¶ Ieſus largitor ſpiritusCap. xxxiiii.¶ Ieſus largitor ſpiritus

& dolores paſſionis quos in cruce pertulerat: & ſacros illos tactus: quibus manus & pedes eius & latus palpando tractauerat ſimul cum ſuis negligentiis defectibus & incredulitatibus conferebantduriſſime proprias deflentes culpas & dulcirer admirantes dignatiuas xp̄i miſericordias. ¶ Accedebant etiā humiliter & deuote ut pie credendū ē adpedes ſacratiſſime uirginis ipſoꝝ dn̄i mr̄is: & tunccū ipſa cōferentes de oībus. Que tota ſpū ſanctoplena: oī filii ſui actuū erat magra & conſcia: ſe eidēuirgini cōmēdabāt hūilit̓: ipſā exorantes ardēt̓: viꝓ ipſis apud filiū ītercedere digneret̉: ne eorū exigentibus culpis: ſpiritū ſanſtū mittere retardaret.Non enim erat iguorans ille apoſtolicus cetus: ꝗnec erat ſpiritu ſancto uacuus: licet expectaret maiori copia ueſtiri: ꝙ dona que uult dare altiſſimus:& uult deſiderari ardenter & ſibi peti inſtanter: ut ꝑhoc noſtri fiat menti: quod ſui futuri eſt doni. Quenim iam ſpiritum ſanctum in pluribus ſuis doniſrecepiſſent a xp̄o ſatis oſtendit flatus ille boni ieſiquo in ſacra reſurrectionis die: in facies eorum ī ſufflans dixit eis. Accipite ſpiritum ſanctum. Quodoſtendens leo papa in ſermone penthe. ſic ait. Sperabat̉ ab apoſtolis ſpiritus ſanctus. Non ut tunc pͥmo habitator ipſorum eſſe inciperet: ſed ut ſacrat:primo pectora & feruentius accenderet: & cōpioſius mūdaret: ſua cumulans dona: non inchoās necideo nouus in opere ſed ditior largitate. Si autemoratio eſt aſcenſio mentis in deum quantū tūc cūxp̄o tranſcendebant mente ſurſū acti etiam ab ipſauirgine mr̄e quando recordabant̉ quomodo uiderant ipſum aſcendentē in celum: eis benedicentemextenſis manibus: in quibus apparebant ſigna clauoꝝ & omnium alioꝝ recordantes que ipſoꝝ trāſportare ad diuina poterant mentes: ꝓpter qd̓ licetnumerus iſte duodenarius: quo benedictus ieſusqui omnia fecit in ſapientia mittere tardauit promiſſum. Sic aliter ſacris myſteriis plenus tn̄ ex ipſiusmiſerationis indultu ꝓceſſit: ut in hoc diſponerentur tempora: exſiccarentur ieiuniis: eleuerentur deſideriis: exſubtiliarentur in affectibus ſuis: & recolligerēt dicta & acta benedicti ieſu ſiml̓ cū matre magiſtra: ut ſic ex omnibus circūſtantiis diſponerent̉perfecte: ut ſubito arderent pleniſſime aduenienteſpiritus ſancti igne ¶ Expregiſcere nūc anima quecunqꝫ es xp̄o deuota: & cogita in toto āni decurſumemorialia & inſignia xp̄i uite: q̄ ī ſacris ſolēnitatibus recoluntur natiuitatis & decurſus uite: paſſioīsacerbe: reſurrectionis glorioſe: & aſcenſionis ad celos: in deuota & arida mēte receꝑis: & rea īdeuotionis in xp̄m indigna ſis reciꝑe ſpirituſ ſancti ꝓmiſſū: ꝓpter qͣd̓ ī his diebus: ieiuniis & lachrymis uacans: in metis ſpiritu nitaris ingredi ſacrrū illud cenaculū: & pedibus deuoluta ſacre uirginis matris:& principiū mūdi tota intētione eis ſupplica ꝙ tibiueniam īpetrēt a dilecto ieſu& ī ſuo ſacro recipiētescollegio: te cōſortem fieri receptatiōe p̄cioſi munetis ſpiritus ſcī: quo tota cū eis in xp̄m trāſformeris.

