Adulatio

imaginato. et ꝓpterea cū xp̄us latria adoret̉. ſic eteiꝰ imago. qꝛ vt dic̄ Dam̄. iij. li. c. viij. honor imaginis ꝓuenit ad ꝓthopituꝫ .i. imaginatū. de hoc ētex. in. c. venerabiles. de cōſe. di. iij. Nec ob. illudExodi. xxvj. Non facies tibi imagine ⁊cͣ. qꝛ illudꝓhibitū fuit ꝓ eo tꝑe quo deus naturā humanānō aſſumpſerat. quia tūc figurari nō poterat. Secus in humanitate aſſumpta ꝓpterea imaginesſunt libri ſimpliciū ad eoꝝ inſtructionē recte a ſanctis inuente: vt in. c. ꝑlatum. de ꝯſe. di. iij.6 ¶ Utrū crux xp̄i ſit adorāda latrie? ℟. ꝙ honorſiue reuerētia nō debet̉ niſi rōnabili creature. Inſenſibili vero non debetur niſi rōne nature rōnalis. Et hoc dupliciter. Primo inquantū rep̄ſentatcreaturā rōnalē. Scd̓o inqͣꝫtum ei cōiūgitur qͦcūqꝫ mō. Primo mō ſolent hoīes venerari imagīesregis. Scd̓o mō eius veſtē. Utrūqꝫ aūt venerāt̉homines eadē veneratione qua et regē. Si gͦ q̄ratur de cruce qua xp̄s fuit crucifixus: an ſit adorāda dico ꝙ vtroqꝫ mō eſt veneranda. Primo qꝛ repreſentat figurā xp̄i extenſi in ea. Scd̓o ex cōtactueius ad xp̄i mēbra. et ex hoc qꝛ eius ſanguine eſt ꝑfuſa. Qn̄ vtroqꝫ mō adorat̉ adoratione eadeꝫ cuꝫxp̄o .ſ. latrie. Et ideo crucē alloquimur et deprecamur quaſi ip̄m xp̄m. Si vero loquimur de crucexp̄i in alia maͣ .ſ. lapidis: ligni et hmōi ſic veneramur tm̄ eam vt xp̄i imaginē quā veneramur adoratiōe latrie: vt dictū eſt. Aliqͥ tn̄ vt Tho. tenēt iniiij. q. xxv. ꝙ crux xp̄i in qua pependit nō adorat̉eadē adoratiōe .ſ. latrie cū verbo cū nō ꝑtineat adꝑſonā eiꝰ qͣſi pars eius. ſꝫ rōne iꝑdulie in qͣ ē quedam res xp̄i. rōe cuiꝰ veſtis ſil̓r et alia q̄ ad humanitatē eiꝰ referunt̉ iꝑdulia adorant̉. Sed .s. Bona. in. iij. di. ix. dicit. ꝙ illa crux vt ē res q̄dā nō diadorari latria nec dulia. ſꝫ adoratiōe cuiuſdam honoris et reuerētie tanꝙͣ inſtr̄m nr̄e ſalutis. ſicut etiam reueremur ſacr̄a. Pro eo ꝙ ſunt inſtr̄a noſtreſalutis et quelibet harū pōt teneri.7 ¶ Utrum mat̓ xp̄i ſit adorāda latria? ℟. ꝙ non.cū ſit pura creaturā: qꝛ tn̄ ē mater dei qd̓ ē excellentiſſimū. ita ꝙ excellentiꝰ pure creature ꝯuenire nōpōt. iō ſibi non tm̄ ꝯuenit honor dulie ſꝫ etiā iꝑdulie q̄ dicitur dulia maior ẜm glo. Iere. iiij. c.8 ¶ Utrū ſanctoꝝ reliquie ſint aliqͦ mō venerāde.Rn̄. ꝙ ſic. vt vult Aug. j. de ciui. dei. qn̄ aliquisafficitur ad aliquē. ea q̄ ſibi de eo reliquuntur pꝰmortē venerat̉: nō tm̄ corpꝰ et eiꝰ ꝑtes. ſꝫ etiā aliēexteriora. vt veſtes ⁊ hmoi. Māifeſtū ē aūt ꝙ ſanctos dei venerari debemꝰ inqͣntū ſunt mēbra chriſti: filij et amici et interceſſores nr̄i. Et iō reliquiasſctōꝝ qͣleſcūqꝫ in eoꝝ memoriā honore ꝯgruo venerari debemꝰ. Un̄ et chriſtꝰ eas honorat in eoꝝpn̄tia miracula faciendo.9 ¶ Quid āt ſit latria. vide. jͣ. latria ⁊ idulia. ī. c. ſuo.10 ¶ Utrū aliqͥs poſſit adorare aduerſariū ſine peccato? ℟. ꝙ nō. etiā ſi xp̄s fore credatur. niſi interiꝰvel exteriꝰ ꝯditio expͥmat̉ actual̓r. qꝛ ip̄a nouitasrei inſolite conſideratiōꝫ et attētiōꝫ actualē reqͥrit.ſicut dr̄ de btā vir. ꝙ cogitabat qͣlis eēt ſalutatioIn adoratōe v̓o hoſtie ſufficit hanc cōditionē hr̄ehabitualiter .ſ. ſi ꝯſecratō debita ē facta ꝓ eo ꝙ ho

