Ieſus pro nobis indigensLiber. iii.Ieſus pro nobis indigens
ſecurus & liber ad contemplandum deum. Adhāc cōfidētiā Augu. inuitat in libro de elymoſina.Metuis iꝗt ne patrimoniū tuū forte deficiat ſi exeo oꝑari largiter ceperis. Quādo .n. uiro iuſto deeſſe poſſint ſubſidia cum ſcriptū ſit. Non occidet deus animā iuſti fame: helyas in ſolitudine coruis miniſtrantibus paſcit̉. Et danieli ī lacu leonum lpredā iuſſu regis incluſo prādiū diuinitus apportatur& timemus ne operāti & deū promerenti deſintalimēta cū ipſe ī euāgelio ad exprobationē aliorūquorum eſt mens dura: & fides parua conteſtetur& dicat. Aſpicite uolatilia celi que nō ſerūt neqꝫ metunt neqꝫ cōgregant in horrea: & pr̄ ueſter celeſtis paſcit illa. Volucres deus paſcit in quibus nullus diuine rei ſenſus ē: nec cibus nec potus deeſt: &tibi xp̄iano: tibi dei ſeruo caro exiſtimas aliquid defuturū. An putas ꝗ paſcit xp̄m: a xp̄o nō paſcatur:aut eis terrena deerunt: quibus deus & celeſtianondeſunt. Vnde hec incredula cogitatio ē: nnde īpia& ſacrilega cogitatio: h̓ Augu. Nota ergo ſuꝑ uerbū dn̄i ꝗ ſingulariter uolatilia celi ſe paſcere dicit:ꝗa uacātes cōtēplationi uolatibus ſingulari curanutriuntur ab ipſo. Ipſi enim ſunt ꝗ excellenter paſcunt chriſtū de intimis ſue mētis occupati continue in cōtēplatione magnaliū ſue potētie: & dolore & crucis ſue aſſūpte nature. Vnde excellentiſſime uidelicet pauꝑtas euangelica ad cōtēplatiōiscelſitudinē ſequēdā. Nā ipſoꝝ ē ſingulariter regnūcelorum: unde pluries dixi qd̓ repetere non pigetꝙ paupertas euangelica eſt tranquilla & pacificadei poſſeſſio abſqꝫ diſtractionis ſollicitudine moleſtia & īpedimēto: per quod patet ꝙ doctores illiꝗ dicunt ꝙ religio ordinata ad cōtēplationē eſſetīperfecta niſi haberet ſufficiētiā oīum tēporaliumignorant: & pauꝑtatis bonū: & alte cōtēplationisſtatum. Nā per hoc ſequeretur ut dimittamusde xp̄o ieſu ꝙ beatiſſima mater eius & ſācti apoſtoli fuiſſent in contēplationis altitudine. īperfecti Sinquieti. Nā aliquādo fuerunt pauperes penurioſiut ex predictis patet abunde. Secundo uidelicetad iocūditatē īterna rōne expectate mercedis: unde ſuꝑ illud Iob. xii. Deridetur iuſti ſimplicitatis lāpas cōtepta apud cogitationes diuitum: parata adtēpus ſtatutū dicit Grego. Statutū quippe cōtēptelāpadis ē tēpus extremi iuditii predeſtinatis. Tuncdiues reproboꝝ oculis pateſcet: quia cecitati poteſtati ſunt ſubmiſſi ꝗ terrena oīa reliquerūt. Quiꝗs enim diuini amoris ſtimulo excitatus h terrenadeſpexerit. Ile proculdubio honorē iudiciarie poteſtatis obtinebit: ut ſimul tunc iudex cū iudice ueniat qui nūc conſideratione iuditii ſeſe ſpōtanea paupertate caſtigat: h̓ Grego. Liquet ergo ꝙ pauꝑtaspro qua quis deridet̉ & cōtēnit̉ ea potiſſima ē: queannexā hēt exteriorē penuriā & uilificatiōem. Vrde Ber. Ser. cliii. Duo hēt pauꝑtas: dominiū ſequētiū afflictiōem .ſ. & utilitatē de quibus ꝓheta. Vide inꝗt domine humilitatē meā & laborē meū: &propterea in terra ſua duplicia poſſidebunt: ut pro
