Ieſus inhonoratusCapi. x.leſus inhonoratus

contraria acie incedit uigilātius ius poſſeſſionis attribuens paupertati. Contra que ſatis ſcribit Hieronymus. Ad cuius increpatione error ille ut nihil apparentie habens: iā dudū ē: dormitauerit: hunc excitaſſe noſtris temporibus uidentur magiſtri errorisGuil. de ſancto amore ꝗ ſine amore dei melius dici poſſet. Et quidā Girardus īpietatis illius diſcipulus quos eleganter eximius doctor frater bonauētura cōfudit. Noua labes tunc inſurrexit cōtra altiſſime paupertatis uſū penurioſum & altū: quo uirtus paupertatis efficaciter uſū opulētū & latū exſuftlauit de medio: īmo etiam contēplabilis redditur& cimerta reputatur non ſolū ab occultatis uiris ꝑfectis: ſed etiā a quolibet intelligente quantūcūqꝫamatore mundano. Propter quod quia dulce ēloqui: & dulcius ē petfectiōis archana ſcrutari quāmultoꝝ ruditas porcina cōmaculat. Idcirco prolixiorem tractatū pro ipſius defenſione compegimusquaſi requireret capitularis anguſtia: ꝗͣ etia proptermultiplices detrahentiū morſus niſi ſumus ſanctorum patꝝ depreſſa allegatione firmate: ut iter ſecurū & clarū per artū uſum penurioſe paupertatischriſti ieſu pateat uolentibus perfectionis euangelice regulā īcalūniabiliter obſeruare.¶ Ieſus inhonoratus.Cap. x.Apergiſcere aīa mea neꝗͣ & impia que diſpectus refugis & ad honores aſpiras: &iutuere dilectū ieſum regē regum: & eterni patris filium ī totius uite ſue decurſu propter teredimēdā & informādā multiplici inhonorationiſubiectū: quinimo & cōtumeliis iniurioſis a reproba plebe deſpectum. Excepta .n. illa ultima īmo īiniuriarū exercitu ꝗbus repletus fuit circa tēpus paſionis ſue quādo finaliter in opprobrioſa cruce opprobrioſo modo inter ſceleratos uoluit pro noſtraredēptione pēdere: quod fuit in uite ſue exitu. Inuenio tamē ipſū dilectum & ſuper omnia honoratū ieſum multiplici iniuria fuiſſe confuſum & inhonoratū in uite ſue decurſu. Fuit enim a iudeis ſicut ſacra euangelii docet hiſtoria inhonoratus: inuerbis: in factis: in cordialibus machinationibus & eſtimationibus impiis. ¶ In quibus primo fuit inhonoratus & iniurioſe confuſus impoſito ſibi multiplici defectu: ſapiētie: innocentie:potentie: ſe quele originis: ſeu parētele uel proſapie& religionis diuine. Imponētes ſibi defectū ſapientie quo ad naturalē induſtriā lo. x. Quid eumauditis. Dicebant. .n. Demonū habet & inſanit? Etalibi dicebāt ꝙ in furiā uerſus ē. Mar. iii. Ipſi furioſa mēte reprobi qui pacificū ſplendorem eterne ſapientie ieſū audebant de furia increpare. De defectu litterature & noticie legis dei ſibi īponebantcū dicebant. lo. vii. Quomodo hic litteras ſcit cumnō didicerit. Quod āt iſta admiratio de īdignatione & uilificatione procederet oſtenditur cum dicit̉Et ſcandalizabantur in eo. Mar. vj. Quod autē reputarent ſuā ſcientiam dubiā oſtendunt. Io. ix. dicētes. Nos ſcimus ꝙ moyſi eſt deus locutus: hunc āt

