e

predicare an facere. reſpondit quis magis meretur. vades ad ſacͣtum iacobū velad ſcm̄ iacobū oſtedens viā yideo multaq̄ nō ſūt mea. multa audio q̄ nō intelligo.⁊ multa loquor q̄ nō operor. Ergo videtur ꝙ ꝑ ſolū viſū loq̄lam et auditu nō ſaluatur ho ¶ De verbis bonis ⁊ malisViloqͥtur verba bona eſt quaſi osdei ⁊ qͥ loqͥtur verbā mala eſt quaſios dyaboli. Qn̄ ſerui dei cōgregātur ī aliquo loco ad loquendum. debet tractare depulchritudīe virtutū ut placeant eis virtutes. qꝛ ſi placerēt eis virtutes. exerceretur ī eis. Et ſi ī virtutibꝫ exercerent̉. ſemꝑab eis virtutes aplius amaretur. Quātōhomo magis plenus eſt vicijs. tanto magis ei neceſſarium eſt loqui de virtutibus.Sicut enim ex frequēti colloquio prauode vicijs incidit quis in vicia faciliter. ſicex frequēti colloquio ſancto de virtutibꝫfaciliter inducitur ⁊ diſponitur ad virtutes. Sed quid dicemus; de bono nō poſſemus dicere bonum nec de malo poſſuꝰdicere malum. Quid ergo dicemus de bo-nō nō poſſemus dicere ꝙͣtum bonum ſitnec de malo culpe ⁊ pene ꝙͣtum malum ſit