Ieſus franciſcum generans Liber. v.ſeſus Franciſcum generans

garent ipſos per patientiā & humiltatē cōuerterēt:& in ſeip̄is patiēter portādo cōſeruarēt ꝑfectionisuirtutem: ꝙ ſi auctoritate p̄uilegii cōtra p̄latoꝝ uolūtatem frēs hoc facerēt in ſeipſis tali auctoritate elati: nō hūiliter ſuſtinerēt: & prelatos alti cordis adreſiſtendū eis & detrahendū moueret: & ſic dū durū duro collidit̉: in utroque ſcandalū excitat̉: & uerbū ueritatis ſine efficatia ꝓponit̉: qꝛ humilitatis exemplū non in loquēte uidet̉. Si autē ſemel uel bisuel tertio etiā ip̄i prelati p̄dicationē fratrū impediuerint: ſi ſemꝑ hūilitatē & patientiā oſtēderent: &populo p̄dicabūt facto: & durū cor prelati emolliētſancto exēplo in tm̄ ut nō ſolum concedat: ſed &reꝗret & appetat taliū ſanctoꝝ fratrū p̄dicationemaudire: & tūc plus edificabit una talis predicatio q̄mille in cōtentōibus & mīorata hūilitate: quod &ipſe probauit: ut legēda cōtinet in ep̄o imolen̄. Oꝗͣ plene apparet ꝙ ualidior fuit uia Franciſci. Nā &nūc multi auctoritate ſunt fulti: & multi cōtra reſiſtētes elati: & multiplicatis uerboſis ſermonibus raro cōuerſio ſequi uidet̉. Vnde & in frībus ip̄m moleſtātibus qr nollent in tā ꝓfunda hūilitate oībuꝫſubiici cū eiulatu magno uocis rn̄dit. O frēs mei ofrēs mei uos uos uultis mihi auferre uictoriam mūdi. Nā xp̄s miſit me mundū uincere in ꝓfunda oībus ſubiectione: ut amore ad ip̄m trahā aīaſ per humilitatis exēplum. Et addebat frēs mei dū omībuuos hūiliabitis oēs cōuertetis: & qui uos impie ꝓſequent̉ ueſtra ꝓbata patiētia cōuertent̉ ad xp̄m: &ueſtroꝝ ſatagēt pedū ueſtigia oſculari. Nec tm̄ debeo uelle deſiderate ſub ſpe ſalutis alioꝝ libertatēhēre ꝙ ego uelim meā ꝓfundā hūilitatē que ſtatuimeo cōpetit ꝑdere: qꝛ in hoc & ego in uirtute proficio: & populus in ſalute in miſericordia. ſimilia dicebat frībus: uolēs eos ab omni pōpa eccleſie excludere. & in hūilitate ſeruare. Vnde & ꝓpter hoc ip̄ouocauit mīores: ut maiores non p̄ſumerēt fieri: necſtatum prelationis aliquo modo ipſos uolebat appetere. Vnde dn̄o hoſtienſi ſuo patri dixit. Si uultisꝙ faciant fructū in eccleſia dei tenete eos ī ſtatu uocationis eoꝝ: & ad prelationes eccleſie nullatenusaſcendere permittatis. Quantū fructū fecerint aſſumpti ad ſtatus eccleſiaſticos de hoc ordine & dealijs ordinibus pauꝑtatis: narrent hi qui ſentiūt: dicant de eoꝝ exceſſibus conturbati. Nā ſatis cognouit mūdus eoſ aſcēdiſſe dignitate: ſed deſcēdiſſe uirtute: & in multis eoꝝ factis ꝓbatur ꝙ ī tali promotione relaxationem proprie uite queſierūt non perfectum conuerſionis aliene. Nam abſtinentes primo efficiuntur guloſi pauperes tenaciſſimi & auari& deſpecti: ſuperbi & faſtuoſi: & qui de mundo exierant religiones intrātes ad mundū redeūt dignitate aſſumpta: dum ꝑentes ditant: & de pauperibuſnon curant: & qui cōſueuerant p̄dicando pro aīaꝝſalute zelare: nunc uidentur plus multis alijs aīaꝝſalutē negligere: ſolū ad cōgreganda tēporalia proſe & pro parētibus anhelare: & ꝗͣto magis ab infantia in ordinibus fuerant pauꝑtate uacui: tāto mag-

