Feſus pro nobis indigens Liber. iij.leſuis pro nobis indigens

im ē dinū: partī ē hūanū. Si quis ſubtiliter pēſet dicta canonū & ſcōꝝ: hac cōitate fit ut oīa bona q̄ cōferunt̉ eccleſiis domino dedicēt̉ ad cōem ſubſtentationē miniſtroꝝ ſuoꝝ & pauperū. Et hec cōitasē ī omnibus eccleſiis collegatis habētibus poſſeſſiones. Et huic cōitati nolle renuntiare nō facit hominē īperfectū ꝗa tenere pōt ſalua perfectiōe ſecūdū aliquē perfectionis ſtatum. Sicut apparet in religioſis cenobitis & in prelatis perfectis & ſanctis ſecūdū ſtatū ſuum ꝗ tꝑalia poſſident ī cōi: ꝗa talis cōmunitas ex iure diuinitatis manat: ut de altari uiuat ꝗ ſeruit altari. Et ſunt illis oīa cōia ꝗbus ē cor:unū & aīa una: unus ſpiritualis pr̄ & una uiuēdi forma: tamē renunciare facit ad euangelice ꝑfectionisculmē: & dicit euāgelice perfectionis ſtatū: pro eouidelicet ꝙ talis cōitas ꝗͣqͣ manet ex iure dino: manat ēt ex iure humano: & ꝗa nō ſolū ē ſpiritual̓ uerū ēt tēporal̓. Et ꝗa licet in ea excludat̉ proprietasꝑſonalis cōcluditur: tamē proprietas coilegialis cuius ēt quelibet perſona de collegio particeps eē dgnoſcit: nō ſolū quātū ad uſū uerū et quātū ad dominiū: dū unuſꝗſqꝫ auctoritatē habēs a iure ad resſue eccleſie recuperādas & exceptionē ad defendēdas: ꝙ uere declarat dn̄iiipſaꝝ rerū agētē uel recipiētē aliqualiter eē ꝑticipē. Quoniā igit̉ ē ualde difficile oībus abdicatis ī ſola pauꝑtate gaudere quodē apoſtolici ſtatus: difficile ē nihilominus ꝑſonaliꝓprietate excluſa ſola eccleſiaſtica cōitate eē cōtentu: quod ē propͥe cenobitici ſtatus ī quo cōcōmitatur caſtitatis uotū cū abnegatione ꝓprie uolūtatisideo ē utrūqꝫ ꝑfectū licet impari gradu: Et per h̓patet ꝙ paupertas altiſſima q̄ ē apoſtolica nihil ſubcelo poſſidet tēporale: ſed denudās poſſeſſionemab omni iure & opulētia rerū uſus: nudus ſequiturcrucifixum.¶ Quod pauꝑtas ualet ad quatuor quoꝝ quodlibetſequūtur tria bona & ſūt. xii.nuria ulus terū tꝑaliū exterior nō ſolumVius āt pauꝑtatis altiſſime q̄ cōſiſtit ī peī expropͥatione interna: ē multiplex utilitas diſtīguēda. Eſt .n. figurata ꝑ illā euāgelicammargar itam q̄ tāte precioſitatis ē ut ꝓ illa emendaſint oīa diſtrahēda: ualet .n. ſpecialiter ad quattuor.Ad exterminiū iniquitatisAd exertitiū ꝑfecte uirtutis.Ad poſſeſſionē ꝑfecte iocunditatisAd publicationē euāgelice p̄dicatiōis.¶ Primo ꝑꝑ expiationē culpaꝝ ꝑpetractarum. Eſt.ii. caminus expurgans & eluminās ſordes uitioſoꝝ. luxta illud Eſa. xlviii. Llegi te ī camīo pauꝑtatis: quod maxime de illa pauptate intelligit̉ q̄ nontātū uolūtatē ꝑ reꝝ cōtēptū afficit: ueꝝ ēt corpusꝑ penuriā affligit. De qua Grego. in ome. de lazaro& diuite: purgat ignis inopis etiā diuitis bona remunerauit felicitas trāſeūtis uite. Ilū paupertas afflixit & terſit: & iſtū abundātia remunerauit & repulit. Et infra. de pauperibus uero ſollicite pēſate:quia eoꝝ uitā magiſtra paupertas cruciat quouſqꝫ

