exaltari huīlia te. Si vis honorari deſpice te ⁊ honora deſpiciētes te. ſi vis haberebonū ſuſtīe malū. ſi vis eē in qͥete labora ſivis bn̄dici deſidera maledici. O ꝙͣ magͣſapiētia ē ſcire hec facere ⁊ qꝛ hec mag̓ ſūt nōoībꝫ data ſūt. Si mille anis vixeit hō nechaberēt ex os ſuū ſatis haberꝫ facere intiī corde ſuo. nec poſſet ad ꝑfectū ꝯplemētūperueniretatum haberet facere ſolū intus.Nullꝰ deberet velle videre aliqͥd ul̓ audireſiue loqͥ de aliqͣre niſi uſqꝫ ad vtilitatemſuā. nec vltra ꝓcedere vllo mō. Qui nonvult cognoſcere non cognoſcetur; ſed venob̓. qm̄ illi qͥ habēt doͣ dei nō cognoſcūt.⁊ qͥ nō habēt nō qͣrunt hō fingit deū qͣlemvult. ſꝫ ſemꝑ ip̄e ē qͣlis ip̄e eſt ¶ De ſciētia⁊ vtilici inutili ⁊ de p̄dicacōe verbi diuiniVi vult ſcire ſatis inclinat caput ſatis ⁊ oꝑetur ſatis ⁊ trahit vetrem ꝑterra ⁊ dn̄s docebit eū ſatis. Suma ſapietia ē boͣ oꝑa facere ⁊ bn̄ ſe cuſtodire ⁊ iudicia dei ꝯſideare. Dixit ſel̓ cuidā volēti iread ſcolas ca diſcēdi Cur vis ire ad ſcolas;Summa tocius ſapientie eſt timere et amare hec duo ſufficiūt tibi. Tantam ſapi-entiam habet homo ꝙͣtum boni operatur

Iufutlbe