leſus celo leuatusCap pptū¶ Ielus celo leuarus

q̄ illud quod tuo diſponetur arbitrio. Et tu mi dilecte loannes memento dilectionis & gratie: quā ſēper tibi mea ꝓbaſti oſtēdiſſe precordia: dormiſti ſuper pectus iſtud ſanctiſſime trinitatis ſacrariū: recōmendate ribi mr̄is in cruce diligenter exqueris officiū: quia ꝑ ſacri amoris incēdiū ad meū finaliter dduceris aplexū. ¶ O aīa xp̄o deuota īgerere te mētalit̓ illi delitioſo cōſortio. Intuere dilectū ieſū totūīſignis faciei affluentē ſignis intime charitatis: &modis quibus decens fuit oīum aſtantiū cōſolariſuſpiria: ut ipſoꝝ corda fortiſſime ſibi attraheret ꝑoſtenſa ſibi amoris ine ffabilia indicia. ¶ Sic ergooībus rite ꝑfectis: mr̄is & diſcipuloꝝ in terris relinquēs coꝑa: ſed corda ſecū trāſportās ad ſūma: eleuatis māibus benedixit eis: & motu ſuaui & plano ineoꝝ oculis ferebat̉ ī celū: tunc optime cōgruit ꝗdMatth. ſcribit uerbū quod eis dixerat: Math̓. xxviiiEcce ego uobiſcū ſū oībus diebus uſqꝫ ad cōſumationē ſeculi. ¶ Arguo meipſū ꝙ ſi aliquid inceperīuelle inſerere de ſignis amoris: ꝗbus tūc mr̄is & diſcipuloꝝ ad ſe corda attraxit: quod licet feceri ut occaſionē cogitādi legenti tribuerē: inexpreſſibilia tn̄fore nō dubito. Pie autē cogitari pōt: ꝙ dū eleuatis manibus ferebat̉ in celū: in principio motus aliquādiu uerſa facie ad apl̓os leuabat̉ ad alta: ubi ſimul attendendū: ꝙ dū uiderent ī corpore aſcēdentis diſcipuli crucis ſigna: on̄dit ꝙ illa aſportabat cūoſtenſiōe eoꝝ ſupplicaturus ad patrem: & ꝙ ſuepaſſioni nūꝗͣ in diſcipulis deberet pire mēoria: cuius ſigna uidebant̉ ī celeſti patria nō deleri. Per hocetiā īnotuit ꝙ qui ſanguinē pluerat ꝑ illa uulnera īſupplicio crucis: ꝑ ipſa eadē tāꝗͣ per meritoria īſtrumēta abūdantia ſpūs ſancti effunderet ſublimatusī celiſ. Intuētes ergo diſcipl̓ i radios mētis ſue emittūt poſt xp̄m: & eū corporali cōmitant̉ aſpectu: qͣdiu ſicuit intueri. Adeſt nubes ꝙ celeſtiū militū obſeꝗū gratioſū iubilantibus cunctis: & uictorie triūphū cantantibus: & mutuis ſe uocibus exhortantibus precordia laudis de regis aſcendentis uictoriaſibi īuicem intonabāt. Quāto autem terrore & dolore ululatu & mentis ſtridore ille teter & horriduſdemonū cetus de illa ꝑte aeris ꝑ quā xp̄s aſcenderat tā ꝓprio terrore: ꝗͣ angeloꝝ compulſione aufugit. Vere ſicut in electis multiplicabant̉ cantica: itaeis tūc ſunt data doloroſa lamenta. ¶ Potuit uereſanctorū ille celeſtis exercitus ad celeſtes ciues ītrepida uoce clamare. Aꝑite portas: quia nobiſcumdeus. Attollite portas principes ueſtras & eleuamini porte eternales: ut rex glorie triumphator poſſitintrare. Occurrite celeſtes ciues cantate deo & pſamū dicite ei: iter facite ei qui aſcendit ſuꝑ occaſumquia dn̄s nomen eſt illi. Educit enim in uinctos īfortitudīe: & electos ſuos in leticia. ¶ O cū quanto amore pr̄ totam ſuꝑnam cōmouet ciuitatē: ut filio uenienti digno occurrat applauſu: feſtinant illaagmīa cuiū ſupernoꝝ digne occurrere ſuo regi: &uere unus ex eis non remanſit. ¶ Potes aūt in tuacōtēplatōe angeloꝝ & ſcōꝝ mutuas queſtiones &