ad rectitudinē perducat: h̓ Grego. Quod ſi purgapauꝑtas neceſſitatis cā radice charitatis multo magis illa pennrioſa paupertas purgat quā feruēs charitas ī uoto nolūtatis cāt. Secūdo ꝑꝑ ſubtractiōemoccaſionū peccādi q̄ ſicut diuitiarū affluēria creſcūtſic uolūtaria pauꝑtate minuuntur: unde Criſo. ſuꝑepl̓am ad hebꝝ. Ser. ſecūdo xp̄ianus ī pauptate coſtitutus ꝗ cū diuitiis magnis qūo h ē ꝗa excludit aſe ſuꝑbie typū: nō erit arrogans ſed patiēs obtēperans: & pudicus: mitis & patiens. Qui uero ī dituscōſtitutus ē multa illū adhuc. bona īpediūt. ¶ Inſpiciamus ergo q̄ ſt̓ q̄ diues oꝑat̉: rapit aliena: eſtuat cupiditate: nephandos nō deſinit perpetrare cōcubitus: maleficia cūcta cōmittit. Nōne uniuerſa h̓ex diuitiis cōſpicis generari. Iterū quoqꝫ in pauperie magis ꝗͣ in ditiis uirtutes facil̓r poſſidemus: necmihi dicas ꝙ ī hac uita dītes nullā uīdictā ſuſcipiūtNā cū oībus malis ſuis ēt hoc malū hn̄t ditie quiamalignitate peccates ab ultiōibus tuēt̉. Et ꝗ dītia:poſſidet ſꝑ peccās nulla pena reuocat̉ ſed ſine ullis remediis uulnera ſuſcipit pccōꝝ & frenū illi īpouit: hucuſqꝫ Criſo. Quod ſi forte aliꝗs dicat ꝙ depauꝑie ml̓ta mala oriūt̉ Rn̄det īferius. xviii. ſer.Nemo cāet̉ ꝓ pauꝑtate tāꝗͣ pauꝑtas cā ſit ml̓totumaloꝝ neqꝫ obloquat̉ xp̄o ꝗ ꝑfectionē illā dixit.Si uis ꝑfectus eē &c. hoc ipſe & uerbis dixit & oꝑbus cōprobauit & oſtendit & per diſcipulos ſuosdocuit. Sectemur ergo pauptatē: maximū ꝗppebonū ē. Nihil .n. opulētius eo ꝗ pauꝑtatē ſpōte diligit & cū alacritate ſuſcipit. Valet et. iii. ad iniꝗtatu exterminū ꝑꝑ uitioſarū radicū abſciſiōem: un criſo. ſer. eodē.. Abiiciamus q̄cūqꝫ corpus florere faciunt: uiciāt āt aīam: ut puta ſunt ditie: delitie: & gleria. Cūcta h̓ carnis ſt̓ & amoris corporeoſitas: notamemus āpliora: ſed pauꝑtatē ſēꝑ ſectemur iſtam.Magnū .n. bonū ē: ſed ſapiētia paupis inꝗt ꝓ nihiIo: hētur. Et iteꝝ ditias & pauꝑtates ne dederis mihi: & ex camīo pauꝑtatis lib̓a me: qͣre ergo illa dcāſūt & in uet̓i teſtamēto dicebātur ubi ml̓ta ditiaꝝrō hēbat̉: ubi pauꝑtatis erat pl̓imus ꝯtēptus ubi h̓ꝗdē maledictio erat. Sed nūc nequaꝗͣ ita ē. Si uisaudire pauꝑtatis p̄dicamēta ipſā & ꝓfeſſus ē ieſus.&dixit. Filius hoīs n̄ hēt ubi caput ſuū r̄cīet. Et iterū diſcipul̓ ſuis dicebat. Nolite poſſidere auꝝ neqꝫargētū. Eteis dicebat petrus ꝗ ex ſua natiuitate eratclaudus. Argētū & auꝝ nō ē mihi. Et in ipſo ꝗdēuet̉i: teſtamēto. Māhelyas p̄ter melotē nihil hēbat.Nōnehelyſens: nōne loā. hucuſqꝫ Criſo. FPauptatis tollerātiā laudat: ꝗa ꝑ eā corꝑaliū rerum amorabſcdiit̉ q̄ ē pͥma radix uitioꝝ: laudat ēt quia pereamabſciditur: ſecūd a q̄ ē timor male hūilias. unde & conſequenter adiungit: uides ꝙ maxime nduciam facit h̓ pauꝑtas. diues ſeruus eſt obnoxiusdānis & tribuens omni uolenti ei nocere: ille āt nihilhēt: preſcriptionē non timet nec cōdemnationem. Nequaquā enim panpertas fuit ſine fiduciaTunc ieſus cum paupertate mittebat apoſtolos incauſam opus habentem multa fiducia: ualdeenim