nunc uidentur ſatagere reimpleri. O ꝗͣ uerus ꝓpheta fuit Franciſcus: & ꝗͣta mala in ordibus fecit iſtapromotio. Nā quaſi ad hoc uidet̉ ſtudentiū ītētiotēdere: & in his qui aliꝗͣ ſufficientiā hēnt uidet̉ hecambicio ebullire. Vnde & curias circuūt: moras cūprelatis contrahūt: adulant̉ eiſdē: & non ſolū nō recuſant: ſed quaſi totis conatibus per aſtutas uias &ſimulationes & cauillationes procurāt: & ad tantūdeuenerunt ꝙ uidet̉ cōpleri ſicut populus: ſic & ſacerdos: & ſicut clericus: ſic religioſus ambicioſus &uagus: & qꝛ ſic intrat nō eſt miꝝ ſi non edificāt ſedconturbāt. Paꝝ ē hoc: & pro malitia tēporis deficitſermo. At ecōtra hūilis Franciſcus ad cōſeruationēhumilitatis profunde: & ad cōfuſionē ambitionisfuture noluit ad ſacerdotiū ꝓmoueri. Sciebat enimꝙ uſqꝫ ad clarificationē ſexti ſtatus non erat regim̄aīaꝝ per uiam prelationis dandū utiliter ſpūi pauꝑtatis. Nam tūc ſicut noui apoſtoli ipſi deſcribunturcolūne ſtatus futuri: ſicut expreſſe angelo philadelphie xp̄s ꝓmittit: haud dubiū ꝙ in typo huius ſtatus. Vnde ſibi dicit̉ ꝙ modicam habet uirtutē gloſa. i. humilitatem. Prius enī debuit ſtatus pauꝑtatis in hūilitate probari: ut poſtea in prelatōe nō addiſceret extolli: Quia uero multi ſua ſuꝑbiā palliātꝙ niſi fuiſſent priuilegia nō potuiſſent clericorumportare moleſtias. Dupliciter ex beati Franciſci uerbiſ poſſumus reſpōdere: unū eſt ꝙ uiris ꝑfectis qͣles debent hi eſſe nihil debet eſſe moleſtū niſi ꝗͣdocōpellunt̉ ad peccandū. Ad hoc autē nullus poteſtcōpelli inuitus. Et ſi dicas ꝙ tribulationes multasimponerēt: quas non poſſent ex ſua imꝑfectioneportare. Reſpondēdum eſt ꝙ tales nō debuerūt uiam tāte perfectionis aſſumere: nec per ſuas īꝑfectōnes debēt ſtatū perfectionis deſtruere. Aliter reſpōdeamus ꝙ qꝛ a pͥncipio ipſi cepunt clericis reſiſtere: & tēporalia per uiam queſtus & deuotōiſ miſſaꝝ minus auide rapere. Idcirco ceperūt durius moleſtare. Sed ſi ſuā humilitatē & pauꝑtatē ſeruaſſentin ſua puritate dulce eis fuiſſet moleſtias ſuſtinere:nec poterant multū affligi: quia uihil hēbant perdere: & ſi in uno loco affligebant̉: uolebat Franciſcuseos fugere. nō per p̄uilegia reſiſter̄: & ire ad alia loca per penitentiā facere: hoc docet ſecundū euangeliū qd̓ ꝓmiſimus dicēs ex ore ieſu. Si uos ꝑſecutifuerint in una ciuitate fugite in aliā: hoc ſancti pr̄isFrāciſci repetit ſanctiſſimū teſtamētū. Sed quō hocaudiēt: qui ad modū magnoꝝ diuitū palacia edificant: & a terris ſue origīs uix pn̄t per ſuoꝝ prelato.rum p̄cepta auelli: & ibidem ſanctos fratres aliūdeortos ſuſtinere non pn̄t: nihil hēnt hi tales facer̄ ciFrāciſco: ſed eſt timendū ne ſit cū diabolo ꝑs eoꝝEt cū hi libēter audiāt ꝙ Frāciſcus & eius ſtatus ēeccleſie reformatio: & mūdi ſuſtētamentū ſi uoſūtſuꝑ alios ſuꝑbire: quō ſuperbia reformabūt? Et queꝝ ē pͥmū: idcirco notū ē ꝙ nunꝗͣ mūdus deburhēre tāte hūilitatis ꝓfundū poſt benedictū ieſum& hūilimā matrē & apl̓oꝝ collegiū. qͣtū ſtatus hicpauꝑeꝝ mī̄oꝝ: & quo qꝛ receſſerūt eſt deformatio