in ſe ſicꝰnō eēt adorāda latria cū ſit creatura. ſꝫ ſolū illa quedulia dignior ē ẜm glo. ſuꝑ illud pſal. Adorate ſcabellū pēdū eius. Habendo tn̄ reſpectu ad verbūcum quo ē vnita hypoſtatice. ſic debetur ei latria.qꝛ vna adoratiōe adorat̉ ſuppoſitū ⁊ naͣ. ita ꝙ naͣadorat̉ ꝑ ſuppoſituꝫ. Xp̄us aūt eſt nomē ꝑſone induabus naturis. hec ex Ri. in. iij. di. ix.¶ Utrum imago xp̄i ſit adoranda latria. Rn̄. ꝙ 5cōſiderādo eā ꝓut eſt quedā res. ſic nullus honorei debetur: ſicut nec alicui lapidi vel ligno. Sꝫ cōſiderādo ꝓut ē imago xp̄i: tūc qꝛ idē motꝰ qͥ ē ī imagine ē in imagīato. iō vnꝰ honor debet̉ imagini et