De arbitris.
recurſum ad papam ꝯtra ducem venetoꝝ. nā cumiſte eſſet laicus non debuit papa ſe intromittere. vtin. c. cauſam. qui fi. ſint le. actor em̄ debet ſequi forum rei. vt in. c. cū ſit generale. de fo. compe. Sol̓.Inno. nō rn̄det directe ad ꝯtrariū ſed dicit nō eſſedubitādū quin papa haberet hͦ caſu iuriſditōnemꝯtra iſtū ducē. allegat. c. apl̓icos. xij. q. ij. ⁊. c. ſiqͥsde potentibus. xxiiij. q. iij. ⁊ aliter non dixit. videt̉tamen velle ẜm iura que allegat ex eo ꝙ iſte dux opprimebat eccleſiam ⁊ iura ip̄ius retinendo iniuſteobſides eccleſie. ⁊ retractādo iſtā ſnīam ꝙ iuſte potuit papa adiri rōe qͣſi cuiuſdā ſacrilegij ſeu oppreſſionis. Et no. ſingulariter hoc dictū iuncto tex. ꝙlicet laicus p̄textu cōpromiſſi opprimat eccleſiā ſeueius iura nihilominus pōt adiri iudex eccleſiaſtioꝯtra eum qd̓ intellige qn̄ notorie conſtat de iniuſticia ſeu oppreſſione vt h̓ conſtabat. nam iſta ſententia non habebat colorare factum iudicis cum notorie eſſet nulla ex defectu poteſtatis. ſecus puto vbilaicus ex poteſtate ſibi inherente ꝓceſſit ad aliquāſnīam. nam cū iſta ſit nulla vel iniqua debet recurri ad ſuꝑiorē ſuū. ⁊ nō ad ſuꝑiorē eccleſiaſticū. iuxta ea que dixi in. c. fi. de iudi. ⁊ in. c. ſi duobus. deappel. ⁊ in. c. ſignificantibus. de offi. dele. ¶ Scd̓ovltra doc. pōt dici ad tex. ꝙ iſte dux venetoꝝ nō recognoſcit ſaltē de facto ſuꝑiorem in tꝑalibus merito potuit in hac re ardua adiri papa in defectū ſuperioris. vn̄ puto ꝙ etiā ꝑ laicuꝫ potuiſſet adiri papa in hͦ caſu ꝯtra iſtū ducē per ea que dixi poſt Inno. in. c. licet. ex ſuſcepto. de fo. compe. ⁊ in. c. cumte. de re iudi. facit qd̓ no. Hoſti. in. c. cum Ioānes.de fi. inſtru. ¶ Tertio poteſt notabilius dici ꝙ d̓ iure cōi ⁊ ordinario fuit h̓ papa aditus ꝑ iſtū electuꝫ.nam cū p̄tendit electus arbitriū ducis eſſe iniquū.et debebat executioni mandari ꝯtra eum. ⁊ ſic eratreus in hoc caſu poterat adire papā tāqͣꝫ iudicemꝓpriū cū ip̄e eſſet iudex pͥncipalis cauſe cōtra ip̄melectū. vt in ſimili no. Bar. in. l. ſi ſocietatē. §. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſo. vbi dicit ꝙ reus petens arbitramētūreduci ad bonam equitatem poteſt adire iudiceꝫꝓpriū. qꝛ cum prius iudex habebat iuriſditionemin iſta cauſa. cū iſte ſit reus poteſt adire iudicem ſuper articulo illius cauſe quod plenius examino inc. quintauallis. de iureiuran. merito papa h̓ mandauit reduci in ſtatum priſtinū qͣꝫqͣꝫ fuit attentatuꝫꝯtra ſententiā. ¶ In glo. ij. ibi tranſigi ſiue cōpromitti non potuit̉. no. bene iſtā glo. iuncto tex. pͥmoin eo ꝙ equiparat tranſactionem ⁊ cōpromiſſumSecūdo quia vbi non poteſt tranſigi non valet cōpromiſſum. nam cōpromiſſum eſt quedam tranſactio. vt in aucͣ. ſi qn̄. C. de iudi. ⁊ facit hͦ ꝓ ſtatutislocoꝝ in qͥbus cauet̉ vt inter cōſanguineos fiat cōpromiſſuꝫ. dꝫ em̄ ſtatutū intelligi qn̄ petit̉ cōpromiſſum ſuꝑ re dubia. nam ſi res eſſet certa ⁊ claraquēadmodū nō hꝫ locū tranſactio ita nec compromiſſuꝫ. ⁊ ideo ſi petit̉ executio ſnīe vel inſtrumentihabētis executionē paratā n̄ dꝫ fieri ꝯpromiſſū niſi opponeret̉ aliqͥd rōnabile. ⁊ hāc ꝯcluſionē firmauit Bar. in ꝓemio. C. ⁊ in. l. poſt rem iudicatā. ff.de tranſac. ⁊ in. l. eleganter in pͥnci. ff. d̓ cōdi. inde.
