Druckschrift 
Copulata super tres libros De anima Aristotelis : Mit Text
Entstehung
Seite
LIv
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioneslecund de Anima

actum ponere vnum ſenſum interiorem qui diſcernit inter ſonſibilia diuerſoꝝ ſenſuum.Quod auteꝫ neqꝫ in ſeꝑato tꝑe hinc. Sicutem̄ idē dicit ꝙ alterū bonū et malum. ſic et qn̄alteꝝ dicit qm̄ alteꝝ tūc et alterū. nō ẜm accn̄sip̄m quando. Dico aūt puta nunc dico qm̄ alterum non tamen qm̄ nunc alterū. ſed ſic dicitet nunc et quoniā nunc. ſimul ergo. Quare inſeꝑabile et in inſeꝑabili tempore.Hic Areſto. on̄dit ꝙ iudiciū de ẜſibilibꝰ diuerſoꝝ ſēſuū nō fit ī tꝑe diuiſibili ab vna pon̄a. ſꝫ indiuiſibili. qͥaſi fieret ī tꝑe diuiſibili tūc fieret relatō ad diuerſas potetias. ſꝫ qꝛ ꝑ vnā pon̄am iſta fiūt. iō fiūt ī īdiuiſibili tꝑe.Atuero impoſſibile eſt ſimul ẜm cōtrariosmotꝰ moueri idem aut īdiuiſibile et ī indiuiſibili tꝑe. ſi em̄ dulce ſit mouet ſenſum aut intellectū. amarū aūt cōtrarie. et albū aliter. Ergoſimul qͥdem ⁊ numero indiuiſibile et inſeꝑabile qd̓ iudicat ẜm eſſe aūt ſeꝑatū. Eſt igit̉ quodāmō diuiſibile qd̓ diuiſa ſentit. ē aūt qd̓ indiuiſibile ẜm eſſe qͥdem em̄ diuiſibile. loco aūt etnumero indiuiſibile. aut nō poſſibile. pon̄a qͥdem em̄ et indiuiſibile cōtraria. ẜm eſſe autemnō. ſꝫ in oꝑari diuiſibile et impoſſibile ē. et albū et nigrū eſſe ſimul. Quare neqꝫ ſpecies patiip̄oꝝ ſi hmōi eſt ſenſus et intelligentia.Hic obijcit in cōtrariū ſcꝫ ꝙ ꝑ eandē pon̄am nō pōtfieri iudiciū de ſenſibilibꝰ diuerſoꝝ ſenſuū. Et ſtat rō inhoc. vnū ⁊ idē nō p̄t moueri diuerſis ⁊ oppoſitis motibus. ergo nō p̄t dici ꝙ vna pon̄a iudicet inter ſenſibiliadiuerſoꝝ ſenſuū. Areſto. ſoluēdo dicit ꝙ qͣꝫuis talis potētia ſit vna ſb̓iecto. ē tn̄ alia ⁊ alia rōne. ⁊ ſic quod āmoeſt plures. Quā ſolutōem ſtatim in textu reprobat. Illud qd̓ eſt idē ſubiecto ⁊ plura rōne p̄t in ſe ſuſciꝑe diuerſa ⁊ cōtraria ẜm potentiā ⁊ nō ẜm actū. ſed iſta potentia hꝫ in ſe cōtraria ẜm actū. gͦ nō eſt vna ſubiecto.Sed ſicut qd̓ vocāt qͥdā punctū aut vnumaut duo ſic et indiuiſibile. Scd̓m qd̓ qͥdē igit̉indiuiſibile vnū diſcernens eſt et ſimul. ẜm vero ꝙ diuiſibile. bis vtitur eodem ſigno ſimul.Inqͣꝫtum quidem igitur pro duobꝰ vtitur tercio. duo indicat. et ſeꝑata ſunt vt inſeꝑato. Inqͣꝫtū ꝟo vnū vno et ſimul. De pͥncipio quidemigitur ẜm ꝙ dicimꝰ poſſe ſentire aīal determi

natum ſit hoc modoHic ponit Areſto. veram ſolutōem ⁊ vult ꝙ ſenſibilia diuerſoꝝ ẜſuū quāuis hēant oppōem ⁊ diuerſitatem ⁊ diſꝑationem ẜm ꝙ ſunt in diuerſis ſubiectis. nōtn̄ hn̄t illam diſꝑatam oppōem ẜm ꝙ ſunt in potētia cognitiua. Et ideo d̓t Areſto. ꝙ iſte ſenſus interior ſe hꝫſicut punctū in quo cōiungūtur diuerſe linee. qꝛ licꝫ tale punctū ſit diuerſum in ordine ad lineas ad punctumprocedētes. tamē om̄es linee in puncto ꝯiungunt̉. ⁊ ſtꝭvnū in illo. ſic etiā diuerſa ſenſibilia qͣꝫuis habeant diuerſitatem comꝑando ea ad ſenſus