Telus teſtis ueridicusCap. xiii. Ieſus teſtis ueridicus

ꝑfectos: excluſo illo brutali errore ꝙliarcaꝝ: de quodicit Aug. xx. de ci. ca. vii. dicendū ꝙ ſignificat tamregnū gre: quo ſcī dū h uiuūt: ſpālit r̄gnāt cū xp̄o:ꝗͣ regnū gl̓ie in quo ſancti ante reſuſceptionē ſuorū corpoꝝ ꝗetant̉. In hac ergo ciuitate reꝗetionisꝑfecte ī altiſſima pauꝑtate & euāgelica ꝑfectiōe firmata: fac nos interim pie ieſu requieſcere: & ab inſidiis diaboli ſeducētis nos miſericorditer protegeut ſecuri poſſimus tremendū iudiclū: ī traꝗlla paceconſcīe & contēplationis celice expectare.¶ Ieſus teſtis ueridicus. Cap. xiii.liſſimus ieſus ꝗ in ſue cōuerſatōis exēplo oībus ſe uiā miſericorditer fecit: & in eterno p̄mīo ſe uitā btis on̄det: in oīum generali iudicio ueritatē ſe patenter oībus iudicio demonſtrabit. Et quia uiuens ī carne tria ſingulariter futura p̄dixit .ſ. uniuerſale iudiciū: cōmotionē omniū uirtutū celeſtiū: & turbationē inferioꝝ: & uniuerſalē reſurrectionē oīum. Idcirco hec tria dicūt̉ ultimā oīum cōſumationē p̄cedere: ſiue maloꝝ ī recluſionepenaꝝ: ſiue electoꝝ in locatōne celeſtiū ſediū: & iōtria predicta ī hoc ca. ꝓſequamur. ¶ Circa aūt uniuerſale iudiciū h̓ ſciri opportet: ꝙ iuxta atteſtationēieſu ē oīno futurum: in quo deus ꝑ dn̄m nr̄m ih̓mxp̄m iudicabit uiuos & mortuos: bonos & malosſcd̓m exigentiā meritoꝝ. In hoc aūt iudicio fiet libroꝝ aptio: ꝗbus merita & demerita uniuerſoꝝ ſibi ipſi & inuicē īnoteſcent: faciente hoc uirtute illius libri uite .ſ. ieſu uerbi miſericorditer īcarnati: quiin forma diuinitatis nō uidebit̉ niſi a bonis: in forma uero hūanitatis ī qua & ſnīam ꝓmulgabit uidebit̉ tā a bonis ꝗͣ a malis: licet in eadē forma terribil̓apparebit reprobis: & blandus electis: quoꝝ oīumrō pōt ſumi: ꝙ ſicut op̄s ieſus oīa ſecundū altitudnē ſue uirtutis ꝓducit: ſic ſecundū rectitudinē uertatis deducit: & ſcd̓m bonitatis plenitudinē felicit̓cōſumabit. Et quia nature rōnali que libera ē ad ſuos actus dederat legē iuſtitie ſcd̓m quā regularet̉ īmerito: per quā ſi uellet actus ſuos ordinaret ī deūex qua efficeret̉ digna regno: uel ſi nollet fieret digna ſupplicio: cuius uoluntatis actus ſepe ī hac uita ꝑ malitioſā uertiginē occultant̉: hinc ē ꝙ ad manifeſtandū in ieſu altitudinē uirtutis rectitudinē ueritatis: & plenitudinē bonitatis: neceſſe eſt ſeꝗ uniuerſale iudiciū: in quo fient retributiones abundep̄mioꝝ: aꝑte declaratiōes meritoꝝ: & irreuocabileſlatiōes ſnīaꝝ: ut iuſtis & abūdis retributōibus ſtipēdioꝝ ſūme bonitatis plēitudo aꝑtis declaratiōibus meritoꝝ ueritatis rectitudo: & in irreuocabilitate ſnīaꝝ ſūme uirtutis & ptātis ieſu altitudo: cunctis certa claritate apꝑant. ¶ Primū igit̉ quia iuſtaretributio reſpicit culpā: cui debet̉ pena: uel iuſtitiāꝑ xp̄i gr̄am: cui debet̉ gl̓ia: & uniuerſi filii ade hāchēnt uel illā neceſſe eſt uniuerſale iudiciū has dr̄iasdemōſtrare. Rurſus qr aꝑta declaratio meritoꝝ recrit ꝙ ſil̓ apꝑeat: & quid agi debuit ſcd̓m reguiā iuſtitie: & ꝗd ē actū a uolūtate libertatis hūane: hincē ꝙ & libri cōſcīe apiēt̉: ut appeat ipſa iuſtitia ſcd̓m

