Adiuratio
et beneficio. Et ſi crimē ſit enorme ad ꝑpetuuꝫ car5cerē. vt in. c. tue. de pe. Et hoc de iure canonico ſꝫcde iure ciuili tendit vt puniat̉ debita pena. Denu2ciatio vero tēdit ad correctionē nō ad punienduſpctm̄ pena cōdigna: ſed vt deſiſtat a peccato. Et hͦꝓcedit tam in denūciatione euangelica ꝙͣ canoniſca. tam iudiciali ꝙͣ extraiudiciali.ſDiuratio Ri. in. iij. di. xxxvij.creaturaꝝ qͥd ē? ℟.ſ¶ar. iij. q. ij. ē ꝑ inuocationē diuini noīsīiNvel alterius rei ſacre obſecrando vl̓ im1perando inclinare eas ẜm ſe: vel in cōparationejad eas ad aliquid agendū vel patiendum.L ¶ Utrū adiuratio hoīs ſit licita? Rn̄. qui ſupra2ibidē ꝙ aut adiurās intēdit eos īclinare ad bonū1aūt ad malū culpe. Prīo mō aut adiurat obſecrardo. et ſic nō accipit nomē dei inuanū. Sic em̄ ad1iurauit apl̓s ad Ro. xij. Obſecro vos per miſeri-1cordiā dei vt exhibeatis corꝑa veſtra ⁊cͣ. Aut ad-iurat impetrādo et tūc ſubdiſtingue: aut adiurateū qui ſibi tenet̉ obedire: et ſic licꝫ. Aut adiurat eūin quē nullā hꝫ ptāteꝫ: et ſic aſſumit nomē dei inuanū qꝛ vſurpat ptātē in aliū quā nō hꝫ quantū in ſeeſt et peccat mortaliter. Si aūt adiurās intendit inclinare illum quē adiurat ad malum culpe: ſic no-men dei inuanum aſſumit.¶ Utrum adiuratio demonū ſit licita. Rn̄. qͥ ſu-pra ibidē. aut adiurat imꝑando: aut obſecrando.Primo mō aūt vt ip̄m doceant: vel obſequiū aliqd̓ faciant et ſic illicitū ē: qꝛ ꝑtinet ad quandā familiaritatē vel ſocietatē: licitū tn̄ ē aliqn̄ .ſ. cū aliqͥ ſan-cti viri ex ſpāli inſtinctu ſpūſſancti: vel reuelatōnediuina vtunt̉ mīſterio demonū ad aliqͦs effectus.Aut eos adiurat: vt a ſe ⁊ a ꝓximis expellat: ⁊ hͦ licet. qꝛ ſunt aduerſarij noſtri obſtinati: Et ſic intelligitur illud Mar. vlti. In nomine meo demoniaeijcient ⁊cͣ. Adiurare aūt eos obſecrādo ſꝑ illicitūeſt. qꝛ ſic quoddā ſignū familiaritatis īportat.3 ¶ Utrū adiuratio creaturaꝝ irrōnabiliuꝫ liceat.Rn̄. Ri. vbi sͣ. ꝙ aut adiurant̉ ẜm ſe et abſolute.et qͥ ſic eas adiurat nomē dei aſſumit inuanū. qꝛ r̄intelligūt adiurationē illā: aut adiurant̉ in relatōead aliū. et hoc dupl̓r: aut in relatōe ad deū: vt cuꝫaliqui ſctī ad infideliū ꝯuerſiōꝫ et infirmoꝝ in fidecōfirmatōꝫ inuocāt nomē dn̄i. ad hͦ vt eiꝰ virtuteip̄e creature irrōnabiles adiurate aliqͦ motu moueant̉. qͥ nō ē per eaꝝ v̓tutē naͣleꝫ. et ſic lꝫ. Aut adiurant̉ in relatiōe ad diabolū ad hoc vt diabolusab eis repellat̉ ne eis vtat̉. vt in inſtr̄o ad nocēdū.et ſic adiurātur ab exorciſtis eccl̓ie: et ſic etiā licet.1 ¶ Utrū adiuratio illicita ſit pctm̄ mortale? Rn̄.vt colligo ex v̓bis prefati Ri. vbi sͣ. ꝙ ſic ex ſe: qꝛſic ē directe cōtra ſcd̓m preceptū. Nō aſſumes nomē dei inuanū. Exo. xx.Dminiſtratio raett an̄ qͥsltīma ⁊ libepōt in iudicio agē et ꝯuēiri: ⁊ etiā exͣiudiciū d̓ aliqͣ re diſpone̓. fac̄. c. ex lr̄is. d̓ ꝓba. ⁊ ibi Inno. all̓at. l. ij. in. §. ij. C. d̓ iura. calū.¶ Utrū adminiſtrator teneat̉ de mala admīſtratiōe ſatiſfacere? Rn̄. ẜm Inno. in. c. ex preſentiū. d̓