exteriores. tn̄ hn̄tvnitatem in ordine ad ſenſum cōmunē.Querit̉. vtrum ncc̄e ſit ponere aliquos ſenſus interiores Dd̓m ꝙ ſic. ⁊ hoc ꝓpter duas cās poſitas intextu. Prima eſt quia nullus ſenſus exterior pōt ſe reflectere ſupra ſuum actum cognoſcendo ip̄m. ſed cognitio ip̄ius actus ſenſus exterioris cuꝫ ſit aliqd̓ ſingulareoportꝫ ꝙ etiā cognoſcat̉ per ſenſuꝫ aliquē. ⁊ qꝛ non perſenſum exteriorē p̄t cognoſci. ergo cognoſcit̉ ꝑ ſenſuꝫ interiorē. Scd̓a rō poſita in textu ē. qꝛ ponere drn̄am inter ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuū ſpectat ad ſenſuꝫ cū iudiciū ſenſibiliū diuerſoꝝ ſenſuū ſpectat ad ſenſuꝫ. ſꝫ hͦ nōp̄t fieri ꝑ ſenſus exteriores. qꝛ nullus talis cognoſcit ſēſibilia diuerſoꝝ ſenſuū. ergo opꝫ hoc fieri ꝑ ſenſum interiorē. Tercia rō p̄t adiungi quā etiā Areſto. ponit lꝫ nōſub mō rōnis ⁊ ē iſta. qꝛ ſenſibilia ꝑcipiūtur in eoꝝ abſētia. gͦ opꝫ ꝙ maneāt ſil̓itudines ſenſibiliū in ſenſu. ꝑ qͦsfit talis cognitio. ſed ille ſil̓itudines nō manēt in ſenſibꝰexterioribꝰ. ſaltē pro aliquo notabili tꝑe in abſentia ſenſibilis. ergo in ſenſibus interioribus.☞ Arguit̉. ꝯtra ſcd̓am rōem ſic. ſenſus exteriores pn̄tcognoſcere ſua obiecta. gͦ nō oꝫ ponere ſenſuꝫ interiorē.Dd̓m ꝙ lꝫ ſenſus exterior cognoſcat ſuū obiectū nōtn̄ cognoſcit ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuū Circa qd̓ ſciendū ꝙ qͣꝫuis ſenſus ponat dr̄nam inter ſenſibilia ſui obpiſi ꝑ cōtactu ad ſenſuꝫ cōem. p̄t em̄ſenſus exterior ẜm ſe ꝑfecte iudicare de ſuis ſenſibilibꝰ.ſed ponere differentia cōuenit ſibi ꝑ cōtactū ad ſenſumcōem. ⁊ nullo mō inter ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuū.☞ Arguit̉. ponere drn̄am inter res cōuenit intellectui. gͦ nō ꝯuenit ſenſui Qd̓m ꝙ ponere differentiaminter aliqͣ vl̓r hoc ſpectat ad intellectū. ſꝫ ponere drn̄aꝫinter ſenſibilia ſpectat ad ſenſuꝫ. qͣꝫuis em̄ intellectꝰ cognoſcat qn̄qꝫ ſingularia. hec tn̄ cognitio nō ē directa ſꝫreflexa. vt patet tercio huiꝰ☞ Arguit̉ ꝯtra p̄mam rōnem. ſenſus exterior p̄t ꝑcipere ſuū obiectū. ergo etiā ſuū actū. Probatur ꝯn̄a. qꝛactus eſt mediū inter potentiā ⁊ obiectum. ergo ſi cognoſcat obiectum etiam cognoſcit ſuum actum Dicēdum ꝙ obiectū alicuiꝰ ſenſus capit̉ dupliciter. Unoºẜm eſſe materiale qd̓ habet in ſuo ſubiecto. ⁊ ſic plus diſtat obiectū a potentia qͣꝫ actus. quia ſic actus eſt in potētia ſubiectiue. ⁊ ē mediū cognoſcēdi obiectū ꝑ ponaꝫſic ꝑ actū videndi cognoſcitur color. Alio mō accipit̉obiectū ẜm eſſe ſpūale ẜm ꝙ īmutat ſenſum ⁊ ſic obemeſt ꝓpinquius potētie qͣꝫ actus. qꝛ oportet obiectū pͥusrecipi in potētiā anteqͣꝫ fiat actus. Exēpli gr̄a. oportetprius ſpem ſenſibilē recipi in viſum anteqͣꝫ fiat viſio. ⁊ illa ſpēs viſibilis eſt obiectū ẜm eſſe ſpūale. ſaltē ī viſu.Querit̉. vtꝝ ncc̄e ſit ponere plures ſenſus īterioresvel vtꝝ ſit tm̄ vnus ſenſus interior. Qd̓m ꝙ nō ſufficit vnꝰ ſenſus interior. ſꝫ reqͥruntur qͣtuor ſenſus inte-