Neſus franciſcum generansCap i.leſus franciſcum generans

feſſiue corſceduntur: quia tēpotalis perſecutio pōttotum mūdum auferre: paupertas uer euangelicnihil quod mundi ſit poteſt defendere. Et ꝗꝛ prudētiſſimus creator nullā creaturā ſin loco fecit: paup̄tas uero & ꝑſecutio in mūdo locū n̄ habeant eispoſſeſſorie: ex nūc eis celicas ſedes dedit: certe aīalishō non ꝑcipit iſta: nec īpoſtor macularū dn̄e pauꝑtatis: nec qui eius cōſortiū ī angaria portat: ul̓ eiuspauꝑem uſū doloſe fermentat: poterit iſta ſentire:ſed qui hēnt ſpm̄ xp̄i qui pauꝑtatem docuit & ſeruauit: cū xp̄o iſta ſentient & iocūde obſeruant Dr̄ īlegenda pris ꝙ mandabat domos erectas dirui: autfres ex inde amoueri: ſi quid in eis ꝑ̄ciꝑet quod rōne appropriationis vel ſūptuū contrariū eſſet euangelice pauptati: hanc dicebat ſui ordinis fundamētū cuic ſtructura religionis īnitit̉: ut ipſius firmitate firmetur: & euerſione fūditus euertat̉. O ꝗͣ doloroſa conſequentia ſequit̉ ad predicta. Nā ſi ſciſſimi patris uerba ſunt uera: immo qꝛ de iſis dubitare filiis ē hereticum eſſe in regula ſua: ſequit̉ ꝙ cūdolore attendimus ꝙ nō eſt firma religio: ſed eueſa: nam a locis ſingulis totis uiribus eſt excōicatapaupertas: quod tantum in oculis mundi patet: utſingulis ciuitatibus ſumptuoſiora palatia cōiter &curioſiora loca: & maiora mundane uanitatis inſigniaſunt iſta: que a talibus pauperibus conſtruuntur. Nec ſunt uerba & ſignificata: que quidā ſāctusdoctor huius ſancte paupertatis ꝓfeſſor & zelatorſtrenuus in quodā ſuo tractatu quem de cōmertiopaupertatis fecit: inſeruit: gemens & ip̄e ſuꝑ malisque uidit: qui tn̄ noſtro reſpectu nihil potuit intueri. Nam ſicut molaris lapis magnus rapido curſu iniari proiectus deſcendit ad fundum. Sic a tempotibus illius doctoris & citra pondus amoris tēporalium ſic traxit huius ſtatus multitudinem ad profundum: ut iam non malū reputent pauꝑtatē expellere: ſed nephas & apoſtaſia putent ꝓ uera pauitate zelare: unde qui de pauꝑtate cōtra publicos exceſſus loquitur maxime ipſos tranſgreſſores iudicans: hoſtis publicus reputatur: & hoc dico ſi de illapaupertate ſit ſermo quā perfectio ꝓfeſſionis indicit: que omnia ita de medio tollit. Dicit ergo uir īle ſanctus introducens dn̄am paupertatē conqueride ruina. Surrexerunt quidam in nobis: qui nō erātex nobis quidam filii belial: loquentes uana: operates iniqua: dicentes ſe eſſe pauperes cum non eēnt.& me quā dilexerant toto corde glorioſi uiri de ꝗbus locuta ſum ſpreuerunt & maculauerunt ſequetes uiam balaam ex boſor: ꝗ mercedem iniquitatisamauit: homines corrupti mente & a ueritate priuati: exiſtimantes queſtū eſſe pietatem hoīes aſſumentes ſancte religionis habitum: qui nouum hominē non induerunt ſed ueterē palliarunt: detrahebant ſenioribus ſuis: & eorum qui ſancte conuerſationis inſtitutores fuerūt: uitam & mores in occulto mordebant: uocantes eos indiſcretos & īmiſericordes: crudeles: & me qua aſſumpſerunt dicebantocioſam: inſipidā: turpem: incultā: exanguē: & mor

