Liber. I.leſus maria natusleſus maria natus

uerſus ſpiritum: & ſpūs aduerſus carnem: & ideoꝑdere eſt uincere: quia non habitat in ea bonumſecundum apl̓m ad Gal̓. v. Quod ut tibi non eētgraue paruulus noſter ieſus uoluit ſuam digniſſimani & uirgineam innocētiam affligere & cruciare ut tu miſer tuam diſceres caſtigare: quia qui ſuntchriſti carnem ſuam crucifixerunt cum uitiis & cōcupiſcentiis: ad Gal̓. v. INon ſic īpii nō ſic ꝗbusmūdus loꝗt̉. Cōedite amici mei & bibite & īebrimi. Coronemus nos roſis anteꝗͣ marceſcāt: nullūpratum ſit quod non ꝑtranſeat Iuxuria noſtra. Ettamen ſic in bonis laſciuie que eis fiunt mala culpe ducentes dieſ ſuoſ in boniſ: & in pūcto ad inferna deſcendunt. Iſti ſunt uiri belligeri impugnatores dei apud quos dr̄ ꝙ uictus dicit̉ uictor occiſus:Qui .n. occidit̉ ꝓ mundo: uincitur cū occiditur: ꝗmortuo impio homine non erit ultra ſpes. Qui atocciditur ꝓ xp̄o: non dicitur uictus ꝗͣuis occidaturSed reuera uictor occiditur: quia dum occiditur uictor efficitur. Quomodo enim occiſus uictor illenegatur: qui pro eo ꝙ occiditur a iuſto iudice coronatur? Corona igitur uictoribus datur. O ꝗͣ feliciuſeſt pugnare ꝓ xp̄o: ꝗͣ impie ꝓ mundo pugnare: cūdeo a quo ſemel confractus & uictus impius hereditat ſerpentes beſtias & uermes. Et in his cruciatibus taliter cadendo ſubmergitur: ut in perpetuumnon emergat: ſed pro xp̄o bellando pugnamus adcertum īmo ad centuplum: quia qui ꝓ ipſo perdidit aſinum. i. corpus aſſumptum: reſumit electiſſimum dextrerium & uictorioſiſſimum: quia exercitus qui ſunt in celis ſequuntur agnum in equis albis. i. in corporibus glorificatis. ¶ Et ideo ad ilIud deſiderabile ſoldum cucurrit die craſtina beatuſStephanus miles ꝓthomartyr: quaſi alter ruben pͥmogenitus noſtri iacob fortitudo ipſius & principium doloris comparaui ad ſuos milites, morientes in campo. Recepit autem magnum ſoldum: ꝗprior in donis maior eſt imperio: unde nec poteſtibello deficere: quia apertis celis uidit ieſum noſtrūſtantem a dextris uirtutis dei patiſſimum iuuare inpugna: potentiſſimum coronare in gloria. Et ideoſapides torrentes illi dulces fuerunt: quia ſibi uertūtur in lapides precioſos: in lapides ſapphiros in honores celicos: poſuerunt inꝗt pͣs. in capite eius coronam de lapide precioſo. Sic ergo dux noſter ih̓sin prima acie commiſit cum nichanore. i. cum beſtiali demone. Et licet ſint multa arma iſtius uictorioſiſſimi regis: quibus beſtiam impiam eiecit: ſitgulariter accipimus tres eius armaturas: que hodiein eius aduentu ſpecialiter refulſerunt. Vnde &. iiii.beſtia habebat capita ſeptē: & cornua. x. quibus cūagno pugnat ſeptenario uitiorum tanꝗͣ capitumcontra ſeptenarium noſtri agni uirtutum donorū& beatitudinum. Et denario cornuum tanꝗͣ preſuptarum tranſgreſſionum contra decologū preceptorum: nnde in dan̄. ſingulariter dr̄: ꝙ erāt tres oīdines dentium in ore eius: & dicebant ei haud dubium ignari & impii ſibi ſubtractione ſubiecti: ſur

ge comede carnes plurimas: quia iſtis tribuſ ordinibus dentium multos carnales deiecit & cōtriuit: &maſticando per impiam repletionem ſcelerum ſuūimpia depaſtione trāſient quorum.Primus ordo eſt acies ſuperbieSecundus eſt acies auaricieTertius eſt impetus laſciuieExcellētiis enim delitiis & diuitiis iſte impius draco trahit tertiam partem ſtellarum celi. i. hominesfactos ad gloriam celi: illos īquam qui cōtemplatiui non ſunt: nec actiui. ¶ Contra hanc impiam beſtiam agnus noſter armatur quia & hodie naſciturAmictus humilitateAccinctus paupertateCircumſeptus auſteritateEt iō humilitas deiecit aciem primam .ſ. ſuperbiā:īmo diſcooperuit eā eſſe pſeudo ꝓph̓am: ſic enimuocat̉ alio nomine hec beſtia ſiue forte in reſpectualia: quia loquebat̉ ſicut draco. Et ideo dr̄ p̄ſendoꝓpheta: quia in mundanis honoribus mētitur excellentia: cū ibi ſit uilitas & miſeria. Hanc diſcooꝑiit pugil noſter ieſus: qui humilitatem oſtendit honorabilem quam elegit. Sic & paupertatem oſtendit exuperabilem dum paupertatem accepit: diuitias recuſauit: unde & mundi diuitie ſe mentuunt̉:cū ſint uera pēuria. Sic & auſteritatē dulcorauit dūeam in ſuo corpore portauit. Dulce enim eſt quicquid dulci in amaribili cōmiſcetur: dulcis autē noſtri ieſu perſona: dulcis uita: dulcis memoria: ꝗa nōhabet amaritudinem conuerſatio illius. In quo && mundi laſciuias amaricauit: quaſ ſic deiiciēdo dānauit: unde & ille laſciuie ſe mentiuntur delicias cūſint uere anguſtie: ignis enim grando nix glacie:ſpirirus procellaꝝ & pars calicis eorum. ¶ Contrahanc beſtiam & pſeudo prophetam pugnat agnuſnoſter in gladio oris ſui reprobando per doctrinā& damnando per ſententiam: & iſta claua eius excerbando per humilem pauperem & auſteram uitam. Et idcirco ſic ſunt eiecti ut iam nihil poſſideant in electis. Viui enim miſſi ſunt hi duo ī ſtagnūignis ardentis & ſulphuris. Qui tunc uiui concremantur: quando ab electis dum uiuūt in carne paſſibili repudiantur & reprobantur. De electis dicitur ſingulariter. Qui potuit tranſgredi: & non eſttranſgreſſus. Sed ab impiis non mittuntur in ſtagnum ignis uiui: quia quandiu poſſunt honoresdiuitias & delectationes habere: nolunt̉ eas ignediuini amoris cremare. Sed hi cum eis mittunturmortui ī ſtagnū igniſ. i. in cruciatū eterne afflictionis: ubi uelint nolint̓ cognoſcunt falſam prophetiam & tenent ueram ſententiam: quia ſunt ibi uiliſſimi & mendaciſſimi: unde & ibi merces impieciuitatis nullus emit: quia uexatio ibi intellectumdat auditui: & cognoſcunt ueram ſentētiam agni:ſicut dicitur Apocalypſis. xviii. In damnatione memeretricis magne & p̄ſeudo ꝓph̓e. ¶ Sed attendamus ad intuendum pugilem noſtrum & attendamus eum amictum: quia natus eſt humillime ad