Nelus falſificatusCap. viij.leſus falſificatus

iſtud p̄ambulū eſt ad diſſolutionē uniōis naturaꝝin ih̓u: ꝗ erit error principalis maximi antixp̄i. Hocergo fuit plaga mortis: qꝛ oīo hic debuit mori ſuꝑbia auctoritatis ēius fl̓a: ſed curata eſt plaga mortiseius: & admirata ē uniuerſa t̓ra poſt beſtia. Modusāt cure eius īfra deſcribit̉ eodē ca. narratis mal̓ quefecerat cura eius: cū dicit. Et uidi aliā beſtiā aſcendētem de terra: & hēbat cornua duo ſil̓ia agni: & loq̄bat̉ ſicut dracō: niſi hec mala beſtia aſcēdiſſet: q̄ humilis eſſe debuit: plaga mortis illius fere nō potuiſet curari. Hec beſtia aſcēdens de terra ē religioſoꝝcaterna: q̄ ad dignitates eccl̓iaſticas iā ē diu multūaſcēdere aſpirauit: qd̓ cognoſcēs pardus ī medicināplage ſue multos ꝓmouere curabat: & iō ip̄a anhelās aſcēdere qͣtū potuit ueritati reſtitit: caput peſſimū uulnerati & cur adhibuit medicina p̄dicādo: aſſerēdo eiuſ legitimā auctoritatē & ſnīas extollēdo.Cam aūt quare hec mala beſtia curare potuit: hanctā legitime mortis plaga expͥmit Ioannes cū dicit:ꝙ hēbat duo cornua ſimilia agni. Cornua quibusagnus ſine macula ih̓s uētilauit mūdū & expugnauit diabolū fuerūt ſcītas uite & ueritas doctrine. Etqꝛ mūdus hic uſqꝫ hodie ī religioſis nouis mēdicātibus credidit. Idcirco iſtis duobus cornibus .ſ. ſcīqͣ crediderūt eos ueritatē ſcire: & ſcītate credita qͣ n̄dubitabāt eos tāte fl̓itati uelle fauere. Sic fuit oīocurata plaga ueri uulneris: nec magis firmata fueritcruēta beſtia hoꝝ cura: ꝗͣ debilitata fuerit mortiferiuulneris ꝑcurſura. Poteſt ēt ꝑ hec duo cornua ī religioſa beſtia ſignificari eminētia duoꝝ ordinū: quiuident̉ ih̓m ꝑegriuū & pauperē & ſcm̄ magr̄m ſingulariter imitari: ac ꝑ h̓ ſil̓ es eſſe eis ꝗ fuerūt ī curap̄dicte beſtie in diuerſis gradibus pͥncipales: tn̄ qex eis cardīales: archiep̄i: ep̄i: & ordinū illoꝝ prelatilectores: & magr̄i alij & magni & ꝑui cōiter p̄dicabāt p̄dicta: nō miꝝ ſi tātoꝝ uiroꝝ caterua aꝑturāuulneris īmenſi repelere & curare potuerit. Et tn̄ itafuit ltīmus ictus ꝙ multitudo īniiabilis ferā mortē in auctoritate beſtie uel credebat ꝓ certo: uel cūmulta ꝑplexitate cōſcīe & dolore uiuebāt. Et in hifuit ꝓpͥe pūctio caude ſcorpii locuſtaꝝ ꝗ hic impius abyſſi angelus p̄ſidebat. Vt aūt pateret mūdo ꝗͣfalſa & mortifera cornua fuerūt iſta: dicit Ioānes ꝙabſit ꝙ fuerit uera cornua agni: ſed īpia hypocriſisſimulata. Vnde dicit ꝙ hec beſtia loq̄bat̉ ſicut draco: qꝛ ſpū diaboli cecata & demētata: & uāitate & ſuꝑbie appetitu honoꝝ & pͥuilegioꝝ ſuoꝝ: & timor̄ꝑdendi ea agitata & īpulſa a uerbis ſimulatoriis &heſtiā cōmendātibus plena: ꝗcꝗd ſit de alijs conditionibus eius de auctoritate ſua magnifice loq̄bantur. Vt aūt āplius declaret mala q̄ fecit hec beſtia: dicit ꝙ fecit oēs hītantes ī terra adorare beſtiā primācuius plaga mortis curata ē: qꝛ oēs ferūt eius auctoritatē reuereri: & ad eius īdulgentiā falſam totū mūdū cū miris adoratiōibus adduxerūt. Et ſigna magna dr̄ feciſſe: & ī ptāte pͥoriſ beſtie ī cōſpectu eiusita ut ignē de celo faceret cadere ī terrā in cōſpectuomniū hominū: qꝛ ī cōſpectu eius & ubiqꝫ ꝑ totū

