Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

promiſſū tranſire ad heredem. quia iſta confidentia eſt qͥd ꝑſonale inherens ꝑſone defuncti merito debet tranſire in heredē per p̄dicta. ar. optimūin. l. diſtuguemus. §. queſitū. ff. eo. vbi dicit̉arbitri poſſūt alijs vices ſuas delegare niſi partes cōſenſerint. quia ꝑtes habuerūt cōfidentiameis de alijs. ſi diceremus ꝯtrariū ſequeret̉quis poſſet habere qn̄qꝫ arbitꝝ ſibi ſuſpectuꝫ cuiꝰſuſpitionem forte ꝓbare poſſet. vt in. d. §. queſitum. Item ſi a ꝑſona arbitri recedit̉ itapromiſſū eſt oīno ꝑſonale quo ad arbitros. vt in. l.ſi quis arbitratu. ff.. obli. in. d. §. queſitū. ī.c. vno delegatoꝝ.. de offi. dele. ita debet eſſe conpromiſſuꝫ ꝑſonale quo ad ip̄os cōpromittētes. vide aliud bonū ſimile in executoribꝰ teſtamentoꝝ.nam illud officiū vni iniunctū tranſit in ſuū heredem. quia officiū ſolet iniungi p̄textu amicitieet cōfidētie. maxīe id qd̓ ita defacili cōtingit inſonā heredis vt dixit glo. bene in. c. fi. de teſta. li.vj. ſed iudiciū tranſit in heredem. quia iudex ordinarius aditur ex neceſſitate. p̄ſumit̉ incedatſemitā iuſticie quo ad oēs. vn̄ adit̉ p̄textu amicitie merito cōpromiſſum differt caſu a iudicio.vn̄ licet arbitria ſint redacta ad inſtar iudicioꝝ. vt īl. j. ff. de arbi. iſtud eſt verū regulariter ſed fallit etpoteſt inter ea notari diuerſitas. multas differētias inter arbitriū iudiciū dixi poſt gl. in. c. dilectus.. eo. In glo. ibi mortē alterius cōpromittentiū. intellige tex. de cōpromiſſo anteqͣꝫ ſitlata ſnīa vel laudū. nam ſi ſententia vel laudū eſſetlatū ante mortem licet ſit mandatuꝫ executioninihilominus tranſit in heredem. vt in. l. diem ꝓferre. §. j. ff. eo. dixi in. c. ex parte.. eo. exquo fuitlata ſententia ante mortem ceſſat ratio quā p̄miſiquare cōpromiſſū tranſit in heredem. ſed ſi ſētētia nōdum eſt lata vel laudum vel arbitriū tunc expirat mortem alterius cōprmittentiū etiaꝫ ſi ātemortem fuiſſet in cōcluſum dies eſſet prefixusad ſentētiam ferendam. vt ſing. probat̉.. eo. c. exparte vbi dixi. Sed circa quero nūquid expirētacta geſta coram arbitro mortem ꝑtis ſicut expirat cōpromiſſū. Pe. et Ab. dicūt per. c. p̄ſētata.. de teſti.. l. pe. C. de arbi. vn̄ expirat cōpromiſſuꝫ .ſ. vt in eo procedat̉ contra heredes perarbitros ſed acta geſta coram arbitris expirātſed faciunt fidē corā iudice. idem tenet ſpe. e. ti. §.differt pꝰ prin. teneas ſolū qn̄ expirat ꝯpromiſſum mortē ſed etiā qualitercūqꝫ cōpromiſſūfiniat̉. ſemper em̄ acta cauſe dico lites ꝑſeuerātin ſua validitate ita facient fidem coram iudicevt probat̉ in. d. l. pe. ibi firmant doc. maximeBal. acta cauſe dicunt̉ atteſtatōnes teſtiū ꝯfeſſiones partium ſimilia habent inſtruere cauſaꝫ. reſpectu atteſtationū diſtingue prout habet̉ ind. c. p̄ſentata. in. l. fi. C. de teſti. acta litis dicunt̉ ꝯcernunt inſtructionem cauſe ſꝫ ordināt iudiciūvt citatio litis ꝯteſtatio ſatiſdatio ſimilia. iſta .n.pereunt expirante ꝯpromiſſo ſic̄ qn̄ perit inſtātiaiudicij. de quo vide plene dixi poſt Inno. in. c.cām. de teſti. Itē dicas licet pereat ꝯpromiſſuꝫ

