Ieſus prenominatusleſus prenominatus Liber II

agno & fruūt̉ ip̄o. deſcribūt̉ hēre nomē eiuſ: & nomē patris eius ſcriptū in frōtibus ſuis. Et hic qͣdruplex effectus quo ad ſtatū ꝑfectoꝝExcitat memorātes ad deuotionemQuietat poſtulātes ꝑ exauditionemSatiat experiētes ꝑ refectionemCoronat perueniētes per ſui figurationem & deificationem¶ Poteſt autē aꝑtius & breuius diſtingui ſic ꝙ nōmen ieſu eſtVenitētibus in refugium ſaluationisYugnātibus in preſidiū ꝓtectionisPatientibus in remediū conſolationisHoc quo ad īcipiētes: cōtra malū triplex culpe: pugne: & pene. Itē nomē ieſu eſtCredētibus in honorē dignitatisPredicatoribus in teſtimoniū ueritatisLaborātibus in teſtimoniū uirtutisHoc quo ad ꝓficiētes: ſecūdū ꝙ cōueuit tripl̓r ꝓſcere: corde: ore: & opere. Itē nomē ieſu eſtMeditātibus iu ſuſpiriū deuotionisPoſtulātibus in ſuffragiū orationisExꝑiētibus in fructū refectionisHoc quo ad contēplātes: ſecūdū ꝙ cōtingit deummemorari meditādo: poſtulare orādo: exꝑiri guſtando. ¶ Vtimo nomē ieſu eſt ꝓueniētibus in p̄miū retributionis quo ad beatos. in ſtatu glorie¶ Onomē ſuꝑ ōne nomē qd̓ cōtinet ōne nomēnec ip̄e figure litterarū quibus cōponeris uacāt aprophetia tue ſignificationis: nam. i. h. s. & titulusfaciunt ieſusI. perſona diuinitatisH. inſpiratio ſanctitatisS. inclinatio maieſtatisTitulus redēptio captiuitatisI. īꝗͣ ꝑſōa diuinitatiſ. Eſt .n. media uocaliū & uerbūfilius dei media perſonaꝝ. Sed quid: I. litera mīmaeſt in forma: maxima ī ſacramēto: ꝑſona filii dei exinanita in ꝑuulo ieſu noſtro: maxima ī mūdo redeptio Eſt enī. ſ. litera in metro mō uocalis: mō ſimplex cōſonāſ: mō duplex. Itē. I. mō ſimplex lr̄a: mōſyllaba: mō dictio ē: uerbi gr̄a. Simplex uocalis ē īhoc uerbo ibo. Simplex cōſonāſ: ut in hac ditioneieſus. Duplex cōſonās: ut in hac dictiōe maior cūinter duas uocales ponit̉. Sill̓a ē in p̄dicto uerbo.Ibo. Dictio ē cū. l: uerbū impatiuū ponit̉ .i. uadeMagnū ergo myſteriū ē ꝙ. l. lr̄a caput ē in nomīeieſu. Suꝑ hoc caput: caput ōim eccl̓iarū fundat̉ romana eccl̓ia. Media īter uocales deſignat̉ ꝗr media in uocatione gentiū: q̄ ꝑ quinqꝫ uocales deſignāt̉: ꝓpter quīnariū ſēſū: in quibus uixerūt dicityſaias de uocatione gētiū. In die illa utiqꝫ xp̄i ieſuerūt quīqꝫ ciuitates in terra egypti .ſ. mūdi loquentis lingua chananea. i. celi xp̄ianitatis. Ciuitas ſolisuocabit̉ una: hec ē. Romana eccl̓ia: dignitate: ueritate: ſanctitate una & ſūma. Simplex lr̄a eſt. I. ī ꝑuulitate infantiſ. Syllaba eſt in ſono p̄dicātis. Dictio ēl. ī uerbo imꝑātis: uocalis eſt. I. ꝑ ſe ſolū faciens in