neſcimus unde ſit: ude glo. dicit qd̓ Moyſes docuit a deo accepit: de hoc neſcimus unde acceperit.Nos autē cū beato petro dicamus magiſtro ueritatis ieſu. Verba uite eterne habes. Et cū iudeis conuerſus confiteamur. Io. vii. Nunquā ſic locutus eſthomo. Et ipſe forſitan nobis explicādo ſuam ſapientiam reſpondebit. Verba que ego locutus ſū uobis ſpūs & uita ſunt. Io. vi. Multa circa deſpectumſapientie eius ſibi iniurioſa & inhonorabilia locuti ſunt in diuerſis euāgeliſtis & tā reſpectu eius ꝗddixerūt ei: pauca ſcripta ſunt. ¶ Contra eius innocentiā multipliciter prorūpūt aſſerentes eum peccatorem reſpectu ſui: ſeductorem reſpectu populi:tranſgreſſore reſpectu legis moyſi: blaſphematorem reſpectu dei. Et quod nequius ē diabolo coniunctū in ſocietate cōmertii. Pro primo dicunt Io..ix. Scimus quia hic homo peccator ē. Cōtra quostamen ſecura mēte allegat ſuā innocentiā. d. Quisex uobis arguet me de peccato? Et Mat. xi. Ecce hōuorax & potator uini. uer. panē qui de celo deſcendit. & dat uitā mūdo de edacitate redarguunt: cumtamen ipſe ſemper ſobriiſſime uixerit & ſobrietatēdocuerit dicēs: luce. xxi. In crapula & ebrietate. Dicamus ergo de benedicto ieſu contra iudeorū perfidiam & mendacitatē cū deuotiſſimo petro: primepe. ii. peccatū nō fecit nec inuentus eſt dolus ī oreeius &c. ¶ Pro ſecūdo dicit Io. vii. Seducit turbas:Et Mat. xxvii. Recordati ſumus: quia ſeductor ille&c. Et luce. xxiii. Hunc inuenimus ſubuertentemgētē noſtrā: cū tamen ſumma cupiditate uellet eosad modū galline nutrire: & ſub alis ſue protectiōiseorum infirmitatē aſſumēdo ſaluare & curare. Ideodicitur Mat: xxiii. Quoties uolui cōgregare filiostuos &c. Et alibi. Filius hominis uenit ouerere &ſaluum facere quod perierat: luce. xix. ¶ Pro tertiodicunt Io. ix. Non eſt hic homo a deo qui ſabbatūnō cuſtodit. Contra quos dicitur Mat. xii. Do.minus eſt filius hominis etiam ſabbati. Pluries ātſicut patet in multis locis de hoc redarguerunt eūEt ipſe ſemper humiliter ſatiſfecit.Aliqn̄ rōnē aſſumēs a paterna filiatione ut Io. v. pr̄meus uſqꝫ mō operat̉: & ego opor. q. d. Sicut oꝑacreatiōis q̄ maifeſta ſūt attribuūt̉ pr̄i fcā ſūt ī ſex diebus: & ſic oꝑa redēptiōis ego una cū pr̄e inchodſeptimo die: ꝑ hoc ſecūdū Ambro. ſe on̄dens eſſecreatorē: ꝗ oꝑa diei ſeptīe que ad redēptionē pertinebāt. vi. creationis operibus intexebat.¶ Aliquando cōuincit eos ex operibus bōitatis &utilitatis: ut ī luca ubi poſt plura dicit licet ſabbatiscurare. Et alibi hec probat oſtēdens ꝙ merito magis & melius eſt hominibus ſubuenire qͣ beſtiis.quod tamen ipſi faciebant ſine uiolatione ſabbati.¶ Aliquando conuincit eos ex legis ſimilitudīe &cōpōne: ut ibi & in ſabbato circūcidit hoīem: ſi circōciſiōem accipit hō ī ſabbato. Ex quo aꝑte cōdudit ꝙ opuſ ſuū erat ml̓to ꝑfectiuſ & utilius ꝗͣ opuscircūciſionis legalis: & ideo multo magis exēptū areprehenſione mandati de ſabbato.