facit qd̓ no. glo. pe. C. de pac. l. ſiquis in conſcribēdo. ⁊ tenuit Hoſti. aꝑte h̓ dicens ꝙ hoc cōpromiſſum non valuit quia factū fuit ſuper rebus deciſisper ſentētiā. vt dicit etiam Inno. Sed aduerte nāp̄dicta pn̄t optime ꝓcedere vbi cōpromiſſuꝫ fierettanqͣꝫ in arbitratorem. nam tunc ꝓprie cōpromiſſum dicit̉ tranſactio. vt no. in. c. quintauallis. d̓ iureiur. ⁊ ī. d. aucͣ. ſiqn̄. ẜꝫ qn̄ cōpromittit̉ in aliquē vtarbitrū tunc eſſet iudicio meo dubitandū nūquidvaleat cōpromiſſuꝫ ſuper deciſis per ſententiā. qͥaarbitria ſūt redacta ad inſtar iudicioꝝ. vt in. l. j. ff.eo. vnde quēadmodū valet iudiciū ſuper deciſis ꝑſententiam p̄ſertim ſi nō opponitur de tranſitu inrē iudicatam. vt in. c. inter monaſteriū ꝓpe fi. d̓ reberet valere cōpromiſſū factū ⁊ iudiciūiudi. ita ⁊inde ſecutū. Inno. tamē h̓ videt̉ ſentire ꝙ etiā tāqͣꝫin arbitrū non poteſt cōpromitti ſuper deciſis perſententiam in eo ꝙ allegat arbitriū h̓ non valuiſſe. quia non tenet ſententia contra res prius iudicatas. vt. ij. q. vj. §. diffinitiua. ver. item ſi ſententia. Item quia p̄latus nō poteſt etiā ſi vellet renunciare iure eccl̓ie q̄ſito ꝑ ſnīaꝫ. allegat. l. īterpoſitasC. de trāſac. hec vltima rō eſt bona ſꝫ cōcludit tm̄ inre eccl̓ie nō aūt in facto pͥuati. pͥma vero rō vniuerſalis ſed illa dependet ab alia qōne nūquid teneatſnīa ꝯͣ ſnīam quam plene examinaui in. d. c. intermōaſteriū. ⁊ ſi tenemus opi. ꝙ indiſtincte nō valeat ꝓcederet dictū Inn. hic. ſed ſi tenemꝰ aliā opi. ꝙin diuerſis inſtantijs valet tertia ſnīa quā tenuitBar. in. l. j. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt ne. nō ꝓcederet hͦ dictum Inn. vn̄ ego putarē ꝙ cōpromiſſū bene fieripōt tanqͣꝫ in arbitrū. ⁊ ad iſtuꝫ tex. pōt reſpōderiꝙ hic annullat̉ ſnīa ex eo qꝛ non fuit ꝯpromiſſumſuper rebus deciſis ꝑ ſententiā ſꝫ ſuꝑ diſcordijs nouiter ortis. vn̄ nō debuit iſte arbiter extendere madnō cōprehenſa in ꝯpromiſſo. ⁊ hanc ſo. ſenl. iiij. in fi. ¶ In. glo. iiij. ibi dicas. ꝑ hͦ nō ſoluit̉ꝯͣriū formatū de. l. diē ꝓferre. §. ſtari So. dic dictūglo. ꝓcedere qn̄ arbitriū in ſe continet euidentemnitatē. nā tūc ſaltem de iure canonico non eſtſtandū tali arbitrio. ⁊ ita loquit̉. c. ij. alle. in glo. vtlene dixi. Et in fi. glo. quero quid ſi fuiſſet ī cōpromiſſo dictū vt ītelligeret̉ lis ⁊ queſtio ſuꝑ omniet toto eo qd̓ fuerit laudatū nunquid tunc valet arbitriū ꝯtra priorem ſententiā. Do. an. tenet ꝙ ſic.qꝛ ſuꝑ ſnīa poterat eē cōtētio. vt in. l. j. ff. q̄ ſen. ſineap. reſcin. vn̄ vigore illiꝰ clauſule videt̉ ꝯpromiſſūfactū ſuꝑ re dubia. dicit tn̄ hͦ ꝓcedere in rebus priuatoꝝ. ſecus in rebꝰ eccl̓iaꝝ qꝛ p̄latꝰ non pōt ſic ſurgere qōnē in p̄iudiciū iuris eccl̓ie. ſꝫ do. Car. tenetꝯtrariū etiā quo ad pͥmū dictuꝫ. qꝛ ꝑ iſta verba generalia nō videt̉ data ptās retractādi ſnīam quodplꝰ placet ⁊ ꝓ hoc adduco iſtū tex. naꝫ papa h̓ ſcripſit duci vt ꝑtes niteret̉ ducere ad ꝯcordiā. ⁊ tamēdicit̉ in tex. ꝙ ꝑ verba generalia pape nō fuit intentōnis vt q̄rimonia iam ſopita deberet ſuſcitari qͣſiin generali ẜmōe n̄ venit id qd̓ ī ſpecie qͥs n̄ fuiſſetveriſil̓r ꝯceſſurꝰ. vt ī regl̓a in generali. d̓ re. iur̄. li.vj. ⁊ ī. c. fi. d̓ of. vica. eo. li. gͦ idē dicēdū ē in ꝑtibusgeneraliter compromittentibus vt ꝑ generalem et