gratia p̄deſtinactionis. Simplex cōſonās eſt in gr̄aiuſtifficatiōis. Duplex cōſonās eſt in duplici ſtolafruictionis. Eſt enī duplex cōſonās in offitio mediationis inter deū et hominē. ediator dei & hōinū. hō xp̄s ieſuſ ait. Apo. Itē .I. eſt duplex cōſonās in uinculo unionis. Vbi duo uel tres & ceteraMat. ¶ Alter eſt duplex cōſonas in unione aīe &carnis in perſona diuinitatis. ¶ H eſt aſpiratio ſanctitatis. Cū enī ōnes lr̄e ſint: ſola iſta nō eſt lr̄a: ſedaſpirationis nota. Quia ōnis hūana cōceptio hētplenā litterā uirilis ſeminationis: ieſu noſtri cōceptio habuit ſolā nota ſpūs ſancti īſpirationis. Nōenī ī uirgine eſt cōceptus humano ſemine: ſed myſtico. ſpiramine. Et ſicut h. ē ī metro hac ſi nō ſit:Sic & ſpiratio ſpūs ſācti ſic ē ad cōceptū hōis chriſti: ac ſi non ſit ad coruptionē uirginal̓ uteri. H. lr̄aeſt octaua: & ih̓u cōuenit qꝛ octauū noui teſtamētiꝑ reſurectiōis myſteriū octauo die reſurgēs cōſecrauit. iſte benedictus ieſus aſpiratio uoluit fieri ꝙde inſpiratione cōcipi uoluit: unde & ſponſa uirgomaria mater & filia: ſoror & dilecta. Dilectus inꝗtmeus mihi de ſubſtātia ſpūs ſui miniſtrat ſacrādo& fecūdādo uteꝝ. Et ego illi: illū cōcipiēdo de ſubſtātia carnis mee miniſtro ſāguinē puriſſimū quipaſcit̉ inter lilia caſtitatis & integritatis corporismei: donec ſpiret dies. i. per inſpirationem ſpiritusſancti formetur ille qui ē dies & lux noui teſtamēti. Et incliuentur umbre teſtamenti ueteris ipſumadorantes tanꝗͣ ueritatem & corpus ſue umbroſitatis. Sed qꝛ per hoc ꝙ conceptus eſt ī matris uteroinclinatū eſt dei uerbū in ꝑuulo. Ideo. .ſ. cuius figura ſi fiat r̄cta lr̄a: altitudo ē ſuꝑiuſ īdiāta ſigͣt deſcēſiEt ideo .ſ. ſaluatoris ſigillum tenens & ſanctitatisaſꝑitate iuſtitie ſuſcitaret: que ꝑ ſonū. r. a ſpū lr̄e .ſ. ꝗp̄cedit figurat̉ ab illa aſꝑitate rigorē īclinat iuſtitiefaciēs ſuauē ſonū miſericordre. Que lr̄a ſi capitalisponat̉ ex toto ſe hūiliat: & quaſi ſe īclinat ī hac forma. .ſ. & tota contrahit̉: abbreuiat̉ & dilatat̉. Sic &uerbū altiſſimū abbreuiatū ī ꝑuulo ī amore nr̄o innoīe ieſu pio. Adhuc addas titulū: & fit redēptio captiuoꝝ & ītegrat̉ nomē ſuauiſſimū ieſu ſuꝑ oīa benedictus deus. Adhuc hēs myſteria ī ieſu noīe ſiipſū uis extēdere. & tūc occurrūt tibi ꝗnqꝫ lr̄e. l. e. ſ..ii. S. Que pͥma tibi on̄dūt ꝗnariū aſſuptiōis ꝗnoſēſuū nr̄e carnis: quos crucifixit tanꝗͣ reges mudi n̄regētes ſed tyranzātes ī patibulo crucis. Sicut habet̉ Ioſue. Et iō ē ſenſus ſecūdus ꝗnarius paſſiōisī uulneribus carnis ſeu corꝑis ut ſupra dictū ē: ē diuina ꝑſona. Et ipſius uulneratio de illata iniuria aꝑfida natura. Nā. e. ex ſigno apparet lāceata ex ſono ꝓfert̉ anguſtiata: ꝗa & ipſe deus ꝑ inundātemmalitiā: tartus dolore intrinſecus ait. Delebo inꝗthominē Sed felix mutatio ubi. ſ. ſequit̉: ubi erit ſauatio ſcilicet ī clinatio maieſtatis: & mutatio furoris: in mutationē amoris. Saluabo inꝗͣ hōiem. Sedqꝛ ꝑ pͥmū .ſ. indinat̉ ad ſumēdā noſtre nature feritatē ꝑ ſecūdū .ſ. inclinat̉ ad ſumēdā reatus penalitatē: ut ſic fiat ſaluatio hōis & ſatiſfactio. ¶ Per u. ꝗd