tn̄ effectꝰ iam ꝓductꝰ de p̄terito extinguit̉ vn̄ ſifuerit corā arbitris interrupta p̄ſcriptio ꝯteſtatōnem litis vel alio ltīmo expirat ille effectuslꝫ extinguat̉ ꝯpromiſſuꝫ. Ulteriꝰ q̄ro an diſpoſitio huiꝰ. c. habeat locuꝫ in arbitratore amicabilicōpoſitore vt ſic expiret tale ꝯpromiſſū mortē alterius cōpromittentiū. Spe. formauit hāc qōnemeo. ti. in. §. finit̉.. qͥd ſi arbitratꝰ. ibi ꝯcluditqꝛ ſi cōpromittit̉ vt in arbitratorē iſtud ē veruꝫꝯpromiſſuꝫ. ſꝫ eſt q̄daꝫ tranſactio ſiue cōpoſitio. vtno. in. c. qͥntauallis. de iureiur. in aucͣ. ſi ꝟo cōtigerit. C. de iudi. Cōpoſitio aūt ſiue pactū trāſit inheredē. vt in. l. ſi pactū. ff. ꝓba. dicto Spe.ad qd̓ etiā ſe remiſit Io. an. trāſit do. An. Sꝫ aduerte qꝛ non puto dictū veꝝ rōnē quā.. dixi.vn̄ puto fortius dꝫ caſu expirare ꝯpromiſſumqͣꝫ qn̄ fuit ꝯpromiſſuꝫ tanqͣꝫ in arbitros. qꝛ arbitratores eligunt̉ magis p̄textu amicitie cōfidētie qͣꝫarbitri. hn̄t maiorē ptātē arbitratores qͣꝫ arbitri.qꝛ arbitratores pn̄t dare de iure vnius ꝑtis alterimoderate tn̄ bono ꝯcordie. vt no. in. c. niſi. deben. no. in. l. ſi de meis. §. recepiſſe. ff. de arbi.debet expirare illud cōpromiſſuꝫ ſicut in alio caſuPreterea mirādū ē de dicto Spe. iſtud. cſolumfecit mētionē de cōpromiſſo nec iure ꝓbat̉ nonappellet̉ cōpromiſſuꝫ iſtud qd̓ ſit tanqͣꝫ in arbitratores. Preterea tertio arbitratores dicunt̉ arbitrivn̄ differūt niſi in caſibꝰ iure exp̄ſſis. vt. l. ſi ſocietatē. ī. §. arbitroꝝ. qd̓ ibi. no. ff. ſocio. Nec ob.motiuū Spe. iſtud ſit q̄dā trāſactio. qꝛ fateor ſi effectꝰ fuiſſet ſecutꝰ an̄ mortē alterius. ſꝫ exqͥ an̄ deciſionē ſeu ꝓnūciationē altera ꝑs cōpromittentiumdeceſſit pōt dici tranſactio ſit ꝑfecta. Iteꝫ q̄ropone in compromiſſo fuit facta mentio de herede nunquid tranſeat in vnum heredem tm̄ velin heredis heredem. ſic in infinitum. Spe. ī. dicto. §. poſt pͥn. ꝯcludit trāſit in oēs heredes in infinitū. qꝛ appellatōne heredis veniūt oēs. nam heredis heres teſtatoris eſt heres. regulariter appellatōne heredis veniūt oēs in infinitū. vt. l. ī annalibꝰ. C. de lega. in. l. fi. C. de here. inſti. ob.l. antiquitas. C. de vſufr. vbi ſolū venit vnꝰ hēresqꝛ illud ē ſpeciale qn̄ vni ſuo heredi relinquit̉ vſufructꝰ alicuiꝰ rei alteri ꝟo relinqͥt̉ ꝓpͥetas. tūc nefruſtra ꝓpͥetas ſit ſine vſufructu reſtringit̉ ibi no heredis. Ultīo q̄ro de qͦtidiana qōne nunqͥdpꝰ mortē p̄lati cōpromittētis ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie expiret ꝯpromiſſū. Spe. ī. d. §. ſi finit̉.. qͥd ſi p̄latꝰ format queſtionem. videtur aliquantulum vacillare. nam expiret facit quia ſicut expirat pro aliaparte. ita debet expirare parte prelati vt equalitas ẜuet̉ inter vtrāqꝫ ꝑtē. ar. l. ſꝫ interpellat̉. all̓.in glo. Itē p̄latꝰ potuit cōpromitte̓ in ꝑpetuūiudiciū eccl̓ie ſue. vt in. c. ꝑuenit.. c. tꝑe.. e. tan videt̉ ſentire Spe. ſi ē ꝯpromiſſū factū vtilitate eccl̓ie ſucceſſor hēbit illd̓ ratū. al̓s ū. ar. ī. c. ij.p̄ca. collec. ſētit ſingl̓r ꝑtē affirmatiuā expiratꝯpromiſſū mortē p̄lati. ſꝫ dcm̄ tenerē ſic īdiſtīcte. qꝛ ꝯpromiſſū fit noīe eccl̓ie. eccl̓ia morit̉. vt īc. libertati. xij. q. ij. in. c. ſi gratioſe. reſcpͥ. li. vj.