rn̄ſiones inducere: que non de ignorantia: ſed deexercitatōe procedūt: licet autem btūs diony. iſtasauctoritates de queſtiōe mīoꝝ angeloꝝ & rn̄ſionemaioꝝ & ipſiuſmet xp̄i ad angelos exponat & bene: non tn̄ illi expoſitioni preiudicat ſi ſanctoꝝ angelorum & aſcendentium hoīnm mutuis iubilationibus applicemus. Pn̄t enim ſancti angeli admirari & dicere. Quiſ eſt iſte qui uenit de edom tinctusueſtibus de boſra: quaſi dicat. Natura iſta humanatota infecta quaſi ſanguine infectiōis originis: dues ſuos non conſueuit ad ſūma trāſmittere. Qubus ſancti glorioſi potuerunt reſpondere. Iſte formoſus in ſtola ſua. i. totus innocens & uirtuoſus īaſſūpta natura: qua ꝗ induitur ſtola graditur ī multitudine fortitudinis ſue. Quia fecit potentiam inbrachio ſuo: diſperſit ſuperbos mente cordis ſui. i.ſuperbos demones & exaltauit humiles hominesQuare ergo rubrum eſt indumentum tuum: & ueſtimenta tua ſicut calcantium ī torculari. q. d. angeli xp̄o. Si in tanta potentia triumphaſti: quid ē qd̓apparet de ſignis paſſionis recepte? ¶ Attende autem hic in myſterio ꝙ ſoli xp̄o de ſua paſſione ingerunt queſtionem: quia ipſe ſolus de illius immēſitate potuit reſpondere: unde & dicit. Torcular cacaui ſolus: & de gentibus non eſt uir metum. q. d.Sicut ſolus immenſitatem mee paſſionis ſuſtinuiita ſolus mei doloris & uirtutis menſuram cognoui. ¶ Attende autem cum quanta reuerentia angeſi chriſtum aſcendentem adorant: & ſibi dignis uocibus iubilant. Gloria laus & honor tibi ſit rex xp̄oredemptor. Noīe qui in domini rex benedicte uenis. Nūc tibi regnanti pangimus ecce melos. Bedictus es dn̄e qui ambulas ſuper pēnas uentorumBenedictus es qui ſedes ſuꝑ cherubin & intuerisabyſſos. Ecce nunc tecum aſcendūt tribus tribusdomini ut confiteantur nomini ſancto tuo & ī laude tua glorientur ad letandum in leticia gentis tueut lauderis cum hereditate tua. Benedicant te celiterra & mare & omnia que in eis ſunt: quia uidiſtinationes: impleſti ruinas: conquaſſaſti capita mortis demonum & inferni: letentur celi & exultet terra: iubilate montes laudem: quia pauperum ſuoꝝdominus miſertus eſt. ¶ O cum quanto gaudio& amore inexpreſſibili a nobis illa celeſtis ciuitascuius eſt participatio in idipſum in aſcendentibushominibus ſanctis & occurrentibus angelis eſt cōiuncta in piete xp̄o: qui fecit utraqꝫ unum: iubilansuoce concordi. Et maximū illud All̓a decantans.Dignus eſt inquit agnus qui occiſus eſt accipe uirtutem & diuinitatē & ſapīam & fortitudinē & honorē & gloriam bn̄dictionē. Aſcendentibus aūt oī̄bus ſil̓ in iubilo & uoce tube regi nr̄o ieſu pſallentibus ſapienter: dū intrarēt celi palatiū. Rex noſterxp̄s intonat alta uoce. Pater māifeſtaui nomē tuūhoībus quos dediſti mihi de mundo: nunc auterpro eis rogo non ꝓ mūdo: quia ad te uenio pereniter regnaturus. Clarifica me pater apud temetpſumclaritate quam habui pluſqͣ mundus fieret.