timet on̄dit ſe nō habere qd̓ ꝑdat; timqrdn̄i regit ⁊ gubernat hoīeꝫ ⁊ facit eū veīrein gratiā. Si qͥs haberet gratiā dei timordei cōſeruat ea ⁊ ſi non habet facit ad eāpueīre. Oēs creature racōnabiles q̄ ceciderūt nunꝙͣ cecidiſſent ſi hec doͣ habuiſſent.Hoc ſāctum donum eſt niſi ſanctoꝝ ⁊ ſanctarum. Et quāto aliquis magis eſt gracioſus nō eminꝰ humilis ⁊ timoratus. etvirtus in quo homines minꝰ ſe exercēt nōeſt minor alijs. Homo qui offendat intātum deum ſuum ꝙ dignus eſt morte. cūqua ſecuitate poteſt ante preſētiam eiusire; Beatus qui ſe cognoſcit veraciter incarcere eē in hoc mūdo. et ſemꝑ dn̄m ſuumoffendiſſe. Multum valde debet homo timere a ſuꝑbia ne precipitet eū a ſeip̄o. eta ſimili tui time ſemꝑ ⁊ caue nō ē ꝑfecta ſecuitas hoī dū ē in hoc mūdo inter inimicosnimicꝰ ē caro vr̄a ⁊ ip̄a cū demoībꝫ ſemꝑeſt aduerſ aīam Maiore ergo timoremdebet hō habere ne malicia ſua ꝓpria deumcat eū ꝙ de aliare de mundo Impole ē eniꝙ hō pōt ad graciam dei aſcēdere ul̓ ī ea ꝑſeuerare ſine ſācto dei timore ⁊ ſcō pauoreqͥ nō hꝫ timorē dei ſignū hꝫ ꝑeūdi. Timor

xii3