Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

dictū in compromiſſo. ergo pōt arbitris dari poteſtas vt ip̄i deputent alios arbitros non dico ī caſudiſcordie ſed ab initio. Quintus caſus qn̄ daturpoteſtas arbitris vl̓ alijs vt in caſu diſcordie eligāttertiū arbitrū. puta ſemproniū tale cōpromiſſūvalet. vt no. gl. hic in fi. eſt tex. in. d. §. ſi in duosqꝛ ex ceſſat diſcordie incertitudinis. Sextꝰcaſus qn̄ cōpromittit̉ ī duos ita in caſu diſcordie plures ſed vnus in queꝫ partes cōueniūt debeat deputare tertiū. hoc caſu tenuerūt quidā compromiſſū valere. qꝛ ceſſat diſcordie in electionetertij hec poteſtas ſit data vni p̄t ī ſeip̄ocordare. hanc opi. ſenſit glo.. c. fi. ita intelligitillū tex. qui videt̉ huic ꝯͣrius. etiā ſeqͥt̉ Gof. ibiſed Hoſti. placuit ꝓpter rōneꝫ incertitudinis.et qꝛ pars poſſet cauſare iniquitatem ſuſpitionēin iſto arbitro incerto. arg. in. d. §. queſitū. ſꝫ Io.an. ī addi. p̄dicta pꝰ Ia. dic̄ iſtud cōpromiſſūvtit̉ viribus ꝓprijs qꝛ cōꝓmiſſū eſt incertū. vt hic in. d. §. ſi in duos. viribus p̄toris. qꝛ p̄tor nonpōt ꝯpellere arbitros ad eligēdū tertiū hec poteſtas fuerit ꝑtes alteri tributa. ar. in. l. cōſulta.C. teſta. nec ille cui fuit data poteſtas p̄t ꝯpelli adeligendū tertiū. qꝛ ad ſe cōſtrinxit. ar. in. l. ſimerces in pͥn. ff. loca. hāc rōnem tenuit hic do.Car. ſi iſte tertiꝰ acceptauit a pͥncipio hāc ptātēpoteſt cōpelli ad eligendū tertiū. ꝯn̄s debet tenere cōpromiſſū. ſed ꝯͣ facit hic Inn. vbi videt̉velle valet quātūcūqꝫ poteſtas detur vni qꝛnon poteſt cōpelli fungat̉ iure partiū. ſed nectes poſſunt cōpelli vt.. dixi. ſed ſi iſte obligaſſet ſede conſenſu partiū ad eligendum tertiū poſſetcedere dictum ſuum Septimus caſus qn̄ eligūt̉aliqui arbitri datur eis poteſtas eligēdi tertiumſi volunt ita habeant eligere ab initio et tertiushabeat eis inchoare ꝓceſſum valet hoc cōpromiſſum vt ſenſit in dicta addi. qd̓ mihi ſatis placetqꝛ ceſſat hoc caſu incōueniens de.. dixi iſte ſit eligēdus in caſu diſcordie ſꝫ ab initio. Et no.ſing. hoc dictum qꝛ videt̉ ſentire Io. an. id qd̓..dixi poſt Inno. vt poſſit dari poteſtas arbitroeligendi ab initio aliū arbitrū qui ꝓcedit ſecū vl̓ ſine eo. hoc pōt decidi. Octauus caſus quando eligit̉ vnus arbiter vt poſſit ſibi eligere aliū arbitrū ſi ſibi placuerit. dicendū ē valet cōpromiſſum p̄dicta. Nonus vltimꝰ caſus ē qn̄ fitpromiſſum in aliquem tanqͣꝫ in arbitratorē ſeu aliquos datur poteſtas eligendi tertiū in hoc caſudiſcordie. caſu tenuit gl. in. c. ſe. illū tex. valet cōpromiſſum vt aliud ſit in arbitratore qͣꝫ in arbitro. ſed hoc dic vt latius ibi dicā.Non ſolet cōit̓Um a nobis. iāmari ꝓpe̓ valrietatē lectu. ſed ẜm vnū intellectū quē ſenſit glo. Inno. in. c. p̄cedenti qui placet mihi p̄tſic ſūmari. Ualet cōpromiſſum factū in vnū vel inplures vt ip̄i ſe cauſam diffiniant vel alios qͦsip̄i elegerint. pͥmo ponit̉ factū. ſecūdo cōfirmatioibi nos. No. pͥmo ſuꝑ ꝓcuratione debita rōe viſitationis p̄t cōpromitti. nam quēadmoduꝫ ſuper