mundū plenitudīe auctoritatis eius fultī: ac ſi ī conſpectu eius p̄dicabāt ueritatē & ſcītatē auctoritatisſue ignē furētis iracūdie dei & eterne mortis facientes ſupreſiſtētes deſcendere de celo fidei xp̄iane: &ēt ignē ſpūs ſancti & eterne bn̄dictōis dei falſa promiſſione ſpōdentes oībus adorātibus ꝑ obedientiam hūilē huius male beſtie uolūtatē. Vnde & ꝑ ſentētias faciebāt occidi oēs ꝗ nō adorabāt imaginembeſtie .i. ꝗ eius beſtiales ſnīas tanꝗͣ malitie ſue imagīes nō ſeruabāt tanꝗͣ ueras & diuinas. Ne aūt crederes ꝙ cōminatio poſſet nocere uel iuuare ꝓmiſſio: dicit ſpūs ſcūs ꝑ os loānis ꝙ hec beſtia ſeducithītantes ī terra: q̄ ſeduxit a ueritate & ſeq̄la pͥmi ueri pontificis totū mundū & huius malitioſe beſtieſubdit ptāti. Poteſt aūt dici ꝙ per illa ſigna magnade celo ītelligunt̉ tria: q̄ falſificabat illa mala beſtiatanꝗͣ faciēs tria horribilia ſigna fl̓a corā mūdo: &totū faciebat ī uirtute ptātis pͥoris beſtie: qꝛ nō audebāt ſic ſublimato & potēti reſiſtere: & ſperabantiſtis adulatōibus ꝑ eā ad dignitatē aſcēdere: ſicut &ī multis cōtingit ad ip̄oꝝ hnalē ruinā. Primū aūt ſignū fuit grādis auctoritas eccl̓ie totius: q̄ ī colegiocardinaliū uidet̉ cōſiſtere: & ipſi hoc fecerāt: ac perhoc cōtradicere erat: ut dicebāt eccl̓ie auctoritatē deſtruere: & cōtumacit̓ nō obedire. Sed hoc fuit falſiſſimū ſignū: qꝛ ī hoc ē maxīa auctoritas eccl̓ie ꝙadeo ē: nō a ſeip̄a. Et iō eoip̄o ē potētiſſima: quo ꝑſeip̄am nō pōt deſtrui: nec ꝑ aliud minus deo. Dicere ergo cardiales uel eccl̓iā hoc nō poſſe: ē dicereeccl̓iā ſūme poſſe: ſicut eoip̄o deus ē ſumme oīpotens: quo ſuā oīpotentiā ſibi ē īpoſſibile deſtruer̄.Sic & piiſſimus deus potentiā ſuā ī ſummū pōtificē trāſfundēs licet electionē ip̄ius eccl̓ie cōceſſeriteiectionē tn̄ ſuo tm̄ iudicio r̄ſeruauit. In hoc ergoſigno mala beſtia eduxit hītantes ī terra ¶ Scdm̄ ſignū fuit grādis ſapīe & uniuerſal̓ ſnīe magr̄orumſuoꝝ ꝗbus cōtradicere uidebat̉ ſtultū: hereticū: &īſanū. ſed hoc fuit fl̓ m ſignū: ſicut & pͥmū: qꝛ ſcōꝫſnīe magis ē ſtandū: quoꝝ fuit diuina ſapīa: ꝗͣ īflatiue ſcīe huius tꝑis ſeductorii: q̄ aere fumoſo & ceco paga̓e ſcīe ē īfecta: & ideo ip̄i erāt ſtolidi errātes& inſanii: qꝛ ex p̄ſumptōe capitis ſui p̄fumebāt ſanctoꝝ pr̄m & doctoꝝ & cōſilioꝝ diffinitōibus contraire. Sicut abūde pōt ꝓbari: ꝑcurrēdo ſcōꝝ canonū īſtituta. ¶ Tertiū ſignū fuit ſophiſtica argumētatio rōnū: quas ex ſubtilitate hūani īgenii ſemetip̄m ꝑalogizātis: ac ꝑ hoc ſeductoris & ſeducti: adhec ꝓbāda ppl̓is adducebāt dn̄tes ml̓ta īania. Deꝗbus pōimus tm̄ duo: quoꝝ unū ē ꝙ papa poteſtoīa diffinire: & noua cōdere: ſecundū ꝙ cuilibet licet ſuo iuri reſignar̄. Quoꝝ pͥmū ē irrefragabiliterueꝝ: ſed peſſime adductū ad ꝓpoſitū: cū dr̄ ꝙ papa pōt ſtatuere ꝙ oīs papa poſſit reſignare: & de h̓nouū ius facere. Cū .n. deus poſſit oīa: ſeip̄m nonpōt deſtruere: uel ſtatuere ſe non eſſe. Sic nec papaaliꝗd potuit ſtatuere: qd̓ anctoritatē ꝓpriam faciatuacillare: nec pōt aliqd̓ ſtatutum facere: qd̓ ſibi uelſucceſſotibus ſuis tribuat uel minuat poſſe: nec ali

F iij