ſtie conſecratio eſt conſueta.uid ē? ℟. ẜm Alex.Dulatio ſcōa ſcde tractatu deaadulatione ē pctm̄ ex ſermōe vane laudis alicui exhibito intentiōe ꝯplacēdi.Laudare em̄ aliquē de qͦ nō ē laudādꝰ. vel pluſqͣꝫeſt laudādus. vl̓ nō eo ſine quo fieri dꝫ peccatū ē.Et de hac. xxv. di. §. alias. vj. q. j. ſunt plurimi. xlvj. di. ſunt nōnulli. et. ij. q. iij. nemo peritoꝝ.¶ Utrū adulatio ſit pctm̄ mortale. Rn̄ ẜm Ale.vbi sͣ. ꝙ triplex ē genꝰ adulatiōis. Primū qd̓ dic̄malū bonū fouendo peccatorē in pctīs. et hoc eſtmortale. Qd̓ intellige ſi malū tale eēt mortale ẜmglo. in. d. c. ſunt plurimi. ꝑ. c. ſūt nonnulli. xlvj. di.Secus ſi illud malū qd̓ laudat eēt veniale: qꝛ tūcadulatio eēt veniale peccatū. xxv. di. al̓s. ⁊ xlvj. di.clericꝰ qͥ. Scd̓m genꝰ adulatiōis ē ꝙ ſit intentiōenulli nocēdi. ſꝫ vt alicui ꝓſit vl̓ cōplaceat: vel aliaꝫvtilitatē ꝯſequat̉: ⁊ laudat in illis q̄ nō ſunt pctā:et iſtud ē veniale. Si vero ſit intētiōe nocēdi alteri. licet alteri ꝓſit ē mortale: vr̄ em̄ facere libidinemortali. Terciū genꝰ ē circa ea q̄ nō ſūt pctā ⁊ necꝓdeſt nec obeſt. ſꝫ tātū ꝯtēptū dei generat ꝓpt̓ aſſiduitatē. et ē mortale .ſ. vel in eo cui adulat̉: puta qꝛꝑ adulatōꝫ mortal̓r peccat ī ſuꝑbia vl̓ alio mō: velin eo qͥ adulat̉: vtputa qꝛ n̄ timeret deuꝫ offendē:et etiā dat cāꝫ alteri peccādi mortal̓r ex adulatiōe.Laudare aūt aliquē nō mēdacit̉ ad finē bonū viciū nō ē nec adulatio. ꝯcor. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxv.¶ Utrū īpetrās beneficiū ꝑ adulatōꝫ teneat̉ reſi­ 2gnare. Rn̄. Alex. vbi sͣ. ꝙ dꝫ reduci ad manꝰ abobſequio. Un̄ ſi nō ſeruiret ei in alio: niſi in hͦ ꝙ ſibi adularet̉: credo ꝙ indigne reciperet: et reſignare teneret̉: ſicut ille qͥ ſeruit in turpi officio. Turpeaūt officiū dr̄ cui ē annexū pctm̄. hec Alex. Sed tude hoc dic latius. jͣ. ſymonia. v. §. iiij.¶ Utrū dare adulatoribus ſit pctm̄? Rn̄. ꝙ tale 3pctm̄ ē dare qͣlis eſt adulatio ꝓpt̓ quā dat. Si veniale: vēiale. Si mortale: mortale. vtꝫ. lxxxvj. di. c.donare. ⁊ duobꝰ. c. ſe. Et ſic intellige Tho. ſcd̓a ſecūde. q. clxviij. Dare tn̄ adulatori: nō ꝓpter adulationē ſꝫ ꝓpt̓ pietatē ad ſuſtentationē nature nō eſtpctm̄. vt in dictis. c. no. Idem dic de dantibꝰ hyſtrionibus. vt in dictis. c.¶ Clericis adulatio ꝓhibetur. Et ſi exercēt adu̓­ 4lationē degradandi ſunt. xlvj. di. c. clericꝰ. el. j.¶ Adulatio fit qͣtuor modis ẜm Ale. vbi sͣ. Pri­ 5mo laudādo bonū qd̓ nō hn̄t. Scd̓o augēdo bonum qd̓ hn̄t pluſꝙͣ ſit. Tercio laudādo malū qd̓hn̄t dicendo bonuꝫ. Quarto minuendo malū ipſum ſcꝫ dicendo non tamgraue pctm̄. Primi duomodi ſunt venialia pctā: niſi īmiſceatur cōtemptꝰdei: vel in eo qͥ laudat: vel in eo qͥ laudat̉. Terciꝰet quartus modus ē peccatū mortale. ſi malum ſitmortale. facit. d. §. alias. in glo.ē alieni thori vi¶ Dulterium olatio. Vn̄ dicicur adulterium quaſi ad alienum thorum acceſſio. xxxvj. q. j. §. cum gͦ. Et aliquādo eſt ſimplex. ſcꝫ qn̄ ſolū alter eſt ſolutus: qn̄qꝫ duplex .ſ. quando ambo ſunt coniugati.

210

8