atiopig. ꝙ ſic et ille cuiꝰ ē admīſtrator hꝫ actionē negocioruꝫ geſtorū cōtra eū qui male adminiſtrauit. ff.de neg. ge. l. iij. §. vlti. xij. q. ij. ſi qua de rebus. et. c.ſi qͥs qͣlibꝫ ꝯditōe. Un̄ aduerte ꝙ tenet̉ admīſtrator ẜm gl. in. l. cū oſtendimꝰ. ff. de fideiuſ. tu. d̓ dolo. vt ibi et lata culpa: vt. l. curatoris. C. de neg. ge.et etiā leui. vt. l. quicqͥd. C. arbi. tu. De dolo ſoluꝫtenetur ẜm gl. in. l. iij. ff. de neg. ge. qn̄ mea affectōeductus ſoluꝫ adminiſtranit. ⁊ lata culpa q̄ eqͥꝑat̉dolo: vt. l. qd̓ nerua. ff. depoſiti. De leui v̓o tenet̉vt cōiter: vt in. d. l. quicqͥd. Aliqn̄ etiā d̓ leuiſſima:vt qn̄ diligētiſſimꝰ erat geſturus. l. ſi pupilli. §. videamꝰ. ff. de neg. ge. Aliqn̄ de caſu vt in caſibus.v. poſitis in. l. ſi negocia. ff. d̓ neg. ge. Primus ſi acceſſit aīo depredādi. Scd̓s ſi noua negocia. et inſolita fecit. Tercius ſi culpa preceſſit. Quartus ſi fuit in mora. Quintꝰ ſi caſum recepit. Nota etiaꝫ ꝙadminiſtratus nō ſolū hꝫ actōꝫ ꝯͣ admīſtratorem.ſꝫ etiā cōtra heredes. Et intelligit Inno. vbi sͣ. qn̄dolo vel lata culpa aliquid geſſit ꝙ heredes tenentur. Si vero ex leui culpa nō tenēt̉ heredes niſi incaſibus. iiij. quorū tres ponunt̉ in. l. j. C. de here.tu. Primus ſi lis fuerat inchoata ꝯͣ tutorē. Scd̓usſi aliquid ad eos ꝑuenit de rebus admīſtrati. Tercius ſi de bonis adminiſtrati alijs ex gratia cōceſſit. qꝛ. ff. de fur. l. ſi pignore dicitur. ſpēs lucri eſt exalieno largiri. et beneficio ſibi debitorē acquirere.Quartus ponit̉ in gl. d. l. cum oſtendimꝰ .ſ. ſi nonexplicet inchoata per defunctū. qꝛ tenet̉ de leui. etiam. l. quicquid. C. de arbi. tu.¶ Utrū ſcienter cōmittēs admīſtratōꝫ indigno te 2neatur ip̄e de mala admīſtratione? Rn̄. ꝙ ſic. ẜmInno. in. c. ex rōe. de eta. et qͣli. allegat. ff. ad munici. l. lucius. §. imperator. ff. de ma. ꝯuen. l. j. in pͥn.per totū. et peccat mortaliter.an dēat fieri anteDmnONitlO denūciatōꝫ. Rn̄.a ꝙ ſic ē gl. in. c. qͣliter et qn̄. el. ij. de accu.et no. glo. in. c. licet heli. de ſymo. Uidede hoc. jͣ. denūciatio. in pͥn. et. §. ij. et. x.¶ Utrū an̄ monitionē ꝯſtituat̉ in mora qͥ eſt obli 1gatus ad aliquid dandū vel faciendū ſine determinatione tꝑis. vide. jͣ. mora. §. j.eſt ltīmus actꝰ ꝑ quē qͥ fiUO PTlOllius nō eſt ꝓ filio hr̄ pene naꝫ imitās. inſti. de adop. in gl. DiAuidit̉ aūt vt hr̄ in. l. j. et. ij. ff. d̓ adop. qꝛvna dr̄ arrogatio. qꝛ rogatur .i. interrogat̉ qͥs anvelit iſtū hr̄e patrē et pr̄ iſtū in filiū. Alia ſtat in nomīe gnāli. et ſupponitur hic ꝓ ſpē. ſicut in hͦ noīecreditor. ff. ſi cer. pe. l. j. et. ij. §. mutui.¶ Utrū adoptio et arrogatio in oībus ꝯueniāt. 1Rn̄. ꝙ ſic. niſi in aliqͥbus ſpēalibꝰ q̄ ſūt. v. Primūqꝛ adoptio ſit cuiuſlibꝫ mgr̄atus ꝯpetentis aucͣte.dū tn̄ apd̓ eū plēa ſit actio .ſ. meꝝ et mixtū īperiū.C. de ado. l. j. Arrogatio aūt tm̄ fit aucͣte pͥncipisinſti. eo. in pͥn. Scd̓m in arrogatiōe requirit̉ vtriuſqꝫ verbuꝫ expreſſū. in adoptiōe nō. Un̄ infansnō pōt arrogari. ſꝫ adoptari ſic. ff. de adop. l. j. ⁊. ij.⁊. l. in adoptiōibus. hec ꝓbat̉. Terciū ꝙ arrogatio ſtatim arrogatū et res ſuas et liberos qͥ erāt in