Ieſus prenominatusCap. II.Ieſus prenominatūs

bimus innominabila? O nomē nō ſolū ſuper oēnomē: ſed nomen quod es oīaNomen uerbum: quia. In principio erat uerbumNomē ꝓnomē: ꝗa oīum electoꝝ pōeris ꝓ noībus:nomē participiū: quia partē capit nominis: partēqꝫuerbi: quia de hoīe cepiſti naturā nō culpā: & es uerbū, uerā retinēs uerbi ꝑſonā: & uerbi occultās gloriam: ſimul uiator & cōprehenſor, totū habēs quodē hominis: totū quod ē dei ſine cōmixtione nature uel diſtinctiōe ꝑſone. Q uerbū aduerbiū ꝗ hominē aſſūptū facis ſtare iuxta uerbū diuinū, ſuū tefaciens ſuppoſitū. Q uerbū p̄poſitio cui accidit caſus mortis. ut ſis primogenitus ex mortuis. Quebum interrectio: qui interponis te ut fidelem mediatorem inter diuinā iuſtitiam & dānatā naturamQ uerbū cōiunctio: qui cōiungis ſūmū infimo: deum ſimo: uerbū homini: uirginitatē matri: corpuseccleſie: tue fidei. lapſū miſerie glorie ſummi dei.Quomodo ergo eris uerbū nomē: cū ſit uerbumuocatum. Quis nāqꝫ incōprehenſibilitatē notabit& dignū nomine nominabit? Cōtrahere uerbumīmēſum & induas paruulum ut fias uerbū abbreuiatum: qui es uerbū infinitū: quod ſolū dicit linguapaterna: & audire letatur auris angelica. Dicat te pater infātulū. & audire te poterit tota eccleſia peregrina. Et quia ſoluis inimicitias in carne tua: ꝑ hāc aſſumpta carnē tu dices anime mee. Salus tua ego fūVocabaris antiquitus dominus deus exertitiū: &dominus ultionum & dominus iuſtus noſter. Odulce uerbū abbreuiatū ꝓpter amorē noſtrū: uocaſeruos tuos noīe alio in quo qui benediſtus fueritbenedicat in domino: Amen. uoca inquit noīe alio& tunc in dn̄o gaudebo: facto filio uirginis: noſtrofratre uterino: paruulo uerbo. Et nunc iam loquerenobis infans puer aſſūpte humanitatis & nō loqͣtur nobis deus maieſtatis: quia licet hoc nomē ſitſanctū: & tamē terribile: & ideo effundatur ut oleūnomē tuū: & tūc exultabo in ieſu deo meo. Attēdeautē anima quid ſit illud uerbū. Simul ē īmenſum& paruulū: & ieſus filius dei patris & uirginis matris. Sicut etiam uniuerſe uie domini ſunt miſericodia & ueritas? Sic uniuerſa ieſu ſpōſa uocabula ſparſa in diuina ſcriptura cōplector in duo. Nullum utarbitror reperietur nomen quod non ſonet aut gratiā pietatis: aut potentiā maieſtatis. Duo inquit deuid audiui: quia poteſtas dei eſt & tibi dn̄e miſericordia. Ecce habes duo noīa: nomē potētie ſanctū& terribile dominus iuſtus noſter. Et que tibi dicta ſuūt ſupra & in ſcriptura multa ſimilia. Nomenpietatis inſinuat emanuel. Sed ml̓ ta noīa dicit Fſaadmirabilis conſiliarius: deus fortis: pater futuri ſeculi: princeps pacis. In his tria ſunt noīa potētie .ſ.admirabilis: deus: fortis. Tria miſericordie: cōſiliarius: pater futuri ſeculi: princeps pacis. Sed ſi iſta duoſunt noīa ſponſi .ſ. miſericordia & potentia: & ſporla cantat ſponſo. Oleum effuſū nomē tuum, quodhorum effundit̉ ut fiat unctionis unguentū? Perfectio nomē potentie & maieſtatis tranſfunditur &

