non plus Nō ſis nimis ſollicitꝰ fore v̓til̓alijs. ſed eſto magis ſollicitus ut ſis vtilistibiip̄i. Volumus aliqn̄ multa ſcire proalijs ⁊ pauca ꝓ nobis. Serbū dei non eſtdicētis nec audiētis. ſed oꝑantis illd̓. Mlti neſciētes natare intruerūt in aqͥs ut adiuuaret ꝑeutes in eis ⁊ cū ꝑeutibus ꝑierūtPrius erat vnū malū poſtea ſunt duo Sibene ꝓcuras ſalutem aīe tue bene ꝓcurab̓ſalutem oīm amicorū tuoꝝ; ſi bene facisfactum tuū bene facis oīm factum bene volētium tibi p̄dicator verbi dei poſitus eſta deo. ut ſit cādela ſpeculum ⁊ vexillifer po-pulo dei. heatus ille qͥ ita dirigit alios ꝑviam rectam ꝙ ip̄e non ceſſet ire ꝑ eam.⁊ ſic incitat alios ad curredum ꝙ ip̄e currere nō deſiſtat. et ſic eſt adiutor alijs ꝙfiāt diuites ut ip̄e ex hoc nō fiat pauꝑ redo ꝙ bonus p̄dicator magis loqͥtur ſibiꝙͣ alijs. idetur michi ꝙ qui vult animaspeccatoꝝ trͣhere. magis debet timere ne ipſe male ab eis trͣhatur. ꝙ ſollicitus eſſe uttrͣhat. Cui quidā frater. Quo tunc AilleAu̓te oculos tuos ne videat vaītatē Illi qͥdicūt nō app̄hendunt ⁊ illi qui audiūt nōintelligūt. Sixit ei quidā Quid eſt mneliꝰ

72 6