quā approbāda uel reprobāda ſunt merita. Poſtremo ꝗa irreuocabilis ſnīa dēt fieri ab eo ꝗ poſſit audiri: & a quo nō poſſit appellari: & dei lux ſūme delectabilis nō poſſit facie ad faciē uideri ſine deiformitate imaginis: & iocūditate btītudīs: ꝙ iuſte reprobis ē negatū. Idcirco neceſſe ē ꝙ iudex apꝑeatī effigie creature. Quia uero pura creatura auctoritatē nō hēt a qua appellari nō poſſit: hinc ē ꝙ neceſſe ē ꝙ iudex nr̄ & deus ſit ꝗ iudicet ꝑ auctoritatē ſūma: & hō ſit ꝗ uideat̉ & diſceptet cū pccōribus examinādo & ꝓferēdo ſnīam. Et qr una uox diſceptationis terret culpabiles: aſſecurat īnocētes: hīc ē ꝙuna eius facies & electos letificabit & īpios deterrebit. Liber aūt uite ſecūdū aug. xx. de ciui. dei ca..xiiii. ē q̄dā uis dīna qua fiet ut unicuiqꝫ cūcta oꝑaſua bona uel mala ī mēoriā reuocēt̉: & mentis ītuitu mira celeritate cernāt̉: ut ſcīa accuſet & excuſet cōſcīam: ꝗdē uis dina libri nomē accepit: ꝗa ī eo quodāniō legit̉ quicquid ea faciēte recolit̉. Per librosaūt ī plurali ſcd̓m eūdē ītelligūt̉ ſcī ueteris & nouiteſti: qꝛ mali iudicabūt̉ ex cōꝑatōe iuſtoꝝ. De hislibris dr̄ Apoca. xx. Et libri aꝑti ſūt. Et alius liber aptus ē: qui eſt uite. Vōt etiā dici libroꝝ aꝑtio: aꝑiocōſcīaꝝ ut dictū ē: qua oēs ī oībus oīa bona uel mala unꝗͣ facta: uel dicta uel cogitata: ac ſi in libro aꝑtelegēt. Liber etiā uite ī certa ſcīa & lex & iuſtitia dei:& ſpāliter eius electrix mīa r̄ſpectu p̄deſtinatorumad eternā uitā qui quidē tūc ꝑ cōſumatā gloriā oībus aꝑiet̉ electis. Per euidentiā aūt exterioris effectus aꝑiet̉ dānatis. Scdm enī huius libri legē & iuſtitiā īenarrabilē aptā ad ꝓpriā cōſcīam & oīum aſſiſtutiū iudiciū tāꝗͣ pluriū librorū: qui uelint nolitcōteſtabūt̉ & cōcordabūt iuſtitie pͥmi libri: ꝓferet̉ſnīa iuſta & clara & irreuocabilis ī et̓nū: ꝑꝑ qd̓ ſeꝗ:ī apoc. ꝙ iudicati ſūt mortui ex his que ſcripta eratī libris ſcd̓m oꝑa ipſorū. ¶ Cōuēiēs āt fuit ꝙ iudiciaria ptās daret̉ ieſu xp̄o etiā ſcd̓m ꝙ hō: reſpectuoīs uniuerſalit̓ creature: pͥmo ꝗdē & principaliter ꝓpter gr̄am unionis. Secūdo qꝛ ꝑ hūilitatē paſſionishūana natura meruit etiā ſuꝑ angelos exaltari. Sicut dr̄ phy. ii. ut ī noīe ieſu oē genu flectat̉: & etiāne deus uideat̉ crudeliter ſe hr̄e ad hoīes: illū on̄ditiudicē: quē eis effecerat frēm. Quia etiā ſecundumAug. in. iii. de trinitate: inferiora quodā ordine reguntur a deo ꝑ ſuꝑiora: opportet dicere ꝙ oīa regātur ꝑ aīam xp̄i: que eſt ſuper oēm creatura: & poſſillū ꝑ mr̄em ſuam uirginē glorioſā. ¶ Circa ſcd̓m.ſ. generalē cōmotione oīum: licet illa cōmotio ſutꝑ multa ſigna p̄cedentia iudiciū: de obus nūc ꝓpt̓ꝓlixitatē ꝑtranſeo: qꝛ ī multis multa legūt̉. Singulariter tn̄ ī flagratōe igniū hoc erit amplius manifeſtū. Ignis .n. p̄cedet an̄ faciē iudicis: quo terre facies exuret̉: ita ꝙ huius mūdi ſpēs mūdanorū ignibcōflatōe ꝑibit. Dr̄ aūt tranſire figurā huius mūdi n̄qͣtū ad deſtructionē totalē huius mūdi ſēſibiliſ: ſedꝗa ꝑ actū iſtius ignis oīa elemēta īflamātis conſument̉: uegetabilia & aīalia purgabuntur: & nouabunt̉ elementa: maxime aer & terra: purgabuntū