effunditur in nomen pietatis & gratie per ieſumchriſtum ſaluatorem: ut uerbi gratia. Nomē quodeſt deus non ne ſuauiter in id, quod eſt emanuel effunditur cū dulcis miſericordia inſinuatur: quia uobiſcū deus. Sic & admirabilis in hoc ꝙ eſt conſiliarius: & deus fortis in ea que ſunt pater futuri ſeculi& princeps pacis. Et dominus iuſtus noſter miſericors & miſerator dominus. Et illud quod tā terribiliter ſonuit. Ego dominus: in Pater noſter qui esin celis. Serui nominantur amici: & reſurrectio nonſaltem diſcipulis: ſed fratribus nunciatur. Sic egoſum qui ſū: quod dixit dominus moyſi: ſtatim effudit in nomē pietatis cū ſubiūxit. Ego ſū deus abraham: deus Iſaac: & deus lacob: ubi deus angelorūdicitur: deus hominū, & nomē celis cognitum. eſtper moyſē terris effuſū. Auarus fuit ille effuſor: qunon niſi populo iudeoꝝ nomē ſalutis effudit: ſedlargus ieſus effudit uſqꝫ ad terminos orbis terre.Venient inꝗͣ ab oriente & occidente: & recūbent cūabrahā: iſaac: & iacob in regno celorū. Sed dimiſſis alijs nominibus effūdamus ieſū noſtris: quemſponſa uocat oleū effuſū. Sed pͥmo uideamus quisipſum uocat ieſū: & quare. Nam certe ieſus ē nomēeffuſionis: cū uerbū ſe in carne effudit: uide quomodo alterauit noīa potentie. Nā inquit Eſa. xxx.Ecce nomen domini uenit de longinquo: ardēs firor eius & grauis ad portandū. Ecce ꝗͣ terribile ubiardor. furor: & pondus: ad cōburendū: ad ſeruiēdūad obruendū. Sed hec in marie uiſceribus temperata ſunt per ieſum xp̄mArdor redactus eſt ad tēperātiāFuror ad manſuetudinēPondus ad leuitatem:ut iam filius ab hoc uocetur philos: eo ꝙ amor dic uideatur. luce. i. Quod enim ex te naſcetur ſāctūuocabitur filius dei. Hoc eſt quod hic dicitur. Vocatum ē nomē eius ieſus: ubi & nominis nouitas &bonitas cōmendat̉: hoc igitur nomine uocatus ēa patre cui ſaluauit hereditatē .ſ. hominē quē creauiIn apocryphis eſdre dicitur. Reuelabit̉ filius meushis qui cū eo iocūdabuntur: & morietur filius meus ieſus & conuertetur ſeculū. In huius figura dixitangelus ioſeph. Pariet filiū & uocabis nomē eius isſū: ipſe. .n. ſaluum faciet populū a peccatis eorum.Quis .n. auderet eterno uerbo nomē īponere: niſidicens pater incipiet. propter quod Eſa. lxii. Vocabitur tibi nomē nouum: quod os domini nomīauit. q. d. Ille qui eternaliter uerbum dicit. Hoc nomen ieſus nobis nominandū cōceſſit. Secūdo mater nominauit eum ieſum: cui ſaluauit integritatē.Luce. i. Concipies in utero: & paries filiū: & uocabis nomen eius ieſum. Concipies .i. totum capiesſimul in te & ex te. Addit in utero. q. d. lam cōcepiſti mente: quē conceptura eras carne: & paries filiū.non ſtatim poſt conceptū: ut quaſi hoſpes uniusnoctis uiator ꝑ te tranſeat: ſed moram faciet nouē menſibus. Sicut ſpōſus libēter moratur in thalamo ubi delectabilē inuenit manſionem nunquā

f iij