¶ In his etiā diebus exurgēs petrus in medio fratrū qui erāt in numero diminutiuo: ſermonē eis deduodenario numero ſupplēdo ꝓpoſuit: & ſorte diuine lucis cadēte ſuꝑ mathiā: cōpletus eſt ſacer illenumerus ſecūdū diſpofitionē et̓nā: ut filio ꝑditionis excluſo: p ſpm̄ ſanctū integer ſeruaret̉. De numero enim ip̄oꝝ nullus poſtea mortaliter ruit. Licet de numero illoꝝ alioꝝ qui receperūt ſpm̄ ſāctūin die pētecoſtes corruiſſe plures narrant̉. Ait enimIoānes climacus doctor grecus: ꝙ. xii. hereſiarcheex illo numero corruerūt: de quibus expoīt uerbūIoānis apoſtoli dicētis. Ex nobis exierūt: ſed nonerāt ex nobis. Nā ſi fuiſſent ex nobis: remanſiſſentutiqꝫ nobiſcū. Quicquid autē ſit de hoc adminusſatis ꝓbari uidet̉ ex textu actuū apoſtoloꝝ: ꝙ illeNicolaus unus ex ſeptē diaconibus: fuit de numero iſtoꝝ. cxx. qui in die pētecoſtes ſpiritū ſantū accepiſſę narrant̉: cū tn̄ ip̄e poſtea a charitate cadens:auctor fuit īpiiſſime hereſis de qua in Apoc. dn̄s dicit. Odiſti facta nicolaitaꝝ: q̄ & ego odi: hoc autēideo diuīa ſapiētia eſſe ꝑmiſit: ut omnes electi in aliorum caſu qui uidebant̉ ſublimes in ſtatu: addiſcātſeruire dn̄o cū timore: & ei exultare cū tremore: &ſic ſemꝑ ſacre circūſpectionis diſciplinā app̄hēdātꝙ ꝑ ira dn̄i de uia iuſta nō cadant: unde etiam licetapl̓i tāta fuerīt nūc ſpiritus ſācti cōpioſitate firmati: ut faciliter potuerint omne peccatū mortale uitare: & etiā frequētiā uenialiū: nō tamē credo eos fore factos īpoſſibiles ad peccādū. De ueniali enimnon eſt dubium ꝙ pluries peccauerūt ¶ Tradusenim ſpūs ſancti ī tanta ꝑfectione ꝙ ab ip̄o cadereſit īpoſſibile: & ꝙ nullū poſſit peccatū admitti. Iolius eſt dignitatis materne ut arbitror in hac uita:que in illa ſanctificatione qua facta fuit dei matertantā copiā ſpūs ſancti accepit: quātā poteſt uiatrixaccipere: nō unita deo unione ꝑſone: unde nec poſtea īdiguit ſpiritū ſanctū recipere: licet nouis ſemꝑgaudiis frueret̉ de bn̄ficiis filiorū ¶ Quod autēapoſtoli non fuerint impoſſibiles ad ruendum: uidetur poſſe probari per illud Apl̓i. i. Cor. ix. Caſti.go corpus meū & in ſeruitutē redigo: ne forte cumalijs predicauerim ipſe reprobus efficiar. Vbi dicitquedā gloſa: ꝙ eſt poſſibile .ſ. me reprobum fieri: ſicorpus non caſtigarē. Ex quo uidetur ꝙ cōfirmatōil la licet tantam infirmitatē dederit: ut ſicut dictumeſt faciliter poſſent oē peccatū mortale uitare: nontamē fuit impoſſibile ſi uoluiſſent: & nō debito regimine occaſiones peccatoꝝ cauiſſent eos peccaremortaliter niſi forte diceres ꝙ certū eſt ꝙ non percauerūt poſtea & ideo fuerit impoſſibile: quia deuſeos preuiderat & diſpoſuerat nō peccaturos. Talisīpoſſibilitas nō remouet poſſibilitatē cōtingentiecreature. Nec obſtat ſi diceres ꝙ paulus non recepit ſpm̄ ſanctum in penthe: quia non minus habuit de ſpiritu ſancto poſtea: ꝗͣ ceteri apoſtoli. Impoſſibilitas .n. nolūtatis ad peccandum: nō eſt ſtatuscoīter huius uite. Hoc enī nō pōt uoluntati ineſſeniſi eiuſ defectibilitas abſorbeat̉ a gr̄a: qd̓ ſolū fieri