ſuis verbis ⁊ moribꝫ niſi in illa cōpoſicōein qua diuīa gratia cōpoſuit eum. Beatusqui ſcit cōſeruare ⁊ abſcōdere reuelacōesdei. qꝛ nichil ocultū quod nō reuelet deusqn̄ plcet ſibi. Si quis eſſꝫ ſanxior homode mūdo ⁊ reputaret ſemaiore pccoremde mūdo. in hoc eſſet humilitas. humilitasneſcit loqui ⁊ paciētia nō audet loqͥ huīlitas videtur michi eſſe ſicut fulgur. ſicut enī fulgur facit ꝑcuſſiones terribiles ⁊ pꝰmodū nichil poteſt inueīri ex eo. ſic humilitas diſſipat omē malū ⁊ eſt umica oīspcc̄i ⁊ facit hoīeꝫ nichil ſe reputare ꝑ huilitatē inueīt hō gͣciam cora deo ⁊ pace cumproximo. Sicut rex quis magenꝰ ſi vell-mittere filiā ſuā ad alique locūnon poneret eam ſuꝑ equ non domitū ſuꝑbū et calcitroſum ſed ſuꝑ equmnāſuetū ſuauit̉ anibulātem. ſic deus nō ponit gͣtiam ſua in ſuꝑbis ſed in humilibus ⁊ in manſuetisDe timore dn̄itimor dn̄i ſanctis omne malum timorem expellit ⁊ cuſtodit illa bonaque nō poſſunt līgua expͥmi nec etia cogitari. qꝛ timorem dn̄i habere maximum donum dei eſt. nec omnibus datū. Qui non

I