Ileſus finis optatus Cap. xviii.Liber. v. Ieſus finis optatus Cap. xviij

poſſunt intelligi ſancti ꝑfecti. Per femur: illi uero ꝗquaſi ſola regeneratione xp̄i per baptiſmū quaſi exſuo femore ꝓpagati obtinēt regnū celi. In utriſoaūt ſcriptū eſt nominatiuū & regiū nomen xp̄i. Sicut aūt ip̄e ih̓s ſucceſſiōe paterna: & ſtrenua paſſiouis uictoria obtinet nomē iſtud: ſic & ſuos emulatores ꝑfectos uult utroqꝫ mō ſue maieſtatis gl̓iaiſigniri: licet ip̄oꝝ uictoria non ſit ex ip̄ius uictorioliſſimi ih̓u ꝓpagatiōe cōtinua: cuius gr̄a. & principium & mediū & finem oīs uictorie cōſequūt̉: acꝑ hoc ſi cū ih̓u ſūt reges regū: & dn̄i dn̄antiū: ī ip̄o& cū ip̄o: & ꝑ ip̄m ſolū oīa poſſidentes. O ꝗͣ glorioſū ē huius excellētiſſimi regis ihu regnū: in quocū ihu regͣnt oēs iuſti: cuius rex ē ueritas: pax: & charitas: uita et̓nitas: ī quo ē ptās excellēs: ſapiētia fulgens: fons bonitatis p oīa ſe diffundēs: nec regnatium pluralitate diuidit̉: nec participatiōe minuit̉:nec numeroſitate confundit: nec inequalitate inordinat̉: nec circūſcribit̉ loco: nec uariat̉ motibus:nec tempore menſurat̉.¶ Ieſus finis optatus ¶ Cap. xviii.D finem oīum deſignatoꝝ ih̓ni: hoc ultimū nos ducit capitulū: ꝗa btitudo & finisnoſter in eius btītudīe cōſumat̉: ꝗ ē fons& origo oīum bonoꝝ: & ip̄oꝝ cremētū & ultimūcōplemētū: quod de ip̄o dicit Ioan. dilectus. Egoalpha & o: pͥncipiū & finis. Quia ſicut ꝑ uerbū et̓nalit̓ dcm̄ oīa ꝓducūt̉: ſic ꝑ uerbū carni unitū promouēt̉ & fin.iūt̉. Ac ꝑ hoc uere & ꝓpͥe ih̓s ē finisnr̄ ip̄e & dus noſter: cuius nūc deſiderio uiuimus& ī eius plēo āplexū ſatiabimur. Ip̄e hoc nr̄m deſiderium accēdit: cū in fine Apoc. Ioan. dicit. ſ pōſus& ſponſa dicūt: ueni: q. d. ſponſus ih̓s: & ſpōſa uirgo glorioſiſſima maria: & tota btōꝝ eccleſia dicūtueni .i. noſtꝝ deſideriū accēdūt. qͣſi nos auide expectates ad p̄miū boni ſui ſummi. Quidā libri hēntſpūs & ſpōſa dicūt ueni: & dicūt ꝙ greci ſic hn̄t: &tunc ē ſenſus ꝙ ih̓s tā ꝑ ſe ꝗͣ per inſpirationes ſuasfactas in mente ſpōſe accendit deſideriū ſui aduentus: cui & illi ꝗ ſunt uera ſpōſa affectuoſe concordant. Qui audit ergo hāc .ſ. uiſcerabilē inuitationēuerbo & oꝑe plena fide & uiſceraliſſima charitatedicat: ueni .i. totus accēdat̉ ī ardor deſiderii ſupplein huius boni. Vnde & ih̓s amore effuſus ſe liberalit̓ offert dicēs. Qui ſitit ueniat: & qui uult accipiataquā uite gratiſ: ꝗa tā pͥma gr̄a ꝗͣ oēs alie a ſūma &gratuita chatitate xp̄i ih̓u liberalit̓ p̄deſtinat̉: offertur & dat̉. In huius ergo ultimi finis ihu deſideriotā intenſo libꝝ claudamus. d. cū Ioāne. Veni dn̄eih̓u. Ab ip̄o .n. ih̓u eterni pr̄is filio: & eius emanatione et̓na: ꝑ oīum ab ip̄o creatorē: & aſſūpte ſue nature gl̓ioſa myſteria: & ꝑ ꝓpagatos diuerſos ſtatusa ſpū ip̄ius ih̓u in ſua eccl̓ia peregrīa: & et̓ni regnieius ſublimia in hūc dulciſſimū finē: ip̄o ih̓u puiſſimo nos miſericordit̉ deducēte ꝑuenimus: adiuti p̄ſidiis ſacratiſſime uirgis marie mr̄is eius: & ꝓtectiuis cuſtodiis btīſſimi archā. Michae. cuius nūc pͥorum ueſpoꝝ cātauimus ſolēnia: & ſeraphicis īflam