modo ꝓcurandi pōt fieri aliqua cōpoſitio. vt no.in cle. ij. de cenſi. dixi in. c. ex officij. de p̄ſcrip. itaeodem modo poteſt fieri cōpromiſſuꝫ. An aūt poſſit in totū tolli ꝓcuratio cōpoſitionē ſeu compromiſſum. dic vt dixi in. d. c. ex officij. No. ſecūdo etiā in legatū pape cardinalē p̄t fieri ꝯpromiſſum. nam legatus pape habet ordinariā iuriſditō. vt ī. c. ij. offi. lega. li. vj. Tertio no. lꝫ arbitri poſſint alijs delegare vices ſuas ſiue ſint arbitri ſiue arbitratores. vt ī. l. diſtinguemꝰ. §. q̄ſitūff. e. in. l. ſiquis arbitratu. ff. ver. ob. tn̄ poteſt apartibꝰ eis dari poteſtas vt ip̄i eligant alios arbitros ſeu arbitratores. in hoc tene menti iſtū tex.dixi latius ſupra. c. ꝓxi. eſt illud bonū remediumqn̄ ꝑtes poſſūt cōuenire in arbitratos vt eligātcertos amicos quibus detur poteſtas eligendi eisarbitros. facit. d. §. in fi. Noͣ. vltimo ex fi. littereẜm vnū intellectū arbitriū pōt ꝯfirmari papā.ſed dicit Goſ. ſe putare hanc ꝯfirmationemalterabit̉ natura arbitrij. aget̉ em̄ ad executōnemſeu ad penam vl̓ intereſſe. vt plene dixi in. c. tuasſupra eo In gl. fi. hec glo. opponit. c. precedēti.vbi non tenuit ꝯpromiſſū factū de incerta ꝑſona.hic tenuit pro ſolutione gl. ponit tres lec. Prima iſte legatus erat arbitrator deputandi debebant eſſe arbitratores non arbitri. ſed in. c. p̄cedenti illi erant veri arbitri. Et ex hac ſolutione hēsnotare vnū dcm̄ ſingulare p̄t cōpromitti ī duostanqͣꝫ in amicabiles cōpoſitores vt ī caſu diſcordieeligant tertiū. hāc lect. tenuit hic Hoſti. reddensrōnem diuerſitatis quare hoc ꝯpromiſſū valet tanqͣꝫ ī arbitratores qꝛ ſi eſt iniquū reducit̉ ad arbitrium iudicis bonā equitatē. vt in. l. ſi ſocietatē. §.arbitrorū. ff. ſo. ſꝫ dcm̄ arbitri tenet ſiue ſit equūſiue iniquū vt ibi dixi ī. c. ij.. e. vn̄ valet ꝯpromiſſuꝫ tanqͣꝫ ī arbitratores factū qꝛ illud decidunt̉ lites aūt ſic arbitros ſꝫ ſepe lites ex litibus oriūtur. hec ratio hoſti. bona eſt conſiderato fine ſedſiderato principio concludit. nam non valetpromiſſū p̄dicto modo factū ī arbitros. qꝛ res poſſet eſſe ſine exitu in caſu diſcordie ſequeret̉ inconueniens. de quo dixi in. c. precedenti. que quidemratio militat etiā in arbitratoribꝰ. poſſint diſcordare in diffinitiōe in electione tertij. Item. c. p̄cedēs. l. itē ſi vnꝰ. §. ſi in duos. ff. e. loquūt̉ indiſtīcte ſcꝫ faciendo mentionē de arbitro. arbitratorpōt dici arbiter. nam vltra omnes indifferenterglo. Hoſti. potes tu reddere aliā rōnē diuerſitatꝭ in arbitris valet cōpromiſſū. qꝛ corā eis ē iudiciū ſeu quaſi. vt in. c. cuꝫ dilecti.. eo. in. l. j. ff. e.vbi inſtātia iudicialis poſſet euaneſcere in caſu diſcordie ſine aliquo effectu. ideo non valet cōpromiſſum ſed coram arbitratore eſt iudiciū. vt dic̄iſta glo. ſed eſt quedam amicabilis cōpoſitio.ceſſat ne euaneſcat iudicialis inſtantia. ſed inſpecta ſubtilitate iuris poſſet teneri ꝯtra iſtā gl. Secūdo ſoluit gl. fuit factū cōpromiſſū de incerta perſona. ſed partes dederunt poteſtatē legato vt ip̄e eligeret arbitros ipſe elegit certos. Io.an. videtur impugnare hanc lectu. qꝛ in. c. p̄cedēti