tuam: & multa dicit doctor ille ſanctus ad prouocdum gemitum ſuper paupertatis ruinam quampaulatine cernebat. Sed nūc nō alienis indigemusuerbis: quia publicis factis non ſolū amatores paupertatis prouocantur ad gemitum: ſed cōiter hoīesmundi ſcandalizantur per malum exemplū: & diuites & potentes faciunt in deriſū: ꝙ tales exceſſusfacientes uelint pauperes noīari. ¶ Sed redeamusad paupertatem ſancti: qui eam nunc ſponſā: nuncſororē: nunc mr̄em: nunc dn̄am: nunc reginam appellare ſolebat. Et quia ſic paupertatem plena fideamabat: paupeꝝ ꝓuiſor deus tante ſufficientie frāciſci penuriam fecit: ꝙ in multis miraculis nec cibunec potus: nec domus deerat: cum pecunie & artis& nature facultate defeciſſe conſtabant. Qualis fuerit intentio franciſci in paupertate ſeruanda ip̄e on̄dit: cum fratri Richerio de marchia uiro ſacto & nōbili: & beato patri multū dilecto de paupertate querenti: reſpondit cum infirmitate de qua mortuus ēin domo ep̄i aſſiſinatis iaceret debilis: pater ſanctuſque uerba cū ſuo latino h̓ interpono: ſicut ſcūs pr̄ſocius btī franciſci multū continuus: frater leo manū ſua conſcripſit. Interrogauit aūt ſic frater Richierius de obſeruantia regule quo ad paupertatis articulum dic mihi pater intentionem tuam quā hēsmodo & credis habere uſqꝫ ad diem mortis: ut uaſeam certificari de intentione de uoluntate prima& ultima: utrum nos fratres clerici qui tot libros hēmus: poſſimus illos haber̄: ꝗͣuis dicamus ꝙ ſint religionis. Dixit ad eum beatus franciſcus: dico fraterꝙ hec fuit mea uoluntas & ē prima & ultima meītētio ſi fratres mihi credidiſſent: ꝙ nullus fr̄ debeat habere niſi ueſtimentum. Sicut regula nr̄a nobis concedit cum cingula & femoralibus. Nec ē reſponſio ſcī: poſtea dicit ſanctus frater leo: ꝙ beatusfranciſcis dixit ſicut per reuelationem acceperat: ꝙreligio fr̄m minorum eſt quidā puſillus grex quēfilius dei ī hac nouiſſima hora patri ſuo poſtulauitdicens. Pater uellem ꝙ faceres & dares mihi quēdāpopulum nouum & humilem ī hac nouiſſima hora: qui eſſet diſſimilis in humilitate & pauꝑtate abomnibus alijs qui preceſſerunt & eſſet contentushabere me ſolum: & ait pater dilecto filio ſuo. Filimi factum eſt quod poſtulaſti: & addebat beatusftanciſcus. Non eſt magnum ſi domīus uoluit habere quendam paruum populū inter ceteros aliosqui preceſſerunt qui eſſet contentus habere ipſumſolum altiſſimum ⁊ glorioſum: unde beatus franciſcus dicebat ſicut ex reuelatione acceperat: ꝙ ideouoluit ut uocarentur fratres minores: quia iſte eſtpopulus quem filius ſuo patri poſtulauit. De quodicit in euangelio ipſe filius dei. Nolite timere prſillus grex: quia complicuit patri ueſtro dare uobiregnum. Et iterum. Quod uni ex minimis meisfeciſtis: mihi feciſtis. Quod licet de omnibus pauperibus ſpiritualibus dixiſſet: precipiie tamen predixit religionem fratrum minorum eſſe uenturamin ecclelia ſua: poſtea ſanctus frater leo mouet que

D ij