mationibus & ſuffragiis protoſigniferi uulneriimcrucifixi Frāciſci: in cuius loco & mōte ſacro īpreſſiōis eorūdem ſacroꝝ uulneꝝ: nūc ī uigilia archangeli michaelis: cuius tꝑe h̓ quod nūc ſancti frēs faciūt: quadrageſimā ieiunāt: ad hūc terminū: & librihuius cōplemētū nos ih̓u miſericordia clement̓ adduxit. Sūmo ergo oīum prīcipio & ꝑfectiſſimo fini: ip̄i ih̓u gr̄as referamus: ꝗ nos decurſis tātis pelagis ꝑduxit ad portū: orātes ſupplicit̓ & trementer:ut ſi in aliꝗbus locis alit̓ locuti fuimus ꝗͣ ip̄e uoluerit p̄ſtet īdulgētiā deliquēti. Quod ſi ē ꝗ pie corrigat: & īuidū dētē amoueat: ne forte magis ſuis nutriēdis uitiis/ & excuſādis in oculis mūdi ꝗͣ noſtrecorreptiōi ītendat: ac ꝑ hoc cōtra ſe pungentē ueritatē: iacula tendat malitia nō charitate ꝑmotus: dūadhuc uiuo paratus ſum correptionē ſuſciꝑe. Si autē piiſſimi ih̓u uelox uocatio me ſubtraxerit ex hacluce: romana eccleſia cui per ſpiritū ih̓u datū ē uniuerſale magiſferiū poſtꝗͣ fuerit a fecibus truculentebeſtie expurgata: ſi qua īdigna eē ꝑſpexerit: dignetur obſecro emendare. Cui ſoli & eius correptiōi librum: & me plene ſubmitto: & ſolius ſedis apoſtolice: in cuius fide me uiuere ꝓfiteor: examinationi:emendationi: & protectioni relinquo omnia que īhuius libri ſerie cōtinentur. Et omne quod contraillā eēt deteſtor: nec aliquid cōtra eius iudicium teneo: ſentio: uel affirmo. Et ſi eſſet ī dictis meis plene reuoco. Nec aliquis inferior preſumat cōtra hūclibrum aliꝗd innouare: quod eſſet ī iniuriam ſūmeſedis: cui ſoli emēdandus liber diuīo ſpiritu & trāſmiſſus. Nam quicquid ī his que ſcripſimus minusbene diximus nobis īputamus: tamē in conſpectuip̄ius ieſu loquimur: ꝙ recto zelo & ſincera charitate oīum: ut aperiat̉ oculus mētis ad intuēda horrēda & corrigenda inūdantia uitia ſtatus preſentis.Si quid uere digne ſpiritus ieſu chriſti fecit nos dicere: illi fidelit̓ reddimus: & ip̄i ſoli ih̓u gratie perſoluantur: Qui cum patre & ſpiritu ſancto uiuit &regnat īmenſus & eternus: & deus benedictus atbenedicendus in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Liber qui intitulaturArbor uite crucifixe leſu deuotiſſimi fratris Vbertini de Caſali ordinis minorū felicit̓ explicit. ImpreſſusVenetiis ꝑ Andrea de honettis de Papia. Anno. M. CCCC.LXXXV. Die. xI. Martii. Ioāne Mocenico indytoptincipe regnante.