pudore ſit honor iuditiarie poteſtatis: pro laborerefrigeriū placidiſſime ſeſſionis. Hec. .n. e que caſtigat purgat: probat humiliat & exaltat. Paupertatē igit̉ penurioſa comitat̉ letitia mētis: unde ſupilū pſal. Ego ſum pauꝑ & dolens &c. glo dicit. Laudabo īme & ī mēbris meis nomē dei mei cū cantico. i. cū delectatione: ꝗa ſi oīa deſunt: deus tu mecūes. Sed conſtat ꝙ nullus ē illo pauperior: cui oīdeſūt: nec illi tamē deeſt mētalis iocūditas ac ꝑ hocnec cōtēplatiōis ſublimitas: ꝑꝑ quod ſubdit uideant pauꝑes & letētur: querite dominū & uiuet aīaueſtra. Tertio quoqꝫ ad ipſum ualde: uidelicet rōneperfuſe cōſolationis. O me. iiii. dicit Criſo. Deſcendamus inꝗt ad pauꝑtatis caminum uideamus quiābulāt ī eo zelatoꝝ colla cōculcātis uideamns chrīſtum hominē in camīo pſalētē: gratias agentē paupertati ultime alligatā & multa feruētē deo laudationē. Etenim pueris illis tribus ſimiles ſunt qupaupertatē cū gratiarū actione ferūt. Nā & igne terribilius paupertas incēdere conſueuit: ſed illos pueros nequaꝗͣ incēdit. Ita ut nunc ſuꝑ pauꝑtate ſi gratia egeris uincula diſſoluūtur & flāma extinguitur& ſi non extincta fuerit quod multo mirabilius eſtpro flāma ros orit̉. Quod & in prophetizātibusē: quoniam in paupere diuitibus diſponuntur copioſius: & in medio camīo rore puro potiūtur. Etenim maximus ē ros nō detineri concupiſcentia diuitiaꝝ: & illi tunc cōtēpnētes regē facti ſunt regeemuliores. Et tu utiqꝫ ſi deſpexeris mundana negotia mundo eris honorabilior ſecūdum ſanctosillos quibus mundus nō erat dignus: ut igitur dignus celo efficiaris deride p̄ſentia. Ita .n. & hic erisclarior: & futuris potieris bonis: hucuſqꝫ Criſo. Euidenter oſtendens ꝙ uoluntaria penuria rerum eſtꝗͣ maxime utilis ad perfruitionem interne iocūditatis. Valet etiā quarto ad publicationē euangelice predicationis: primo quia facit eam magis credibilem: unde Criſo. ome. xv. ſuper Mat. Talis eſt luminis uirtus ut nō ſolū luceat: ſed ēt illuc ducat illos qui ſequuntur. Cum .n. uiderint omnia preſentia nos cōtēnētes & ad futura preparatos ante oēmſermonē operibus noſtris credent. Quis enim itaē amens ut uidens eum qui heri laſciuiebat & ditbatur: omnia exutū: & ad famem & inopiam & duram uitam & pericula & ſanguinem & occiſionem& omnia que uidentur periculoſa preparatam nōmanifeſtam accipiat hinc futuroꝝ demonſtratiōmSi āt preſentibus nos implicuerimus & īmiſcuerimus qualiter potuerunt credere ꝙ ad poſſeſſionēalia feſtinemus: hucuſqꝫ Criſo. In his demonſtransclare: ꝙ uoluntarie & penurioſe paupertatis exemplum in predicatore magis credibilem facit euangelicam predicationem. in quo & aperte confunduntur p̄dicatores huius tꝑis ꝗ ſe paupes iactantimpudens exceſſus. Et aperte concluditur ꝙ ilhoc cōſiſtit ratio quare eis ad fructum ſalutis: paꝝaut nihil credit mūdus. Icdo ēt uidelicet ad hoc ꝙeā reddit ualde efficacē. luxta qd̓ Dama. li. iii. dicit